wersja
BETA
(Oceń lub zgłoś błąd)
Dzisiaj szukasz wsród 113451 materiałów i gotowych prac na studia i do szkoły
poniżej wpisz czego szukasz
Nowe konto
Logowanie
PRACE
Kategorie główne
Studia
Technikum
Liceum
Gimnazjum
Dodaj prace
Podział
Katalog prac
Streszczenia
Omówienia
Źródła
Biografie
ENCYKLOPEDIA
Architektura
Biologia
Budownictwo
Chemia
Geografia
Fizyka i Astronomia
Historia
Literatura
Informatyka
Matematyka
Miasta
Państwa
Pojazdy
Prawo
Polityka
Sport
Zwierzęta
FORUM
Język Polski
Historia
Fizyka
Geografia
Biologia
Ekonomia
Informatyka
Prawo
Chemia
Pedagogika
Archeologia
Filologia
Medycyna
Kultura i sztuka
SPOŁECZNOŚĆ
Szukaj
Dziewczyny
Chłopacy
Logowanie
Nowe konto
Dodaj prace
Zdjęcie profilowe
Moje publikacje
Edycja profilu
Powiadomienia
Wiadomości
Kontakty
Prezentacja
z matematyki na temat:
Odbicie światła, załamanie światła, przejście światłą przez pryzmat, zwierciadła, soczewki
Zobacz więcej na temat
Podyskutuj o "Odbicie światła, załamanie światła, przejście światłą przez pryzmat, zwierciadła, soczewki" na Forum
Zobacz podobne strony
Wyślij / drukuj
str 1
OPTYKA
Sprawozdanie z pobytu w Instytucie
Fizyki Doświadczalnej we
Wrocławiu
OPTYKA
Sprawozdanie z pobytu w Instytucie
Fizyki Doświadczalnej we
Wrocławiu
str 2
Czym jest światło ??
W [[XVII]] wieku istniały dwie teorie na [[temat]] tego czym jest światło.
Isaac [[Newton]] opowiadał się za tym, że światło jest strumieniem
korpuskuł (czyli poruszających się cząstek), a Christiaan Huygens
twierdził, że jest to [[fala]] (jak w XIX wieku stwierdził Clerk Maxwell
fala elektromagnetyczna). Dziś wiemy, że światło ma dwoistą naturę
tzn. możemy je uważać zarówno za falę elektromagnetyczną jak i
strumień fotonów (cząstek będących kwantem energii promieniowania
świetlnego)
Czym jest światło ??
W
XVII
wieku istniały dwie teorie na
Temat
tego czym jest światło.
Isaac
Newton
opowiadał się za tym, że światło jest strumieniem
korpuskuł (czyli poruszających się cząstek), a Christiaan Huygens
twierdził, że jest to
Fala
(jak w XIX wieku stwierdził Clerk Maxwell
fala elektromagnetyczna). Dziś wiemy, że światło ma dwoistą naturę
tzn. możemy je uważać zarówno za falę elektromagnetyczną jak i
strumień fotonów (cząstek będących kwantem energii promieniowania
świetlnego)
str 3
Zjawisko Cienia
Cieniem nazywamy [[obszar]] przestrzeni, który nie jest o
ś
wietlony
ś
wiat
ł
em. O prostoliniowo
ś
ci biegu promieni
ś
wietlnych
ś
wiadczy
kszta
ł
granicy mi
ę
dzy obszarem o
ś
wietlonym i nieo
ś
wietlonym.
t
Zjawisko Cienia
Cieniem nazywamy
Obszar
przestrzeni, który nie jest o
ś
wietlony
ś
wiat
ł
em. O prostoliniowo
ś
ci biegu promieni
ś
wietlnych
ś
wiadczy
kszta
ł
granicy mi
ę
dzy obszarem o
ś
wietlonym i nieo
ś
wietlonym.
t
str 4
Zjawisko Półcienia
Pó
ł
cieniem nazywamy [[obszar]] przestrzeni o
ś
wietlony przez jedno z dwu
lub wi
ę
kszej liczby
ś
wiec
ą
cych punktowych
ź
róde
łś
wiat
ł
W
a.
astronomii [[zjawisko]] cienia i pó
ł
cienia mo
ż
na zaobserwowa
ć
podczas
ca
ł
kowitych i cz
ęś
ciowych za
ć
mie
ń
Ksi
ęż
yca przez Ziemi
ę
i Ziemi przez
Ksi
ęż
yc.
