Abchazowie - (samonazwanie Apsua), rdzenna ludność Abchazji, licząca niewiele ponad 100 tys. osób. Nieliczne populacje występują także w Turcji i krajach arabskich, dokąd wyemigrowali w XIX w. Większość Abchazów należy do prawosławnego odłamu chrześcijaństwa (które zaczęło rozprzestrzeniać się na tych terenach już w IV w. n.e.) i islam sunnicki (od XV w.). Przodkowie Abchazów byli rdzennymi mieszkańcami Zachodniego Kaukazu. Wspominają o nich, pod nazwą Abeszla, już kroniki asyryjskie, później zaś antyczne kroniki, wyróżniające plemienne związki Abazgów na północy i Apsilów na południu.
Uważa się, iż proces konsolidacji plemion abchaskich w jedną narodowość rozpoczął się w VIII w.. W 780 roku władca Abchazji, Leon II zjednoczył ziemie zachodniej Gruzji w jedno silne państwo noszące nazwę Królestwa Abchazji. Przeżywało ono swój rozkwit na przełomie IX w. i X w. Po jego upadku ziemie abchaskie weszły w skład państwa gruzińskiego.
Po przyłączeniu Abchazji do Rosji (1810) w połowie XIX w. pojawiło się piśmiennictwo, oparte na grażdance. Utworzenie Abchaskiej Republiki Socjalistycznej w ramach ZSRR (1921, później (1931 przemianowanej na republikę autonomiczną i włączonej w skład Gruzji), przyspieszyło proces narodowej konsolidacji Abchazów.
Język abchaski należy do rodziny języków kaukaskich.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.