Alberyk II (zm. 954), książę Rzymu (932-954), syn Alberyka I, księcia Spoleto i Marozji, wpływowej kobiety w Rzymie. Jego przyrodnim bratem był papież Jan XI.
W 932 Alberyk II po kłótni z trzecim mężem swojej matki, Gwidonem z Toskanii, królem Włoch podburza do rewolty przeciwko Gwidonowi w wyniku czego doprowadza do jego ucieczki z Rzymu i uwięzienia własnej matki. Posunięcia te pozwoliły uzyskać Alberykowi kontrolę nad Rzymem i obwołanie siebie księciem Rzymu. Władze sprawował do śmierci w roku 954.
W roku 936 Alberyk II poślubił swoją przyrodnia siostrę Aldę (córkę Gwidona), z którą miał syna Oktawiana. Na łożu śmierci Alberyk nominował swojego syna papieżem - papież Jan XII
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.