Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego (łac. Sacrum Imperium Romanum Nationis Germanicae, niem. Heiliges Römisches Reich Deutscher Nation)
Nazwa I Rzeszy Niemieckiej stosowana od XV wieku. Wcześniej (to znaczy od X wieku) używano nazwy Święte Cesarstwo Rzymskie. Nazwa ta nawiązywała do tradycji (antyczno-pogańskiego) Cesarstwa Rzymskiego oraz (chrześcijańskiego) państwa Karola Wielkiego. Cesarz był formalnym zwierzchnikiem wszystkich państw niemieckich i pretendował do zwierzchności nad innymi władcami Europy.
Zapoczątkowane koronacją cesarską Ottona I Wielkiego z saskiej dynastii Ludolfingów w 962 roku.
Władca zwyczajowo najpierw koronował się na króla niemieckiego, potem zaś w Rzymie koronował się na cesarza. Jednak nie było to automatyczne i wielu niemieckich królów nie zostało cesarzami. Szczyt potęgi cesarstwo osiągnęło w XI-XII wieku za rządów dynastii salickiej. Lennikiem cesarza było wtedy królestwo Czech, uzależnione zostały też rozbite dzielnicowo Polska i Węgry.
Choć tytuł króla i cesarza był nominalnie elekcyjny (Otto I został obwołany królem przez wojska po zwycięskiej bitwie), de facto Rzeszą na przestrzeni wieków rządziły następujące, często rywalizujące między sobą dynastie:
W 1806 roku roku pod naciskiem Napoleona I Rzesza rozpadła się, w jej zachodniej części powstał Związek Reński. Franciszek II, ówczesny cesarz z dynastii Habsburgów przyjął wówczas tytuł cesarza Austrii. Mimo formalnych decyzji Kongresu Wiedeńskiego przywracającego status quo ante - cesarstwo nie odrodziło się. W jego miejsce utworzono Związek Niemiecki pod przewodnictwem Austrii.

Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.