3. pułk strzelców konnych im. hetmana polnego koronnego Stefana Czarneckiego
3. pułk strzelców konnych został zorganizowany w kwietniu 1922 roku w Białymstoku z sformowanych w latach 1918 - 1919 dywizjonów i szwadronów kawalerii, które brały udział w walkach w latach 1918 - 1919 i wojnie polsko-bolszewickiej.
Pułk stacjonował w Wołkowysku
Święto pułkowe obchodzono - 27 kwietnia
W kampanii wrześniowej 1939 roku pułk rozpoczął w składzie Suwalskiej Brygady Kawalerii wchodzącej w skład Samodzielnej Grupy Operacyjnej "Narew". W dniu 6 września został podporządkowany dowódcy 18. Dywizji Piechoty i w składzie tej dywizji walczył do 10 września w rejonie miejscowości Grodzisk - Śniadowo. Następnie wycofuje się do Puszczy Białowskiej, a potem w dniach 13 - 14 września walczy w rejonie Olszewa, 17 września w rejonie Zabłudowa.
W dniu 20 września resztki pułku weszły w skład improwizowanej Dywizji Kawalerii "Zaza", walcząc w dniu 22 września w rejonie Kalenkowic i 28 września nad rzeką Wieprz. W dniu 29 września wraz z Dywizją "Zaza" wszedł w skład Samodzielnej Grupy Operacyjnej "Polesie" i bierze udział w bitwie pod Kockiem. W dniu 5 października 1939 roku kapituluje wraz z pozostałymi oddziałami Samodzielnej Grupy Operacyjnej "Polesie".
Dowódca pułku: ppłk dypl. Jan Małysiak (1939)
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.