2. Korpus Polski – polski wyższy związek taktyczny w czasie II wojny światowej.
Utworzony w 1943 w północnym Iraku, a później w Palestynie, z połączenia Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich z jednostkami Armii Polskiej na Wschodzie. Powstały w ten sposób korpus miał nast. skład: Dowódca: gen. dyw. Władysław Anders
Liczebność:
  • październik 1943 – 53 tys. żołnierzy
  • maj 1944 – 48 tys.
  • maj 1945 – 56 tys.
  • wrzesień 1945 – 105 tys.
Skierowany do Włoch (grudzień 1943 – kwiecień 1944), w składzie brytyjskiej 8. Armii, uczestniczył w kampanii włoskiej. W maju 1944 walczył na Linii Gustawa zdobywając Monte Cassino, następnie na Linii Hitlera (Piedimonte). W lipcu 1944 na wybrzeżu Morza Adriatyckiego wyzwolił Ankonę, sierpień-wrzesień przełamał linię Gotów, w październiku walczył w Apeninach. W kwietniu 1945 brał udział w bitwie o Bolonię, następnie pozostawał w składzie wojsk okupacyjnych. W 1946 przeniesiony do Wielkiej Brytanii, w 1947 rozwiązany.
Od 1945 część żołnierzy zaczęła powracać do kraju, większość w 1946 wstąpiła do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.