Wyślij / drukuj
str 1
Grzebiuszka ziemna
Grzebiuszka ziemna, huczek
(Pelobates
fuscus)
- gatunek
płaza z rodziny grzebiuszkowatych, zwana również buczkiem.
OPIS:
Długość ciała 5 – 8 cm, [[masa]] ciała 20 – 30 g. [[Ciało]] krępe, tylne
kończyny krótkie i silnie umięśnione. Wyglądem nieco przypomina
ropuchę, zwłaszcza po nadęciu płuc. [[Głowa]] duża, oczy silnie
wystające. Brak w uchu błony bębenkowej. [[Czaszka]] pomiędzy
oczami silnie uwypuklona. [[Skóra]] jest gładka z równomiernie
rozmieszczonymi gruczołami, które po potarciu wydzielają
substancję o zapachu czosnku. Na palcach tylnych kończyn dobrze
rozwinięte błony pływne. Na ich spodniej [[stronie]] występują duże,
silnie zrogowaciałe modzele podeszwowe, które służą jej do
zagrzebywania się w ziemi.
TRYB ŻYCIA:
Poza okresem godowym żyje wyłącznie na lądzie. Prowadzi nocny
tryb życia ( z wyjątkiem okresu godowego, kiedy jest aktywna
również w dzień). Jest płazem powolnym. Zaskoczona nie próbuje
uciekać, lecz zagrzebuje się w ziemi ( w ciągu 2 – 5 min). Jeżeli
podrapie się jej skórę, wydziela z gruczołów skórnych ostrą woń
czosnku, unosi się na tylnych nogach i wydaje głośny skrzek. Dzień
spędza ukryta w ziemi. Nie szuka w tym celu kryjówek, lecz sama
wygrzebuje, za pomocą silnych tylnych nóg norę w ziemi. Odżywia
się głównie owadami. Na zimę zapada w sen zimowy. W tym celu
zagrzebuje się w wykopanej przez siebie głębokiej norze w ziemi.
Występowanie:
Występuje w Europie Środkowej,
Południowej i Wschodniej. W Polsce występuje na
całym niżu, nigdy jednak nie występuje masowo. Nie
występuje w górach.
W Polsce podlega ścisłej ochronie.

Grzebiuszka ziemna
Grzebiuszka ziemna, huczek
(Pelobates
fuscus)
- gatunek
płaza z rodziny grzebiuszkowatych, zwana również buczkiem.
OPIS:
Długość ciała 5 – 8 cm, Masa ciała 20 – 30 g. Ciało krępe, tylne
kończyny krótkie i silnie umięśnione. Wyglądem nieco przypomina
ropuchę, zwłaszcza po nadęciu płuc. Głowa duża, oczy silnie
wystające. Brak w uchu błony bębenkowej. Czaszka pomiędzy
oczami silnie uwypuklona. Skóra jest gładka z równomiernie
rozmieszczonymi gruczołami, które po potarciu wydzielają
substancję o zapachu czosnku. Na palcach tylnych kończyn dobrze
rozwinięte błony pływne. Na ich spodniej Stronie występują duże,
silnie zrogowaciałe modzele podeszwowe, które służą jej do
zagrzebywania się w ziemi.
TRYB ŻYCIA:
Poza okresem godowym żyje wyłącznie na lądzie. Prowadzi nocny
tryb życia ( z wyjątkiem okresu godowego, kiedy jest aktywna
również w dzień). Jest płazem powolnym. Zaskoczona nie próbuje
uciekać, lecz zagrzebuje się w ziemi ( w ciągu 2 – 5 min). Jeżeli
podrapie się jej skórę, wydziela z gruczołów skórnych ostrą woń
czosnku, unosi się na tylnych nogach i wydaje głośny skrzek. Dzień
spędza ukryta w ziemi. Nie szuka w tym celu kryjówek, lecz sama
wygrzebuje, za pomocą silnych tylnych nóg norę w ziemi. Odżywia
się głównie owadami. Na zimę zapada w sen zimowy. W tym celu
zagrzebuje się w wykopanej przez siebie głębokiej norze w ziemi.
Występowanie:
Występuje w Europie Środkowej,
Południowej i Wschodniej. W Polsce występuje na
całym niżu, nigdy jednak nie występuje masowo. Nie
występuje w górach.
W Polsce podlega ścisłej ochronie.
str 2
ROZRÓD
Dymorfizm płciowy wyraźnie wykształcony, szczególnie w okresie godowym. Rozmnaża się wczesną wiosną w zbiornikach wody stojącej.
Wcześnie rozpoczyna gody, zaobserwowano jej występowanie w wodzie już w pierwszej połowie marca, gdy [[temperatura]] wody wynosiła
zaledwie 7
o
C. Najczęściej jednak składa do wody [[skrzek]] w maju. W czasie godów samce i samice dobierają się parami. [[Samiec]] w obecności
samicy wykonuje charakterystyczne czynności, podczas których z reguły nie dochodzi do stykania się partnerów. [[Samiec]] składa spermatofor
do wody. [[Samica]] podejmuje go i umieszcza w kloace. [[Zapłodnienie]] jaj następuje wewnątrz organizmu samicy. [[Samica]] składa porcjami
zapłodnione jaja, zwykle luzem, lub w krótkich sznurach po 3 - 7 szt. Łącznie jedna [[samica]] składa około 10 - 150 jaj. [[Czas]] rozwoju larw
zależy od temperatury wody. W okresie przeobrażenia larwy osiągają długość 40 - 50 mm. Larwy żywią się drobnymi organizmami
wodnymi. Oddychają za pomocą skrzeli zewnętrznych. Są bardzo żarłoczne i drapieżne. Zaobserwowano, że larwy traszki górskiej
umieszczone w słoiku natychmiast usiłowały się wzajemnie pożreć.
jajo
LARWA OPUSZCZAJĄCA OSŁONY
JAJOWE (WIDAĆ NARZĄD
RUSCONIEGO)
LARWA W "III" STADIUM
ROZWOJOWYM
LARWA W  STADIUM
MAKSYMALNEGO ROZWOJU