Zjawisko Półcienia
Pó
ł
cieniem nazywamy
Obszar
przestrzeni o
ś
wietlony przez jedno z dwu
lub wi
ę
kszej liczby
ś
wiec
ą
cych punktowych
ź
róde
łś
wiat
ł
W
a.
astronomii
Zjawisko
cienia i pó
ł
cienia mo
ż
na zaobserwowa
ć
podczas
ca
ł
kowitych i cz
ęś
ciowych za
ć
mie
ń
Ksi
ęż
yca przez Ziemi
ę
i Ziemi przez
Ksi
ęż
yc.
str 5
ODBICIE ŚWIATŁA
Zjawisko
odbicia
ś
wiat
ł
zachodzi na granicy dwóch
a
o
ś
rodków optycznych o ró
ż
nej g
ę
sto
ś
ci lub na powierzchni
cia
ł
nieprze
ź
roczystego. Promie
ń ś
wietlny padaj
ą
c na
a
nieprze
ź
roczyste cia
ł
mo
ż
e si
ę
odbi
ć
od tego cia
ł
lub
o
a
zosta
ć
poch
ł ę
ty.
Ś
wiat
ł
bardzo dobrze odbija si
ę
od
oni
o
g
ł
adkich, wypolerowanych powierzchni.
ODBICIE ŚWIATŁA
Zjawisko
odbicia
ś
wiat
ł
zachodzi na granicy dwóch
a
o
ś
rodków optycznych o ró
ż
nej g
ę
sto
ś
ci lub na powierzchni
cia
ł
nieprze
ź
roczystego. Promie
ń ś
wietlny padaj
ą
c na
a
nieprze
ź
roczyste cia
ł
mo
ż
e si
ę
odbi
ć
od tego cia
ł
lub
o
a
zosta
ć
poch
ł ę
ty.
Ś
wiat
ł
bardzo dobrze odbija si
ę
od
oni
o
g
ł
adkich, wypolerowanych powierzchni.
str 6
Prawo odbicia światła
K
ą
t [[padania]] jest równy k
ą
towi odbicia.
Promie
ń
padania, prostopad
ł
padania w
a
punkcie odbicia i promie
ń
odbity le
żą
w jednej
p
ł
aszczy
ź
nie.
Prawo odbicia światła
K
ą
t
Padania
jest równy k
ą
towi odbicia.
Promie
ń
padania, prostopad
ł
padania w
a
punkcie odbicia i promie
ń
odbity le
żą
w jednej
p
ł
aszczy
ź
nie.
str 7
Zjawisko za
ł
amania
ś
wiat
ł
polega na zmianie kierunku promienia
ś
wietlnego przy
a
przej
ś
ciu przez granic
ę
dwóch o
ś
rodków o ró
ż
nej g
ę
sto
ś
ci optycznej.Promie
ń ś
wietlny
przy przechodzeniu z o
ś
rodka optycznie rzadszego do o
ś
rodka optycznie g
ę
stszego
( n1<n2) za
ł
amuje si
ę
ku prostopad
ł
padania. Gdy promie
ń ś
wietlny przechodzi z
ej
o
ś
rodka optycznie g
ę
stszego do o
ś
rodka optycznie rzadszego (n1>n2) za
ł
amuje si
ę
od
prostopad
ł
padania
ej
Prawo Załamania
- Stosunek sinusa kąta
padania, do sinusa kąta załamania jest dla
danych ośrodków stały i równy stosunkowi
prędkości fali w ośrodku pierwszym, do
prędkości fali w ośrodku drugim. Kąty
padania i załamania leżą w tej samej
płaszczyźnie.
