Łatgalia (łot. Latgale, od nazwy plemienia Łatgałowie) - jedna z czterech krain historycznych składających się na współczesną Łotwę, leży w jej wschodniej części Łotwy. Dawne Inflanty Polskie.
W średniowieczu podbita przez Zakon Kawalerów Mieczowych, po jego sekularyzacji w XVI wieku wraz z większością Inflant jako wspólna domena Korony i Litwy w Rzeczpospolitej Obojga Narodów. Nazwa Inflanty Polskie pojawiła się po pokoju w Oliwie 1660, gdy Łatgalia jako jedyna część Inflant pozostała w granicach Rzeczpospolitej (Kurlandia i Semigalia stanowiły lenne, jednakże odrębne od federacji księstwo). Po I rozbiorze w granicach Rosji stała się częścią guberni białoruskiej (później witebskiej). Łatgalię zamieszkuje większa część 60-tysięcznej mniejszości polskiej na Łotwie. Także wśród ludności łotewskiej widać różnorodne wpływy kultury polskiej, jak choćby licznie występujące imiona zaczerpnięte z polszczyzny.
Główne miasta: Dyneburg, Rezekne.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.