ROZRÓD
Dymorfizm płciowy wyraźnie wykształcony, szczególnie w okresie godowym. Rozmnaża się wczesną wiosną w zbiornikach wody stojącej.
Wcześnie rozpoczyna gody, zaobserwowano jej występowanie w wodzie już w pierwszej połowie marca, gdy Temperatura wody wynosiła
zaledwie 7
o
C. Najczęściej jednak składa do wody Skrzek w maju. W czasie godów samce i samice dobierają się parami. Samiec w obecności
samicy wykonuje charakterystyczne czynności, podczas których z reguły nie dochodzi do stykania się partnerów. Samiec składa spermatofor
do wody. Samica podejmuje go i umieszcza w kloace. Zapłodnienie jaj następuje wewnątrz organizmu samicy. Samica składa porcjami
zapłodnione jaja, zwykle luzem, lub w krótkich sznurach po 3 - 7 szt. Łącznie jedna Samica składa około 10 - 150 jaj. Czas rozwoju larw
zależy od temperatury wody. W okresie przeobrażenia larwy osiągają długość 40 - 50 mm. Larwy żywią się drobnymi organizmami
wodnymi. Oddychają za pomocą skrzeli zewnętrznych. Są bardzo żarłoczne i drapieżne. Zaobserwowano, że larwy traszki górskiej
umieszczone w słoiku natychmiast usiłowały się wzajemnie pożreć.
jajo
LARWA OPUSZCZAJĄCA OSŁONY
JAJOWE (WIDAĆ NARZĄD
RUSCONIEGO)
LARWA W "III" STADIUM
ROZWOJOWYM
LARWA W  STADIUM
MAKSYMALNEGO ROZWOJU
str 3
Kumak górski
Kumak górski
(Bombina variegata)
– [[gatunek]] płaza z rodziny kumakowatych, bardzo
blisko spokrewniony z kumakiem nizinnym.
OPIS:
Drobny [[płaz]] o długości ciała do 6 cm i masie do 6 g, wyglądem zewnętrznym
przypominający niewielką ropuchę. Głowę ma płaską, małą, pysk zakończony
okrągło, oczy małe, przesunięte do tyłu głowy. Całe [[ciało]] silnie spłaszczone. Brak
błon bębenkowych i gruczołów przyusznych. Kończyny tylne umięśnione lepiej, niż
u kumaka nizinnego, błony pławne dobrze rozwinięte. [[Skóra]] na grzbiecie pokryta
dużymi gruczołami jadowymi i śluzowymi. [[Skóra]] kumaka, nawet przy niewielkim
podrażnieniu wydziela gęsty, pieniący się śluz. Jad w nim zawarty jest trujący dla
zwierząt i człowieka.
TRYB ŻYCIA:
Jest gatunkiem ciepłolubnym. Zarówno w czasie godów, jak i poza nimi,
jest aktywny przez całą dobę. Żywi się stawonogami wodnymi i
lądowymi. Czasami zdarza się, że napotkany na lądzie i wystraszony
kumak wygina pałąkowato grzbiet, unosi kończyny tylne a przednimi
zakrywa oczy prezentując odstraszające ubarwienie na ich spodniej
stronie. Ten specyficzny [[rodzaj]] zachowania nosi nazwę odruchu kumaka
(refleksu kumaka). Dla wielu drapieżników jest to [[sygnał]] jadowitości i
dają kumakowi spokój. Jesienią , we wrześniu lub październiku, opuszcza
zbiorniki wodne, wychodzi na ląd, zagrzebuje się w różnego rodzaju
kryjówkach ziemnych i zapada w sen zimowy.
W Polsce podlega ścisłej ochronie.
Zasięg występowania kumaka
górskiego

Kumak górski
Kumak górski
(Bombina variegata)
Gatunek płaza z rodziny kumakowatych, bardzo
blisko spokrewniony z kumakiem nizinnym.
OPIS:
Drobny Płaz o długości ciała do 6 cm i masie do 6 g, wyglądem zewnętrznym
przypominający niewielką ropuchę. Głowę ma płaską, małą, pysk zakończony
okrągło, oczy małe, przesunięte do tyłu głowy. Całe Ciało silnie spłaszczone. Brak
błon bębenkowych i gruczołów przyusznych. Kończyny tylne umięśnione lepiej, niż
u kumaka nizinnego, błony pławne dobrze rozwinięte. Skóra na grzbiecie pokryta
dużymi gruczołami jadowymi i śluzowymi. Skóra kumaka, nawet przy niewielkim
podrażnieniu wydziela gęsty, pieniący się śluz. Jad w nim zawarty jest trujący dla
zwierząt i człowieka.
TRYB ŻYCIA:
Jest gatunkiem ciepłolubnym. Zarówno w czasie godów, jak i poza nimi,
jest aktywny przez całą dobę. Żywi się stawonogami wodnymi i
lądowymi. Czasami zdarza się, że napotkany na lądzie i wystraszony
kumak wygina pałąkowato grzbiet, unosi kończyny tylne a przednimi
zakrywa oczy prezentując odstraszające ubarwienie na ich spodniej
stronie. Ten specyficzny Rodzaj zachowania nosi nazwę odruchu kumaka
(refleksu kumaka). Dla wielu drapieżników jest to Sygnał jadowitości i
dają kumakowi spokój. Jesienią , we wrześniu lub październiku, opuszcza
zbiorniki wodne, wychodzi na ląd, zagrzebuje się w różnego rodzaju
kryjówkach ziemnych i zapada w sen zimowy.
W Polsce podlega ścisłej ochronie.
Zasięg występowania kumaka
górskiego
str 4
GODY
Rzekotki odbywają [[gody]] dość późno. Ze snu zimowego budzą się w kwietniu, a [[gody]] przypadają na [[kwiecień]] lub maj. Gody
odbywają się najbardziej intensywnie w ciepłe i wilgotne noce. Spadek temperatury poniżej 10°C powoduje przerwę w godach, które
wznawiane są po ociepleniu. [[Samica]] odnajduje partnera kierując się, wydawanym przez niego charakterystycznym głosem. Samce
odzywają się głośno, a ich [[głos]] jest najbardziej donośny wśród polskich płazów. W okresie godowym rzekotki można usłyszeć nawet
z odległości jednego kilometra. [[Samiec]] w fazie ampleksusu przytrzymuje samicę uchwytem pachwinowym. [[Samica]] składa do 1000
jaj w pakietach wielkości orzecha włoskiego. [[Jeden]] [[pakiet]] zawiera 10 do 50 jaj. Rzekotki składają [[skrzek]] na dnie stojących
zbiorników wodnych. W zbiorniku powinna znajdować się również roślinność wodna, potrzebna kijankom. [[Kijanki]] mają oliwkowe
ubarwienie z charakterystycznym złotym połyskiem, a po wykluciu mierzą ok. 5 mm. W lipcu i sierpniu (2-3 miesiące od opuszczenia
osłon jajowych) [[kijanki]] przeobrażają się w małe (13-15 mm) rzekotki. Czasami [[kijanki]] mogą zimować w stawie. Po przeobrażeniu
młode przez pewien [[czas]] przebywają w małych grupkach na roślinności porastającej [[brzeg]] zbiornika. Dojrzałość płciową osiągają po
ok. 2 latach.
1.
1.
2.
3.
2.
KIJANKA W "III" STADIUM ROZWOJOWYM
KIJANKA W "IV" STADIUM ROZWOJOWYM
OSOBNIK DOROSŁY
3.