α
– [[kąt]] padania
β
– [[kąt]] załamania
v
1
– prędkość światła w ośrodku 1
v
2
– prędkość światła w ośrodku 2
Zjawisko za
ł
amania
ś
wiat
ł
polega na zmianie kierunku promienia
ś
wietlnego przy
a
przej
ś
ciu przez granic
ę
dwóch o
ś
rodków o ró
ż
nej g
ę
sto
ś
ci optycznej.Promie
ń ś
wietlny
przy przechodzeniu z o
ś
rodka optycznie rzadszego do o
ś
rodka optycznie g
ę
stszego
( n1<n2) za
ł
amuje si
ę
ku prostopad
ł
padania. Gdy promie
ń ś
wietlny przechodzi z
ej
o
ś
rodka optycznie g
ę
stszego do o
ś
rodka optycznie rzadszego (n1>n2) za
ł
amuje si
ę
od
prostopad
ł
padania
ej
Prawo Załamania
- Stosunek sinusa kąta
padania, do sinusa kąta załamania jest dla
danych ośrodków stały i równy stosunkowi
prędkości fali w ośrodku pierwszym, do
prędkości fali w ośrodku drugim. Kąty
padania i załamania leżą w tej samej
płaszczyźnie.
α
–
Kąt
padania
β
–
Kąt
załamania
v
1
– prędkość światła w ośrodku 1
v
2
– prędkość światła w ośrodku 2
str 8
str 9
Załamanie światła prowadzi często do różnych efektów optycznych, na
poniższym rysunku przedstawiono [[jeden]] z nich:
Załamanie światła to podstawowe [[zjawisko]] w optyce. Jest ono
wykorzystywane w wszelkiego rodzaju urządzeniach optycznych, takich jak
lupa, mikroskop, czy proste okulary. W przypadku lupy, jest ona zbudowana
z soczewki, która ma tą zdolność, że w wyniku załamania promieni
świetlnych przez nią przechodzących, skupia je w jednym punkcie, tzw.
ognisku.
Załamanie światła prowadzi często do różnych efektów optycznych, na
poniższym rysunku przedstawiono
Jeden
z nich:
Załamanie światła to podstawowe
Zjawisko
w optyce. Jest ono
wykorzystywane w wszelkiego rodzaju urządzeniach optycznych, takich jak
lupa, mikroskop, czy proste okulary. W przypadku lupy, jest ona zbudowana
z soczewki, która ma tą zdolność, że w wyniku załamania promieni
świetlnych przez nią przechodzących, skupia je w jednym punkcie, tzw.
ognisku.
str 10
Całkowite wewnętrzne odbicie.
Kąt padania, dla którego [[kąt]] załamania jest prosty, to
kąt graniczny
(α
g
).
Dla kątów większych od α
g
obserwujemy ciekawe zjawisko, zwane
całkowitym wewnętrznym odbiciem.
Promień załamany pozostaje w
ośrodku padania, tak jakby się w specyficzny sposób odbił. Jest to jednak
załamanie, ale z kątem załamania większym [[niż]] 90 stopni (rozwartym).
Całkowite wewnętrzne odbicie.
Kąt padania, dla którego
Kąt
załamania jest prosty, to
kąt graniczny
(α
g
).
Dla kątów większych od α
g
obserwujemy ciekawe zjawisko, zwane
całkowitym wewnętrznym odbiciem.
Promień załamany pozostaje w
ośrodku padania, tak jakby się w specyficzny sposób odbił. Jest to jednak
załamanie, ale z kątem załamania większym
Niż
90 stopni (rozwartym).
str 11
str 12
Rozproszenie Światła
Odbicie
ś
wiat
ł
od powierzchni
a
nieg
ł
adkiej, szorstkiej, nierównej nazywa
si
ę
rozproszeniem
ś
wiat
ł
a.W praktyce
ś
wiat
ł
padaj
ą
c na ró
ż
norodne
o
powierzchnie znajduj
ą
ce si
ę
w otoczeniu
obserwatora ulega rozproszeniu. Dzi
ę
ki
rozproszeniu
ś
wiat
ł
na powierzchniach
a
ró
ż
nych cia
ł
i przedmiotów do oka dociera
ś
wiat
ł
i na siatkówce oka powstaje obraz
o
przedmiotu
Rozproszenie Światła
Odbicie
ś
wiat
ł
od powierzchni
a
nieg
ł
adkiej, szorstkiej, nierównej nazywa
si
ę
rozproszeniem
ś
wiat
ł
a.W praktyce
ś
wiat
ł
padaj
ą
c na ró
ż
norodne
o
powierzchnie znajduj
ą
ce si
ę
w otoczeniu
obserwatora ulega rozproszeniu. Dzi
ę
ki
rozproszeniu
ś
wiat
ł
na powierzchniach
a
ró
ż
nych cia
ł
i przedmiotów do oka dociera
ś
wiat
ł
i na siatkówce oka powstaje obraz
o
przedmiotu
str 13
Przejście światła przez pryzmat, [[rozszczepienie]] światła białego
Pryzmatem
nazywamy [[ciało]] przezroczyste dla światła (np. szkło, plastik) o
nierównoległych ściankach. Kąt, pod jakim są nachylone te ściany nosi nazwę
kąta łamiącego pryzmatu. [[Promień]] światła po przejściu przez pryzmat jest
zawsze nachylony do jego podstawy.
