Aleksander I Macedoński, król Macedonii z dynastii Argeadów na przełomie VI i V w. p.n.e. Przez Greków nazywany ironicznie "Hellenofilem" i nie dopuszczany do Igrzysk Olimpijskich, póki nie sfabrykował sobie rodowodu wywodzącego z Argos.
W czasie wojen perskich ostrzegał Greków, powiadamiając o kolejnych ruchach wojsk perskich. Jednocześnie kolaborował z Persami (siostrę Gygaję wydał za satrapę Bubaresa), służąc w ich armii jako rodzaj "oficera łącznikowego". Jednak widząc, że szala zwycięstwa przechyla się na stronę Hellenów, po klęsce Persów pod Platejami rzucił się na ustępujacych Persów i zdziesiątkował znacznej wielkości oddział. Ze zdobytch łupów ufundował swój posąg ze złota w Delfach, by podkreślić, że walczył po właściwej stronie. Wykorzystał też odwrót Persów by podbić plemiona z gór Pindos na zachodzie oraz trackich Bistonów i Krestończyków na wschodzie, czym powiększył terytorium swego państwa nieomal czterokrotnie.
Bił, jako pierwszy władca macedoński, własną monetę ze srebra wydobywanego nad dolnym Strymonem.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.