GODY
Rzekotki odbywają Gody dość późno. Ze snu zimowego budzą się w kwietniu, a Gody przypadają na Kwiecień lub maj. Gody
odbywają się najbardziej intensywnie w ciepłe i wilgotne noce. Spadek temperatury poniżej 10°C powoduje przerwę w godach, które
wznawiane są po ociepleniu. Samica odnajduje partnera kierując się, wydawanym przez niego charakterystycznym głosem. Samce
odzywają się głośno, a ich Głos jest najbardziej donośny wśród polskich płazów. W okresie godowym rzekotki można usłyszeć nawet
z odległości jednego kilometra. Samiec w fazie ampleksusu przytrzymuje samicę uchwytem pachwinowym. Samica składa do 1000
jaj w pakietach wielkości orzecha włoskiego. Jeden Pakiet zawiera 10 do 50 jaj. Rzekotki składają Skrzek na dnie stojących
zbiorników wodnych. W zbiorniku powinna znajdować się również roślinność wodna, potrzebna kijankom. Kijanki mają oliwkowe
ubarwienie z charakterystycznym złotym połyskiem, a po wykluciu mierzą ok. 5 mm. W lipcu i sierpniu (2-3 miesiące od opuszczenia
osłon jajowych) Kijanki przeobrażają się w małe (13-15 mm) rzekotki. Czasami Kijanki mogą zimować w stawie. Po przeobrażeniu
młode przez pewien Czas przebywają w małych grupkach na roślinności porastającej Brzeg zbiornika. Dojrzałość płciową osiągają po
ok. 2 latach.
1.
1.
2.
3.
2.
KIJANKA W "III" STADIUM ROZWOJOWYM
KIJANKA W "IV" STADIUM ROZWOJOWYM
OSOBNIK DOROSŁY
3.
str 5
Ropucha paskówka
Ropucha paskówka
(Epidalea
calamita)
- [[gatunek]] płaza, najmniejsza ropucha z
żyjących w Polsce oraz Zachodniej i Środkowej Europie.
 
TRYB ŻYCIA:
Ropucha paskówka pojawia się w końcu marca
lub na początku kwietnia. Jej [[tryb]] życia jest
podobny jak ropuchy zielonej. Tak jak inne
ropuchy prowadzi nocny [[tryb]] życia. Jest bardzo
żarłoczna. Poluje na ślimaki i stawonogi.
Zdobycz łowi zwinnie biegając, a nie
skacząc.Płaz ten ma niewielu wrogów, ponieważ
jego [[gruczoły]] produkują substancje o
nieprzyjemnym zapachu i dużym stopniu
toksyczności. Tak jak dla wszystkich płazów
dużym dla niej zagrożeniem jest człowiek.
Paskówka żyje na terenach o lekkiej glebie, w
której zagrzebuje się używając tylnych i
przednich nóg. Zimuje na lądzie, w różnych
kryjówkach, również wykopanych przez siebie
nora
W Polsce podlega ścisłej ochronie.

Ropucha paskówka
Ropucha paskówka
(Epidalea
calamita)
- Gatunek płaza, najmniejsza ropucha z
żyjących w Polsce oraz Zachodniej i Środkowej Europie.
 
TRYB ŻYCIA:
Ropucha paskówka pojawia się w końcu marca
lub na początku kwietnia. Jej Tryb życia jest
podobny jak ropuchy zielonej. Tak jak inne
ropuchy prowadzi nocny Tryb życia. Jest bardzo
żarłoczna. Poluje na ślimaki i stawonogi.
Zdobycz łowi zwinnie biegając, a nie
skacząc.Płaz ten ma niewielu wrogów, ponieważ
jego Gruczoły produkują substancje o
nieprzyjemnym zapachu i dużym stopniu
toksyczności. Tak jak dla wszystkich płazów
dużym dla niej zagrożeniem jest człowiek.
Paskówka żyje na terenach o lekkiej glebie, w
której zagrzebuje się używając tylnych i
przednich nóg. Zimuje na lądzie, w różnych
kryjówkach, również wykopanych przez siebie
nora
W Polsce podlega ścisłej ochronie.
str 7
Żaba trawna
Żaba trawna
(Rana
temporaria)
–należy do tzw. żab brunatnych (jest ich
najpospolitszym przedstawicielem żyjącym w Polsce).
OPIS i TRYB ŻYCIA:
Ciało żaby trawnej ma długość [[710]] cm. Jest ono wydłużone, krępe,
pysk stosunkowo szeroki, ale bardziej zaostrzony [[niż]] u żaby
wodnej. Jej grzbiet bywa brązowy lub rdzawy. Zawsze występują u
niej plamy skroniowe, poprzeczne pasy na tylnych nogach oraz
czarnobrązowa plama skroniowa w kształcie dość wyraźnej
litery"V". [[Brzuch]] ma białawy lub żółtawy, zwykle silnie
nakrapiany. [[Żaby]] trawne [[okres]] snu zimowego spędzają zwykle
zagrzebane w mule na dnie zbiorników wodnych, ale niedojrzałe
osobniki zimują często na lądzie w wilgotnych kryjówkach. Wiosną
żaby trawne są pierwszymi żabami budzącymi się ze snu
zimowego. Poza okresem godowym prowadzą wyłącznie lądowy,
zmierzchowo-nocny [[tryb]] życia. Żywią się różnymi bezkręgowcami
(pająkami, ślimakami, dżdżownicami, chrząszczami, owadami
błonkoskrzydłymi oraz innymi stawonogami). Polują głównie o
zmroku lub w czasie deszczu. Same także mają wielu wrogów;
żywią się nimi między innymi: zaskrońce, jeże, borsuki, sowy oraz
żmije.
W Polsce podlega ścisłej ochronie.