Okazuje się, że światło po wyjściu z pryzmatu nie jest białe, ale zawiera wszystkie
barwy tęczy.
Przejście światła przez pryzmat,
Rozszczepienie
światła białego
Pryzmatem
nazywamy
Ciało
przezroczyste dla światła (np. szkło, plastik) o
nierównoległych ściankach. Kąt, pod jakim są nachylone te ściany nosi nazwę
kąta łamiącego pryzmatu.
Promień
światła po przejściu przez pryzmat jest
zawsze nachylony do jego podstawy.
Okazuje się, że światło po wyjściu z pryzmatu nie jest białe, ale zawiera wszystkie
barwy tęczy.
str 14
Zawsze, niezależnie od kąta [[padania]] światła, [[kolor]] [[czerwony]] odchyla się najmniej od swojego
pierwotnego kierunku, fioletowy najbardziej, a pozostałe barwy zajmują miejsca pośrednie
pomiędzy tymi skrajnymi kolorami.
Rozłożenie światła na jego barwy składowe nazywamy
rozszczepieniem,
a [[obraz]] utworzony na
ekranie -
widmem
Widmo światła białego.
Zawsze, niezależnie od kąta
Padania
światła,
Kolor
Czerwony
odchyla się najmniej od swojego
pierwotnego kierunku, fioletowy najbardziej, a pozostałe barwy zajmują miejsca pośrednie
pomiędzy tymi skrajnymi kolorami.
Rozłożenie światła na jego barwy składowe nazywamy
rozszczepieniem,
a
Obraz
utworzony na
ekranie -
widmem
Widmo światła białego.
str 15
str 16
Zwierciadło optyczne inaczej lustro...
Jest to gładka [[powierzchnia]] o nierównościach mniejszych [[niż]] długość fali świetlnej. Z tego
względu [[zwierciadło]] w minimalnym stopniu rozprasza światło, odbijając większą jego
część. Zwierciadła wykonywane są na ogół z polerowanego metalu lub gładkiego kawałka
szkła pokrytego z jednej strony metaliczną warstwą odbijającą.
Ze względu na kształt powierzchni, zwierciadła dzieli się na:
płaskie
wklęsłe (skupiające)
wypukłe (rozpraszające)
Ze względu na [[rodzaj]] krzywizny zwierciadła wklęsłe i wypukłe dzieli się na:
sferyczne
paraboliczne (paraboloidalne)
Zwierciadło optyczne inaczej lustro...
Jest to gładka
Powierzchnia
o nierównościach mniejszych
Niż
długość fali świetlnej. Z tego
względu
Zwierciadło
w minimalnym stopniu rozprasza światło, odbijając większą jego
część. Zwierciadła wykonywane są na ogół z polerowanego metalu lub gładkiego kawałka
szkła pokrytego z jednej strony metaliczną warstwą odbijającą.
Ze względu na kształt powierzchni, zwierciadła dzieli się na:
płaskie
wklęsłe (skupiające)
wypukłe (rozpraszające)
Ze względu na
Rodzaj
krzywizny zwierciadła wklęsłe i wypukłe dzieli się na:
sferyczne
paraboliczne (paraboloidalne)
str 17
ZWIERCIADŁO PŁASKIE
x - odległość przedmiotu od zwierciadła
y - odległość obrazu od zwierciadła
W zwierciadle płaskim powstaje [[obraz]] pozorny, to znaczy, że powstał w wyniku przecięcia się
przedłużeń promieni odbitych.
