Święty Alan z Lille (ur. 1128 w Lille, zm. 1202 lub 1203 w Cîteaux) - francuski filozof, humanista, poeta, cysters; znany również pod łacińską formą imienia Alanus de Insulis.
Współcześni nadali mu tytuł doctor universalis (łac. doktor uniwersalny) z powodu wszechstronnej wiedzy. Studiował i mieszkał w Paryżu. Tamże również nauczał, następnie przeniósł się do Montpellier. Uczestniczył w III soborze laterańskim w 1179, występował przeciwko albigensom. W końcu jako brat-konwers wstąpił do klasztoru cystersów w Cîteaux i tam zmarł w 1202 lub 1203.
Pozostawił po sobie sporą spuściznę teologiczną. Był jednym z najwybitniejszych przedstawicieli filozofii scholastycznej XII wieku. Usiłował w swoich pismach dać racjonalne podstawy zasadom wiary chrześcijańskiej. Utrzymywał, że umysł bez objawienia może poznać wszechświat, lecz poznać Boga człowiek może jedynie przez wiarę. Ważne miejsce w kształtowaniu się jego teologii miały metody matematyczne oraz dedukcyjne. Jedna z jego głównych prac, De fide catolica contra haereticos, została napisana w celu obalenia poglądów heretyków i ateistów.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.