Żaba trawna
Żaba trawna
(Rana
temporaria)
–należy do tzw. żab brunatnych (jest ich
najpospolitszym przedstawicielem żyjącym w Polsce).
OPIS i TRYB ŻYCIA:
Ciało żaby trawnej ma długość 710 cm. Jest ono wydłużone, krępe,
pysk stosunkowo szeroki, ale bardziej zaostrzony Niż u żaby
wodnej. Jej grzbiet bywa brązowy lub rdzawy. Zawsze występują u
niej plamy skroniowe, poprzeczne pasy na tylnych nogach oraz
czarnobrązowa plama skroniowa w kształcie dość wyraźnej
litery"V". Brzuch ma białawy lub żółtawy, zwykle silnie
nakrapiany. Żaby trawne Okres snu zimowego spędzają zwykle
zagrzebane w mule na dnie zbiorników wodnych, ale niedojrzałe
osobniki zimują często na lądzie w wilgotnych kryjówkach. Wiosną
żaby trawne są pierwszymi żabami budzącymi się ze snu
zimowego. Poza okresem godowym prowadzą wyłącznie lądowy,
zmierzchowo-nocny Tryb życia. Żywią się różnymi bezkręgowcami
(pająkami, ślimakami, dżdżownicami, chrząszczami, owadami
błonkoskrzydłymi oraz innymi stawonogami). Polują głównie o
zmroku lub w czasie deszczu. Same także mają wielu wrogów;
żywią się nimi między innymi: zaskrońce, jeże, borsuki, sowy oraz
żmije.
W Polsce podlega ścisłej ochronie.
str 8
Rozród
Składanie jaj odbywa się później, gdy [[temperatura]] wody podwyższy się. Po 10 – 15 dniach z jaj wylęga się larwa.
Pływa ona w wodzie za pomocą ogona i wysokiej płetwy ogonowej (larwa limnofilna). Oddycha za pomocą skrzeli.
Jest bardzo drapieżna i żarłoczna, zjadając wszelkiego rodzaju drobne [[zwierzęta]] wodne; chruściki, larwy owadów i
owady, skorupiaki, [[pająki]] wodne, ślimaki, a także małe rybki i kijanki (również larwy własnego gatunku). Łapie
nawet takie duże ofiary, których nie może przełknąć. W miarę rozwoju wyrastają jej najpierw kończyny przednie, a
później tylne.

Rozród
Składanie jaj odbywa się później, gdy Temperatura wody podwyższy się. Po 10 – 15 dniach z jaj wylęga się larwa.
Pływa ona w wodzie za pomocą ogona i wysokiej płetwy ogonowej (larwa limnofilna). Oddycha za pomocą skrzeli.
Jest bardzo drapieżna i żarłoczna, zjadając wszelkiego rodzaju drobne Zwierzęta wodne; chruściki, larwy owadów i
owady, skorupiaki, Pająki wodne, ślimaki, a także małe rybki i kijanki (również larwy własnego gatunku). Łapie
nawet takie duże ofiary, których nie może przełknąć. W miarę rozwoju wyrastają jej najpierw kończyny przednie, a
później tylne.
str 10
Rozród
Samica składa [[jaja]] pojedynczo, zawijając je w liście roślin wodnych. W niekorzystnych warunkach [[samica]] może
przetrzymywać przez jakiś [[czas]] [[jaja]] w jajowodzie. [[Liczba]] jaj składanych przez 1 samicę waha się od kilkudziesięciu do 100
szt. Z jaj tych po 7–14 dniach wylęgają się larwy, które przebywają w wodzie, poruszając się za pomocą ogona (larwa
limnofilna). Oddychają skrzelami. Odżywiają się drobnymi organizmami wodnymi. Są bardzo żarłoczne i drapieżne. Gdy
osiągną długość ciała ok. 4 cm, przeobrażają się się w dorosłą postać. Najczęściej następuje to w miesiącach [[czerwiec]] -
lipiec, w niekorzystnych warunkach [[okres]] ten przedłuża się nawet do późnej jesieni. Po przeobrażeniu młode traszki
wychodzą na ląd, przez jakiś [[czas]] przebywając w pobliżu zbiorników wodnych.
jajo
LARWA WKRÓTCE PO
OPUSZCZENIU OSŁON
JAJOWYCH (WIDAĆ
SKRZELA
ZEWNĘTRZNE
I
NARZĄD
RUSCONIEGO)
LARWA W  STADIUM
MAKSYMALNEGO ROZWOJU
OSOBNIK ŚWIEŻO
PRZEOBRAŻONY

Rozród
Samica składa Jaja pojedynczo, zawijając je w liście roślin wodnych. W niekorzystnych warunkach Samica może
przetrzymywać przez jakiś Czas Jaja w jajowodzie. Liczba jaj składanych przez 1 samicę waha się od kilkudziesięciu do 100
szt. Z jaj tych po 7–14 dniach wylęgają się larwy, które przebywają w wodzie, poruszając się za pomocą ogona (larwa
limnofilna). Oddychają skrzelami. Odżywiają się drobnymi organizmami wodnymi. Są bardzo żarłoczne i drapieżne. Gdy
osiągną długość ciała ok. 4 cm, przeobrażają się się w dorosłą postać. Najczęściej następuje to w miesiącach Czerwiec -
lipiec, w niekorzystnych warunkach Okres ten przedłuża się nawet do późnej jesieni. Po przeobrażeniu młode traszki
wychodzą na ląd, przez jakiś Czas przebywając w pobliżu zbiorników wodnych.
jajo
LARWA WKRÓTCE PO
OPUSZCZENIU OSŁON
JAJOWYCH (WIDAĆ
SKRZELA
ZEWNĘTRZNE
I
NARZĄD
RUSCONIEGO)
LARWA W  STADIUM
MAKSYMALNEGO ROZWOJU
OSOBNIK ŚWIEŻO
PRZEOBRAŻONY
str 11
 
ROZRÓD
Ropucha szara pojawia się dość wcześnie. Na niżu można ją spotkać już pod
koniec marca. [[Gody]] rozpoczyna na początku kwietnia. [[Samica]] składa jaja w
dwóch sznurach i rozwiesza wśród roślin .Pojedynczy sznur ma długość 2,5-5 m,
a [[liczba]] złożonych jaj to około 2765 do 9746. Pojedyncze [[jajo]] ma średnicę ok.
1,7 mm . [[Kijanki]] mają [[czarny]] grzbiet, [[brzuch]] jest jaśniejszy. Ich długość
dochodzi do 2,5-3,5 cm. [[Przeobrażenie]] przypada na koniec czerwca. Młode
ropuszki opuszczają wtedy masowo wodę. Ze względu na to, że podczas
przeobrażenia tracą ogon, są mniejsze od kijanek – 5-10 mm. W czasie tych
masowych wędrówek wiele z nich ginie. Dojrzałość płciową osiągają w 2
(samce) i 3 (samice) roku życia.
Skrzek ropuchy szarej
kijanka