ZWIERCIADŁO PŁASKIE
x - odległość przedmiotu od zwierciadła
y - odległość obrazu od zwierciadła
W zwierciadle płaskim powstaje
Obraz
pozorny, to znaczy, że powstał w wyniku przecięcia się
przedłużeń promieni odbitych.
str 18
Obraz przedmiotu w zwierciadle płaskim.
Dane [[ciało]] widzimy wtedy, gdy światło przez nie wysyłane trafia
do naszego oka, lub wtedy, gdy światło odbijające się od ciała trafia do naszego oka. Gdy światło przechodzi
przez szybę, jego część przechodzi przez nią, a część odbija się tak jak od zwierciadła płaskiego. Światło
docierające od przedmiotów znajdujących się za szybą umożliwia ich oglądanie. Jednocześnie szyba odbija
światło tak jak lustro, dlatego widzimy za nią obrazy pozorne przedmiotów znajdujących się przed nią.
Pozorny [[obraz]] świeczki odbity w szklanej szybie
Odbicie palącej się świeczki w zwierciadle płaskim
Obraz przedmiotu w zwierciadle płaskim.
Dane
Ciało
widzimy wtedy, gdy światło przez nie wysyłane trafia
do naszego oka, lub wtedy, gdy światło odbijające się od ciała trafia do naszego oka. Gdy światło przechodzi
przez szybę, jego część przechodzi przez nią, a część odbija się tak jak od zwierciadła płaskiego. Światło
docierające od przedmiotów znajdujących się za szybą umożliwia ich oglądanie. Jednocześnie szyba odbija
światło tak jak lustro, dlatego widzimy za nią obrazy pozorne przedmiotów znajdujących się przed nią.
Pozorny
Obraz
świeczki odbity w szklanej szybie
Odbicie palącej się świeczki w zwierciadle płaskim
str 19
ZWIERCIADŁO WKLĘSŁE
Zwierciadło kuliste wklęsłe jest fragmentem sfery, w której powierzchnią odbijającą
jest [[powierzchnia]] wewnętrzna.
Obrazy w zwierciadle kulistym wklęsłym
mogą być rzeczywiste
i pozorne, proste i odwrócone oraz powiększone i pomniejszone. [[Charakter]] obrazu zależy od
odległości
x
przedmiotu od zwierciadła.
ZWIERCIADŁO WKLĘSŁE
Zwierciadło kuliste wklęsłe jest fragmentem sfery, w której powierzchnią odbijającą
jest
Powierzchnia
wewnętrzna.
Obrazy w zwierciadle kulistym wklęsłym
mogą być rzeczywiste
i pozorne, proste i odwrócone oraz powiększone i pomniejszone.
Charakter
obrazu zależy od
odległości
x
przedmiotu od zwierciadła.
str 20
Obraz rzeczywisty, powiększony i
odwrócony, otrzymany za pomocą
zwierciadła wklęsłego
Obraz pozorny, powiększony i
prosty, otrzymany za pomocą
zwierciadła wklęsłego
Obraz rzeczywisty, pomniejszony i
odwrócony, otrzymany za pomocą
zwierciadła wklęsłego
Obraz rzeczywisty, powiększony i
odwrócony, otrzymany za pomocą
zwierciadła wklęsłego
Obraz pozorny, powiększony i
prosty, otrzymany za pomocą
zwierciadła wklęsłego
Obraz rzeczywisty, pomniejszony i
odwrócony, otrzymany za pomocą
zwierciadła wklęsłego
str 21
ZWIERCIADŁO WYPUKŁE
Zwierciadło kuliste wypukłe jest fragmentem sfery, w której powierzchnią odbijającą jest
powierzchnia zewnętrzna. [[Zwierciadło]] wypukłe posiada ognisko pozorne
F’.
Jest to punkt, w
którym przecinają się przedłużenia promieni odbitych od zwierciadła (wiązka odbita jest bowiem
rozbieżna).
Obraz w zwierciadle kulistym wypukłym
ma zawsze te same cechy: jest pozorny, prosty i
pomniejszony.
Jego wielkość wzrasta, gdy przedmiot zbliżamy do zwierciadła.
Konstrukcję typowego obrazu w takim zwierciadle przedstawiono na rysunku.
