Ali Pasza Mehmed Emin, (ur. 1815, Instanbuł, zm. 1871), turecki mąż stanu i dyplomata.
Początkowo w służbie zagranicznej, pracował przy poselstwach w Wiedniu, Petersburgu i Londynie.
Piastował kilkakrotnie od 1846 urząd ministra spraw zagranicznych, i wielkiego wezyra. Na zmianę z Fuad Paszą prowadził politykę zagraniczną Turcji. Dzięki swoim oświeconym zasadom stał się rzetelnym i przezornym pośrednikiem pomiędzy żądaniami mocarstw europejskich a interesami Turcji. Gorący zwolennik reform państwa. W 1855 mianowany pełnomocnikiem na konferencję w Wiedniu, a po powrocie stamtąd wielkim wezyrem; na tym urzędzie ułożył prawa, określające swobody chrześcijan, zatwierdzone 18 lutego 1856. W r. 1856 reprezentował Turcję na kongresie paryskim, gdzie odznaczył się niepospolitą energią i przenikliwością. Po powrocie objął ponownie stanowisko wielkiego wezyra.
W 1867 w czasie nieobecności sułtana sprawował regencję. Brał udział w uśmierzeniu powstania kreteńskiego w 1867-1868, nie dopuszczając do interwencji mocarstw europejskich i wybuchu zbrojnego konfliktu z Grecją. Wraz z Fuad Paszą przekształcił w 1868 turecką radę państwa w rodzaj ciała konstytucyjnego. W 1869 zmusił Kedywa egipskiego do uznania władzy sułtańskiej.
Na podstawie jednego z trzech wydań Encyklopedii Orgelbranda (II połowa XIX w.). Podane informacje mogą wymagać uaktualnienia.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.