 
ROZRÓD
Ropucha szara pojawia się dość wcześnie. Na niżu można ją spotkać już pod
koniec marca. Gody rozpoczyna na początku kwietnia. Samica składa jaja w
dwóch sznurach i rozwiesza wśród roślin .Pojedynczy sznur ma długość 2,5-5 m,
a Liczba złożonych jaj to około 2765 do 9746. Pojedyncze Jajo ma średnicę ok.
1,7 mm . Kijanki mają Czarny grzbiet, Brzuch jest jaśniejszy. Ich długość
dochodzi do 2,5-3,5 cm. Przeobrażenie przypada na koniec czerwca. Młode
ropuszki opuszczają wtedy masowo wodę. Ze względu na to, że podczas
przeobrażenia tracą ogon, są mniejsze od kijanek – 5-10 mm. W czasie tych
masowych wędrówek wiele z nich ginie. Dojrzałość płciową osiągają w 2
(samce) i 3 (samice) roku życia.
Skrzek ropuchy szarej
kijanka
str 12
Ropucha szara
Ropucha szara, ropucha zwyczajna
(Bufo
bufo)
– [[gatunek]] płaza, największa z
żyjących w Polsce ropuch.
TRYB ŻYCIA:
Prowadzi wieczorny i nocny lądowy tryb
życia, do wody wchodzi tylko podczas godów.
Podczas łowów z [[reguły]] chodzi unosząc ciało
nieco nad ziemią. Skokami porusza się
nieporadnie – zazwyczaj tylko w czasie
ucieczki. Jest bardzo żarłoczna i zjada
wszystkie zwierzęta, jakie znajdą się na jej
drodze. Poluje na duże dżdżownice, nagie
ślimaki, owady, pająki. Czasem łowi także
drobne [[kręgowce]] . Jest bardzo pożyteczna w
walce ze szkodnikami ogrodów i pól. Masowo
zjada szkodniki, takie jak [[owady]] i ślimaki.
Ponadto jest jednym z nielicznych zwierząt
pożerających stonkę ziemniaczaną. Ropucha
szara jest silnie przywiązana do miejsca,
szczególnie stare osobniki. Dzięki dobrej
orientacji w przestrzeni po polowaniu wraca
do swojej stałej kryjówki. W sen zimowy
zapada późną jesienią
.
W Polsce podlega ścisłej ochronie.

Ropucha szara
Ropucha szara, ropucha zwyczajna
(Bufo
bufo)
Gatunek płaza, największa z
żyjących w Polsce ropuch.
TRYB ŻYCIA:
Prowadzi wieczorny i nocny lądowy tryb
życia, do wody wchodzi tylko podczas godów.
Podczas łowów z Reguły chodzi unosząc ciało
nieco nad ziemią. Skokami porusza się
nieporadnie – zazwyczaj tylko w czasie
ucieczki. Jest bardzo żarłoczna i zjada
wszystkie zwierzęta, jakie znajdą się na jej
drodze. Poluje na duże dżdżownice, nagie
ślimaki, owady, pająki. Czasem łowi także
drobne Kręgowce . Jest bardzo pożyteczna w
walce ze szkodnikami ogrodów i pól. Masowo
zjada szkodniki, takie jak Owady i ślimaki.
Ponadto jest jednym z nielicznych zwierząt
pożerających stonkę ziemniaczaną. Ropucha
szara jest silnie przywiązana do miejsca,
szczególnie stare osobniki. Dzięki dobrej
orientacji w przestrzeni po polowaniu wraca
do swojej stałej kryjówki. W sen zimowy
zapada późną jesienią
.
W Polsce podlega ścisłej ochronie.
str 13
ROZRÓD
Zarówno gody, jak i rozwój jaj, zwanych skrzekiem i kijanek odbywa się w wodzie. Samice produkują i wydalają do
wody [[jaja]] stopniowo, partiami. [[Jaja]] te, w liczbie 2 – 80, przyklejane są do pędów roślin wodnych. Składanie jaj
odbywa się przeważnie nocą. Kijanka wylęga się ze skrzeku po ok. 4 – 10 dniach. Pływa w wodzie za pomocą ogona
wyposażonego w płetwę ogonową. Oddycha początkowo skrzelami zewnętrznymi, które jeszcze we wczesnych
fazach przekształcają się w [[skrzela]] wewnętrzne. W miarę rozwoju nie tylko powiększa się wielkość kijanki, ale i
różnicuje się budowa jej ciała, wyrastają jej kończyny przednie i tylne. Na pewien [[czas]] przed przeobrażeniem kijanka
przestaje rosnąć. [[Przeobrażenie]] w postać dorosłą następuje zwykle od lipca do października (zależnie od warunków,
szczególnie temperatury wody i zasobności pokarmu). Po przeobrażeniu młode kumaki pozostają zwykle w tym
samym zbiorniku wodnym, aż do zimowania.
1.
2.
1.
2.
3.
LARWA OPUSZCZAJĄCA OSŁONY JAJOWE
KIJANKA WKRÓTCE PO "MAŁEJ METAMORFOZIE„
OSOBNIK DOROSŁY
3.

ROZRÓD
Zarówno gody, jak i rozwój jaj, zwanych skrzekiem i kijanek odbywa się w wodzie. Samice produkują i wydalają do
wody Jaja stopniowo, partiami. Jaja te, w liczbie 2 – 80, przyklejane są do pędów roślin wodnych. Składanie jaj
odbywa się przeważnie nocą. Kijanka wylęga się ze skrzeku po ok. 4 – 10 dniach. Pływa w wodzie za pomocą ogona
wyposażonego w płetwę ogonową. Oddycha początkowo skrzelami zewnętrznymi, które jeszcze we wczesnych
fazach przekształcają się w Skrzela wewnętrzne. W miarę rozwoju nie tylko powiększa się wielkość kijanki, ale i
różnicuje się budowa jej ciała, wyrastają jej kończyny przednie i tylne. Na pewien Czas przed przeobrażeniem kijanka
przestaje rosnąć. Przeobrażenie w postać dorosłą następuje zwykle od lipca do października (zależnie od warunków,
szczególnie temperatury wody i zasobności pokarmu). Po przeobrażeniu młode kumaki pozostają zwykle w tym
samym zbiorniku wodnym, aż do zimowania.
1.
2.
1.
2.
3.
LARWA OPUSZCZAJĄCA OSŁONY JAJOWE
KIJANKA WKRÓTCE PO "MAŁEJ METAMORFOZIE„
OSOBNIK DOROSŁY
3.
str 14
Traszka karpacka
Traszka karpacka
(Lissotriton
montandoni)
- [[płaz]] z rodziny salamandrowatych
(Salamandridae).
OPIS:
Przypomina wyglądem traszkę zwyczajną. Długość ciała 7 – 10 cm, masa ciała 2 – 4 g.
Głowa mała i płaska, nozdrza umieszczone blisko siebie na pysku, [[gruczoły]] przyuszne
słabo wykształcone. Oczy duże z okrągłymi źrenicami, lekko wypukłe, żuchwa i
szczęka uzębione. Na spłaszczonym grzbiecie ciała dobrze wykształcone fałdy
zawierające gruczoły. Przez środek grzbietu biegnie niski [[fałd]] skórny. Zakończony
spiczasto [[ogon]] jest nieco krótszy od reszty ciała. Kończyny o delikatnej budowie, bez
błon pływnych.
TRYB ŻYCIA
Podczas przebywania na lądzie wykazuje aktywność nocną. W [[dzień]] kryje się w
ściółce leśnej, w warstwie mchu, pod kłodami drzewa, dużymi kamieniami itp. W
dzień wychodzi z kryjówek tylko podczas deszczu. Jej głównym pożywieniem na
lądzie są dżdżownice, małe ślimaki, [[owady]] i ich larwy. W wodzie, podczas godów
odżywia się owadami wodnymi i ich larwami (szczególnie larwami komarów), oraz
skorupiakami. Po zakończeniu godów i złożeniu jaj wychodzi na ląd. W sen zimowy
zapada w październiku. Spędza go w norach ziemnych. Czasami w miejscach
szczególnie przydatnych do zimowania spotkać można dużą ilość osobników tej
traszki, często wspólnie zimujących z traszką zwyczajną.
Zasięg występowania traszki karpackiej
W Polsce podlega ścisłej ochronie.