ZWIERCIADŁO WYPUKŁE
Zwierciadło kuliste wypukłe jest fragmentem sfery, w której powierzchnią odbijającą jest
powierzchnia zewnętrzna.
Zwierciadło
wypukłe posiada ognisko pozorne
F’.
Jest to punkt, w
którym przecinają się przedłużenia promieni odbitych od zwierciadła (wiązka odbita jest bowiem
rozbieżna).
Obraz w zwierciadle kulistym wypukłym
ma zawsze te same cechy: jest pozorny, prosty i
pomniejszony.
Jego wielkość wzrasta, gdy przedmiot zbliżamy do zwierciadła.
Konstrukcję typowego obrazu w takim zwierciadle przedstawiono na rysunku.
str 22
Obraz pozorny, pomniejszony, prosty, otrzymany za
pomocą zwierciadła wypukłego.
Wielokrotne odbicia w czterech zwierciadłach
wypukłych
Obraz pozorny, pomniejszony, prosty, otrzymany za
pomocą zwierciadła wypukłego.
Wielokrotne odbicia w czterech zwierciadłach
wypukłych
str 23
Soczewka
Soczewka
- proste urządzenie optyczne składające się z jednego lub kilku sklejonych razem
bloków przezroczystego materiału (zwykle szkła, ale też różnych tworzyw sztucznych, żeli,
minerałów, a nawet parafiny lub kropli wody).
Soczewki dzielimy na dwie podstawowe grupy: skupiające
i rozpraszające.
Soczewki wypukłe
Soczewki wklęsłe
1 – dwuwypukła
2 – płasko-wypukła
3 – wklęsło-wypukła
1 – dwuwklęsła
2 – płasko-wklęsła
3 – wypukło-wklęsła
Soczewka
Soczewka
- proste urządzenie optyczne składające się z jednego lub kilku sklejonych razem
bloków przezroczystego materiału (zwykle szkła, ale też różnych tworzyw sztucznych, żeli,
minerałów, a nawet parafiny lub kropli wody).
Soczewki dzielimy na dwie podstawowe grupy: skupiające
i rozpraszające.
Soczewki wypukłe
Soczewki wklęsłe
1 – dwuwypukła
2 – płasko-wypukła
3 – wklęsło-wypukła
1 – dwuwklęsła
2 – płasko-wklęsła
3 – wypukło-wklęsła
str 24
Idealna
soczewka załamuje wszystkie promienie świetlne biegnące równolegle do
głównej osi optycznej do jednego punktu.
Punkt ten nazywany jest
ogniskiem soczewki.
Soczewka zamienia wiązkę równoległą
na wiązkę promieni zbieżnych do ogniska. Po przejściu przez ognisko wiązka [[staje]] się
rozbieżna.
Opisany [[przypadek]] soczewki załamującej promienie równoległe do ogniska, to tzw.
soczewka
skupiająca
(bo "skupia" promienie świetlne do ogniska). Przy używaniu jej
jako lupy daje ona efekt powiększania oglądanych przedmiotów.
Idealna
soczewka załamuje wszystkie promienie świetlne biegnące równolegle do
głównej osi optycznej do jednego punktu.
Punkt ten nazywany jest
ogniskiem soczewki.
Soczewka zamienia wiązkę równoległą
na wiązkę promieni zbieżnych do ogniska. Po przejściu przez ognisko wiązka
Staje
się
rozbieżna.
Opisany
Przypadek
soczewki załamującej promienie równoległe do ogniska, to tzw.
soczewka
skupiająca
(bo "skupia" promienie świetlne do ogniska). Przy używaniu jej
jako lupy daje ona efekt powiększania oglądanych przedmiotów.
str 25
SOCZEWKA ROZPRASZAJĄCA
Wiązka promieni przy osiach biegnąca równolegle do głównej osi optycznej, po
dwukrotnym załamaniu rozbiega się, ale przedłużenia promieni wychodzących z
soczewki skupiają się w jednym punkcie, który jest pozornym ogniskiem soczewki.
