Adiafora (z gr. adiaphoros - 'obojętny') - w filozofii terminem tym okresla się kwestię, sprawę lub rzecz moralnie obojętna, coś, co nie jest ani dobre, ani złe. Natomiast w religii adiafora to obrządek, zwyczaj, ceremoniał, który jest dopuszczalny, ale nie nakazany.
W tradycji ewangelicko-augsburskiej (luterańskiej) za adiaforę uważa się np. obrazy lub rzeźby w kościele. Mogą one być częścią wystroju świątyni, ale nie są obiektem kultu i pełnią funkcję dekoracyjną lub edukacyjną, nie odgrywają natomiast żadnej roli w istocie nabożeństwa i dlatego w wielu kościołach luterańskich obrazów nie ma. Tymczasem kościoły katolicki i prawosławny praktykują kult obrazów, więc nie uznają ich za adiaforę.
W tradycji ewangelicko-reformowanej (kalwińskiej) podejście do obrazów, rzeźb, bogatych szat liturgicznych jest bardziej surowe. Kościół ewangelicko-reformowany nie zaleca umieszczania obrazów w świątyniach (choć trafiają się wyjątki). Elementem wystroju kościoła jest krzyż (w tradycji kalwińskiej zwykle bez postaci Chrystusa), ambona i chrzcielnica - czyli tzw. trójdźwięk liturgiczny, typowy element wystroju kościołów, charakterystyczny dla różnych odłamów ewangelicyzmu.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.