Traszka karpacka
Traszka karpacka
(Lissotriton
montandoni)
- Płaz z rodziny salamandrowatych
(Salamandridae).
OPIS:
Przypomina wyglądem traszkę zwyczajną. Długość ciała 7 – 10 cm, masa ciała 2 – 4 g.
Głowa mała i płaska, nozdrza umieszczone blisko siebie na pysku, Gruczoły przyuszne
słabo wykształcone. Oczy duże z okrągłymi źrenicami, lekko wypukłe, żuchwa i
szczęka uzębione. Na spłaszczonym grzbiecie ciała dobrze wykształcone fałdy
zawierające gruczoły. Przez środek grzbietu biegnie niski Fałd skórny. Zakończony
spiczasto Ogon jest nieco krótszy od reszty ciała. Kończyny o delikatnej budowie, bez
błon pływnych.
TRYB ŻYCIA
Podczas przebywania na lądzie wykazuje aktywność nocną. W Dzień kryje się w
ściółce leśnej, w warstwie mchu, pod kłodami drzewa, dużymi kamieniami itp. W
dzień wychodzi z kryjówek tylko podczas deszczu. Jej głównym pożywieniem na
lądzie są dżdżownice, małe ślimaki, Owady i ich larwy. W wodzie, podczas godów
odżywia się owadami wodnymi i ich larwami (szczególnie larwami komarów), oraz
skorupiakami. Po zakończeniu godów i złożeniu jaj wychodzi na ląd. W sen zimowy
zapada w październiku. Spędza go w norach ziemnych. Czasami w miejscach
szczególnie przydatnych do zimowania spotkać można dużą ilość osobników tej
traszki, często wspólnie zimujących z traszką zwyczajną.
Zasięg występowania traszki karpackiej
W Polsce podlega ścisłej ochronie.
str 15
ROZRÓD
Jest w dużym stopniu uzależniony od temperatury i opadów. [[Samica]] składa [[jaja]] nie jednorazowo, lecz w partiach,
głównie podczas deszczu i to tylko wtedy, gdy [[temperatura]] wody wynosi co najmniej kilkanaście
o
C. Dlatego też
składa [[jaja]] później, [[niż]] inne nasze płazy, zwykle dopiero w maju. W jednej partii jest od 2 do 80 jaj, przyklejonych
do roślinności wodnej. [[kijanki]] wylęgają się z jaj po ok. 10 – 12 dniach. Pływają w wodzie za pomocą ogona
wyposażonego w płetwę ogonową. Oddychają początkowo skrzelami zewnętrznymi, które w późniejszym rozwoju
przekształcają się w [[skrzela]] wewnętrzne. W miarę rozwoju nie tylko powiększa się wielkość kijanki, ale i różnicuje
się budowa jej ciała, wyrastają jej kończyny przednie i tylne. Na pewien [[czas]] przed przeobrażeniem kijanka
przestaje rosnąć. [[Przeobrażenie]] w postać dorosłą następuje zwykle od lipca do września (zależnie od warunków,
szczególnie temperatury wody i zasobności pokarmu). [[Kijanki]] pochodzące z jaj złożonych późno, które do
października nie zdążyły się jeszcze przeobrazić, przeważnie giną.
3.
1.
4.
1.
2.
3.
4.
SKRZEK
LARWA OPUSZCZAJĄCA OSŁONY JAJOWE
KIJANKA W "II" STADIUM ROZWOJOWYM
OSOBNIK DOROSŁY
2.

ROZRÓD
Jest w dużym stopniu uzależniony od temperatury i opadów. Samica składa Jaja nie jednorazowo, lecz w partiach,
głównie podczas deszczu i to tylko wtedy, gdy Temperatura wody wynosi co najmniej kilkanaście
o
C. Dlatego też
składa Jaja później, Niż inne nasze płazy, zwykle dopiero w maju. W jednej partii jest od 2 do 80 jaj, przyklejonych
do roślinności wodnej. Kijanki wylęgają się z jaj po ok. 10 – 12 dniach. Pływają w wodzie za pomocą ogona
wyposażonego w płetwę ogonową. Oddychają początkowo skrzelami zewnętrznymi, które w późniejszym rozwoju
przekształcają się w Skrzela wewnętrzne. W miarę rozwoju nie tylko powiększa się wielkość kijanki, ale i różnicuje
się budowa jej ciała, wyrastają jej kończyny przednie i tylne. Na pewien Czas przed przeobrażeniem kijanka
przestaje rosnąć. Przeobrażenie w postać dorosłą następuje zwykle od lipca do września (zależnie od warunków,
szczególnie temperatury wody i zasobności pokarmu). Kijanki pochodzące z jaj złożonych późno, które do
października nie zdążyły się jeszcze przeobrazić, przeważnie giną.
3.
1.
4.
1.
2.
3.
4.
SKRZEK
LARWA OPUSZCZAJĄCA OSŁONY JAJOWE
KIJANKA W "II" STADIUM ROZWOJOWYM
OSOBNIK DOROSŁY
2.
str 16
Traszka górska
Traszka górska
(Triturus
alpestris
syn.
Mesotriton alpestris)
– [[gatunek]] płaza z rodziny
salamandrowatych
OPIS:
Osiąga długość ciała: 12 cm (samiec) 10 cm (samica). Jej [[skóra]] posiada gruczoły, jest
wyraźnie ziarnista. Podczas przebywania w wodzie jest gładka w dotyku, podczas
przebywania na lądzie jest lekko chropowata. Tułów jest cylindrycznie wydłużony, u
samców bardziej wysmukły. [[Ogon]] spłaszczony po bokach, niski, z tyłu ostro zakończony i
wyraźnie krótszy od reszty ciała. Zwykle samice mają nieco dłuższy ogon [[niż]] samce.
Głowa płaska i szeroka, na powierzchni grzbietowej gładka, pysk zaokrąglony. Gruczoły
przyuszne prawie niewidoczne. Oczy słabo wystające, małe. Ich okrągłe źrenice mają
złociste tęczówki. [[Język]] o puszkowatym kształcie, okrągły. Krótkie kończyny są dobrze
wykształcone i dobrze umięśnione (zwłaszcza tylne). Palce stóp są krótkie.
TRYB ŻYCIA:
W okresie pobytu na lądzie żeruje głównie nocą, w czasie deszczów również w dzień. W
okresie godów, które spędza w wodzie, jest aktywna całą dobę. Głównym jej pożywieniem
podczas godów są drobne organizmy wodne; skorupiaki, ślimaki i larwy owadów wodnych.
Na lądzie żywi się dżdżownicami, ślimakami bezskorupowymi, małymi owadami i
pająkami. Zimuje przeważnie na lądzie, ukryta w rozmaitych ziemnych kryjówkach, lub
zagrzebana w ściółce.
Zasięg występowania traszki górskiej
W Polsce podlega ścisłej ochronie.