SOCZEWKA ROZPRASZAJĄCA
Wiązka promieni przy osiach biegnąca równolegle do głównej osi optycznej, po
dwukrotnym załamaniu rozbiega się, ale przedłużenia promieni wychodzących z
soczewki skupiają się w jednym punkcie, który jest pozornym ogniskiem soczewki.
str 26
Soczewka rozpraszająca
Soczewka skupiająca
Soczewka rozpraszająca
Soczewka skupiająca
str 27
Dyfrakcja światła
Dyfrakcja (ugięcie) to [[zjawisko fizyczne]] zmiany
kierunku rozchodzenia się fali na krawędziach
przeszkód oraz w ich pobliżu. Jeżeli wiązka fal
przechodzi przez wąską szczelinę lub omija
obiekt, to zachodzi [[zjawisko]] ugięcia.
Interferencja światła
Interferencja jest to [[zjawisko]] nakładania
się fal świetlnych. [[Zjawisko]] to
potwierdza falową naturę światła.
Dyfrakcja światła
Dyfrakcja (ugięcie) to
Zjawisko fizyczne
zmiany
kierunku rozchodzenia się fali na krawędziach
przeszkód oraz w ich pobliżu. Jeżeli wiązka fal
przechodzi przez wąską szczelinę lub omija
obiekt, to zachodzi
Zjawisko
ugięcia.
Interferencja światła
Interferencja jest to
Zjawisko
nakładania
się fal świetlnych.
Zjawisko
to
potwierdza falową naturę światła.
str 28
Polaryzacja światła
Polaryzacja
to [[zjawisko]] polegające na uporządkowaniu płaszczyzny drgań wektora
Występowanie zjawiska polaryzacji dla światła dowodzi, że światło jest
falą poprzeczną.
Światło można spolaryzować, przepuszczając je przez specjalne substancje zwane polaryzatorami, przez
odbicie od powierzchni dielektryka lub przez tzw. podwójne [[załamanie]] w kryształach dwójłomnych.
Wykorzystanie polaryzacji
Fakt, że jeśli na drodze światła niespolaryzowanego ustawimy dwa polaryzatory o prostopadłych kierunkach polaryzacji, to
wiązka zostanie prawie całkowicie pochłonięta wykorzystuje się to do znacznego osłabienia światła reflektorów
nadjeżdżających z przeciwka samochodów.
Tak widzimy przez [[okulary]] polaryzacyjne, [[górne]] zdjęcie
wykonane jest bez filtru, a dolne z filtrem.
Polaryzacja światła
Polaryzacja
to
Zjawisko
polegające na uporządkowaniu płaszczyzny drgań wektora
Występowanie zjawiska polaryzacji dla światła dowodzi, że światło jest
falą poprzeczną.
Światło można spolaryzować, przepuszczając je przez specjalne substancje zwane polaryzatorami, przez
odbicie od powierzchni dielektryka lub przez tzw. podwójne
Załamanie
w kryształach dwójłomnych.
Wykorzystanie polaryzacji
Fakt, że jeśli na drodze światła niespolaryzowanego ustawimy dwa polaryzatory o prostopadłych kierunkach polaryzacji, to
wiązka zostanie prawie całkowicie pochłonięta wykorzystuje się to do znacznego osłabienia światła reflektorów
nadjeżdżających z przeciwka samochodów.
Tak widzimy przez
Okulary
polaryzacyjne,
Górne
zdjęcie
wykonane jest bez filtru, a dolne z filtrem.
Pobierz prace
(Do pobrania wymagana jest odpowiednia ilość punktów)
ppt
Pobierz wersję oryginalną
Prace i materiały o pododbnej tematyce
Pomiar prądkości światła
Astronomiczna metoda pomiaru prędkości światła.
Badanie polaryzacji światła
2 tajemnica światła
Niepokoje człowieka końca wieku i próby ich przezwyciężania w poezji młodop
Portal
Zgapa.pl
nie jest odpowiedzialny za treści materiałów w tym także komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.
Inne Wypracowania znajdziesz na
tej stronie
Opublikował
101
pkt.
tedziunka
Kategoria
Matematyczno fizyczne
Algebra
Analiza matematyczna
Fizyka
Logika matematyczna
Matematyka
Optyka
Rachunek prawdopodobieństwa
Rozwiń inne kategorie
Reklama
Nasz portal korzysta z informacji zapisanych za pomocą plików cookies.
więcej informacji
Akceptuję