Andrzej Bobola (ur. 1591r. (dokładna data nie jest znana) w Strachocinie, zm. 16 maja 1657r. w Janowie Poleskim. Święty Kościoła Katolickiego, jezuita, męczennik, jeden z patronów Polski w Kościele Katolickim.
Urodził się w uboższej gałęzi starego rodu Bobolów. Jego ojciec był dzierżawcą sołectwa strachockiego wchodzącego w skład dóbr królewskich. W latach 1606–1611 studiował w szkole jezuickiej w Braniewie, następnie wstąpił do tego zakonu, w Wilnie. Śluby zakonne złożył 31 lipca 1613. W latach 1613–1616 studiował filozofię na Uniwersytecie Wileńskim; w latach 1618–1622 studiował tam również teologię, nie zdał jednak ostatniego, najważniejszego egzaminu. 12 marca 1623 otrzymał święcenia kapłańskie.
Przez rok był rektorem kościoła w Nieświeżu, a w latach 1624–1630 kaznodzieją i spowiednikiem w kościele Św. Kazimierza w Wilnie. Sprawował też funkcje rektora i doradcy prepozytora w tym kościele.
2 czerwca 1630 złożył profesję (ślubowanie) czterech ślubów zakonnych w kościele Św. Kazimierza w Wilnie, po czym został superiorem (przełożonym) domu zakonnego w Bobrujsku w latach 1630–1633. Następnie pracował w Płocku (1633-1636), w Warszawie jako kaznodzieja (1636–1637) i ponownie w Płocku (1637-1638) jako prefekt kolegium i kaznodzieja. Kolejne cztery lata (1638–1642) spędził w Łomży, będąc doradcą rektora, kaznodzieją i dyrektorem szkoły humanistycznej. W okresie od 1642–1646 przebywał w Pińsku i okolicach prowadząc rozwiniętą działalność ewangelizacyjną, a lata 1646-1652 ze względów zdrowotnych spędził w Wilnie przy kościele Św. Kazimierza głosząc kazania i prowadząc wykłady oraz misje. Wrócił ponownie na ziemię pińską, podejmując szeroko zakrojoną ewangelizację – znany jest jako apostoł Pińszczyzny.
16 maja 1657 podczas powstania Chmielnickiego dostał się we wsi Peredil w ręce Kozaków – zamęczono go na śmierć w Janowie Poleskim.
30 października 1853 został beatyfikowany, a 17 kwietnia 1938 kanonizowany przez papieża Piusa XI. 16 maja 1957 roku papież Pius XII promulgował encyklikę Invictus Athletae Christi w trzechsetną rocznicę chwalebnego męczeństwa św. Andrzeja Boboli.
Zwłoki Boboli zachowały się w bardzo dobrym stanie do dnia dzisiejszego. Przez długie lata otaczane były czcią w kościele parafialnym w Połocku. W 1922 bolszewicy zabrali je jako osobliwość (właśnie z racji dobrego stanu) do Gmachu Higienicznego Wystawy Ludowego Komisariatu Zdrowia. W maju 1924 relikwie – jako rodzaj "zapłaty" za pomoc w czasie głodu – przekazano Stolicy Apostolskiej; od 17 czerwca 1938 znajdują się w Warszawie. Dnia 17 kwietnia 1988 złożono je w nowo wybudowanym Sanktuarium Św. Andrzeja Boboli przy ul Rakowieckiej.
Sanktuarium Św. Andrzeja znajduje się również w Strachocinie.
Od maja 2002 św. Andrzej Bobola jest katolickim patronem Polski, jest również patronem m.in. archidiecezji warszawskiej i warmińskiej.
  • [1] - Witryna Parafii Świętej Katarzyny, Sanktuarium Świętego Andrzeja Boboli i Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Rycerstwa Niepokalanej w Strachocinie
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.