Traszka górska
Traszka górska
(Triturus
alpestris
syn.
Mesotriton alpestris)
Gatunek płaza z rodziny
salamandrowatych
OPIS:
Osiąga długość ciała: 12 cm (samiec) 10 cm (samica). Jej Skóra posiada gruczoły, jest
wyraźnie ziarnista. Podczas przebywania w wodzie jest gładka w dotyku, podczas
przebywania na lądzie jest lekko chropowata. Tułów jest cylindrycznie wydłużony, u
samców bardziej wysmukły. Ogon spłaszczony po bokach, niski, z tyłu ostro zakończony i
wyraźnie krótszy od reszty ciała. Zwykle samice mają nieco dłuższy ogon Niż samce.
Głowa płaska i szeroka, na powierzchni grzbietowej gładka, pysk zaokrąglony. Gruczoły
przyuszne prawie niewidoczne. Oczy słabo wystające, małe. Ich okrągłe źrenice mają
złociste tęczówki. Język o puszkowatym kształcie, okrągły. Krótkie kończyny są dobrze
wykształcone i dobrze umięśnione (zwłaszcza tylne). Palce stóp są krótkie.
TRYB ŻYCIA:
W okresie pobytu na lądzie żeruje głównie nocą, w czasie deszczów również w dzień. W
okresie godów, które spędza w wodzie, jest aktywna całą dobę. Głównym jej pożywieniem
podczas godów są drobne organizmy wodne; skorupiaki, ślimaki i larwy owadów wodnych.
Na lądzie żywi się dżdżownicami, ślimakami bezskorupowymi, małymi owadami i
pająkami. Zimuje przeważnie na lądzie, ukryta w rozmaitych ziemnych kryjówkach, lub
zagrzebana w ściółce.
Zasięg występowania traszki górskiej
W Polsce podlega ścisłej ochronie.
str 17
Traszka zwyczajna
Traszka zwyczajna
(Lissotriton
vulgaris)
– [[gatunek]] płaza z rodziny salamandrowatych
 
OPIS:
Długość ciała osobników dorosłych; u samców 4 cm–11 cm, u samic 4 cm–10 cm. Masa
ciała od 0,9g–4,6 g. [[Ciało]] cylindryczne, wydłużone i słabo umięśnione. [[Głowa]] mała, wąska
i wysklepiona, na jej grzbiecie występują 3 podłużne, niegłębokie bruzdy, [[szyja]] słabo
zaznaczona. Oczy małe, z okrągłymi źrenicami o złocistych tęczówkach. Brak fałdu
podgardzielowego. [[Ogon]] łagodnie zwężający się ku końcowi, zakończony wyraźnym
szpicem. Przez środek grzbietu u obu płci biegnie wzdłuż ciała niski [[fałd]] skórny. Kończyny
drobne, cienkie z palcami bez błon pływnych. U samicy [[skóra]] chropowata, u samca gładka.
Przez lupę można w skórze zobaczyć otwory podobne do linii bocznej ryb. Ubarwienie ma
brązowo żółte.
Zasięg występowania traszki zwyczajnej
Tryb życia
Jest gatunkiem ziemno-wodnym. W okresie godowym przebywa w wodzie. Wykazuje
wówczas aktywność przez całą dobę. Doskonale pływa za pomocą ogona posiadającego
płetwę ogonową. Odżywia się w tym czasie drobnymi zwierzętami wodnymi. Po
zakończeniu godów wychodzi na ląd. Jej środowiskiem życia stają się wówczas łąki,
zarośla nadrzeczne, lasy mieszane i liściaste, [[pola]] uprawne, parki itp. Podczas
przebywania na lądzie żeruje w nocy, w [[dzień]] ukrywa się pod kamieniami, kłodami
drzew, w jamach ziemnych i innych kryjówkach. W [[dzień]] wychodzi na żerowanie jedynie
podczas deszczu. Na lądzie porusza się wolno.Jedyną jej [[obrona]] są skórne gruczoły
jadowe, wytwarzające wydzielinę o silnym, nieprzyjemnym zapachu i piekącym smaku.
Na zimę zapada w sen zimowy. Zwykle zimuje gromadnie, czasami wspólnie z innymi
gatunkami płazów. Te traszki, którym nie uda się znaleźć odpowiedniego miejsca do
zimowania, giną w zimie wskutek zamarznięcia. [[Dymorfizm płciowy]] jest wyraźnie
zaznaczony
W Polsce podlega ścisłej ochronie.

Traszka zwyczajna
Traszka zwyczajna
(Lissotriton
vulgaris)
Gatunek płaza z rodziny salamandrowatych
 
