Aberracja światła (określana także jako aberracja astronomiczna lub aberracja gwiezdna) to zjawisko astronomiczne polegające na pozornym ruchu położenia kątowego ciał niebieskich. Zjawisko to odkrył James Bradley obserwując gwiazdę γ (gamma) Draconis.
Przyczną tego zjawiska jest skończona wartość prędkości światła oraz ruch Ziemi w czasie, w którym światło pokonuje drogę od ciała niebieskiego do obserwatora. Jest więc sumą wektorów prędkości: światła i obserwatora.
Rozróżnia się kilka składników aberracji światła:
  • aberracja dzienna - wynikająca z ruchu obrotowego Ziemi, jej maksymalna wielkość to 0,32 sekundy łuku,
  • aberracja roczna - (najważniejszy rodzaj abberacji światła) spowodowana ruchem orbitalnym Ziemi - maksymalna wartość to 20,50 sekundy łuku {tzw. stała aberracji rocznej),
  • aberracja wiekowa - spowodowana ruchem Układu Słonecznego.
Aberracja roczna stanowi jeden z dowodów na ruch Ziemi wokół Słońca.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.