OPIS:
Długość ciała osobników dorosłych; u samców 4 cm–11 cm, u samic 4 cm–10 cm. Masa
ciała od 0,9g–4,6 g. Ciało cylindryczne, wydłużone i słabo umięśnione. Głowa mała, wąska
i wysklepiona, na jej grzbiecie występują 3 podłużne, niegłębokie bruzdy, Szyja słabo
zaznaczona. Oczy małe, z okrągłymi źrenicami o złocistych tęczówkach. Brak fałdu
podgardzielowego. Ogon łagodnie zwężający się ku końcowi, zakończony wyraźnym
szpicem. Przez środek grzbietu u obu płci biegnie wzdłuż ciała niski Fałd skórny. Kończyny
drobne, cienkie z palcami bez błon pływnych. U samicy Skóra chropowata, u samca gładka.
Przez lupę można w skórze zobaczyć otwory podobne do linii bocznej ryb. Ubarwienie ma
brązowo żółte.
Zasięg występowania traszki zwyczajnej
Tryb życia
Jest gatunkiem ziemno-wodnym. W okresie godowym przebywa w wodzie. Wykazuje
wówczas aktywność przez całą dobę. Doskonale pływa za pomocą ogona posiadającego
płetwę ogonową. Odżywia się w tym czasie drobnymi zwierzętami wodnymi. Po
zakończeniu godów wychodzi na ląd. Jej środowiskiem życia stają się wówczas łąki,
zarośla nadrzeczne, lasy mieszane i liściaste, Pola uprawne, parki itp. Podczas
przebywania na lądzie żeruje w nocy, w Dzień ukrywa się pod kamieniami, kłodami
drzew, w jamach ziemnych i innych kryjówkach. W Dzień wychodzi na żerowanie jedynie
podczas deszczu. Na lądzie porusza się wolno.Jedyną jej Obrona są skórne gruczoły
jadowe, wytwarzające wydzielinę o silnym, nieprzyjemnym zapachu i piekącym smaku.
Na zimę zapada w sen zimowy. Zwykle zimuje gromadnie, czasami wspólnie z innymi
gatunkami płazów. Te traszki, którym nie uda się znaleźć odpowiedniego miejsca do
zimowania, giną w zimie wskutek zamarznięcia. Dymorfizm płciowy jest wyraźnie
zaznaczony
W Polsce podlega ścisłej ochronie.
str 18
ROZRÓD
Samica składa [[jaja]] w kilku partiach, łącznie ok 6 000 jaj. Jaja, zwane skrzekiem mają galaretowatą osłonkę i
przyklejają się do roślin wodnych. Po ok 10 dniach wylęgają się z nich larwy zwane kijankami. Pływają one
w wodzie za pomocą ogona z płetwą ogonową. Oddychają początkowo skrzelami zewnętrznymi, które
następnie przekształcają się w [[skrzela]] wewnętrzne. Odżywiają się odcedzając cząstki organiczne z wody, lub
zeskrobując je z roślin i przedmiotów w wodzie. W trakcie rozwoju wyrastają im kończyny przednie i tylne.
Kijanki żaby śmieszki są duże, większe od kijanek innych naszych żab, osiągają długość 10 – 12 cm. Jesienią
następuje [[przeobrażenie]] w postać dorosłą.
Żaba śmieszka (młody osobnik)

ROZRÓD
Samica składa Jaja w kilku partiach, łącznie ok 6 000 jaj. Jaja, zwane skrzekiem mają galaretowatą osłonkę i
przyklejają się do roślin wodnych. Po ok 10 dniach wylęgają się z nich larwy zwane kijankami. Pływają one
w wodzie za pomocą ogona z płetwą ogonową. Oddychają początkowo skrzelami zewnętrznymi, które
następnie przekształcają się w Skrzela wewnętrzne. Odżywiają się odcedzając cząstki organiczne z wody, lub
zeskrobując je z roślin i przedmiotów w wodzie. W trakcie rozwoju wyrastają im kończyny przednie i tylne.
Kijanki żaby śmieszki są duże, większe od kijanek innych naszych żab, osiągają długość 10 – 12 cm. Jesienią
następuje Przeobrażenie w postać dorosłą.
Żaba śmieszka (młody osobnik)
str 19
Żaba jeziorkowa
Żaba jeziorkowa
(Rana
lessonae
(syn.
Pelophylax lessonae))
- [[gatunek]] polskiego
płaza. Bardzo podobna do żaby wodnej.
OPIS:
Ta niewielka żaba uchodziła przez długi [[czas]] za rasę względnie odmianę żaby wodnej.
Tego zdania są jeszcze do dziś niektórzy herpetolodzy europejscy. W ostatnich dopiero
czasach, dzięki badaniom Leszka Bergera uznano ją znów za osobny gatunek.
Ciało żaby jeziorkowej jest wydłużone, pysk długi, ostry. Długość ciała okazów
występujących w Polsce dochodzi do 8 cm. Ubarwienie i ogólny wygląd są bardzo
podobne jak u żaby wodnej, od której odróżnić ją dosyć trudno; w tym celu należy
posłużyć
się
specjalnym
kluczem
do
oznaczania.
Samiec, jak u innych żab, jest bardziej smukły i mniejszy od samicy. Pęcherze głosowe
mają u niego [[kolor]] białawy lub niebieskawy.
Występowanie:
Żaba jeziorkowa
zamieszkuje niziny (występuje do
wysokości 400 m n.p.m.) Europy
Środkowej i południowej
Skandynawii.
TRYB ŻYCIA:
Życie aktywne rozpoczyna żaba jeziorkowa w kwietniu. Okres
godowy w Wielkopolsce przypada na maj lub na początek czerwca.
Skrzek składa na dnie zbiorników wodnych, a jej [[kijanki]] są bardzo
podobne do larw żaby wodnej. [[Żaba jeziorkowa]] żyje nad brzegami
bardzo małych zbiorników wodnych, glinianek, dołów torfowych
czy rowów, najczęściej położonych na terenach leśnych. Od
zbiorników tych oddala się tylko wyjątkowo w razie ich
wyschnięcia lub w poszukiwaniu pokarmu. Zimuje zawsze na
lądzie zagrzebana w ziemi. Na sen zimowy udaje się we wrześniu.
W Polsce podlega ścisłej ochronie.

Żaba jeziorkowa
Żaba jeziorkowa
(Rana
lessonae
(syn.
Pelophylax lessonae))
- Gatunek polskiego
płaza. Bardzo podobna do żaby wodnej.
OPIS:
Ta niewielka żaba uchodziła przez długi Czas za rasę względnie odmianę żaby wodnej.
Tego zdania są jeszcze do dziś niektórzy herpetolodzy europejscy. W ostatnich dopiero
czasach, dzięki badaniom Leszka Bergera uznano ją znów za osobny gatunek.
Ciało żaby jeziorkowej jest wydłużone, pysk długi, ostry. Długość ciała okazów
występujących w Polsce dochodzi do 8 cm. Ubarwienie i ogólny wygląd są bardzo
podobne jak u żaby wodnej, od której odróżnić ją dosyć trudno; w tym celu należy
posłużyć
się
specjalnym
kluczem
do
oznaczania.
Samiec, jak u innych żab, jest bardziej smukły i mniejszy od samicy. Pęcherze głosowe
mają u niego Kolor białawy lub niebieskawy.
Występowanie:
Żaba jeziorkowa
zamieszkuje niziny (występuje do
wysokości 400 m n.p.m.) Europy
Środkowej i południowej
Skandynawii.
TRYB ŻYCIA:
Życie aktywne rozpoczyna żaba jeziorkowa w kwietniu. Okres
godowy w Wielkopolsce przypada na maj lub na początek czerwca.
Skrzek składa na dnie zbiorników wodnych, a jej Kijanki są bardzo
podobne do larw żaby wodnej. Żaba jeziorkowa żyje nad brzegami
bardzo małych zbiorników wodnych, glinianek, dołów torfowych
czy rowów, najczęściej położonych na terenach leśnych. Od
zbiorników tych oddala się tylko wyjątkowo w razie ich
wyschnięcia lub w poszukiwaniu pokarmu. Zimuje zawsze na
lądzie zagrzebana w ziemi. Na sen zimowy udaje się we wrześniu.
W Polsce podlega ścisłej ochronie.
str 20
ROZRÓD
Samice składają [[jaja]] głównie nocą. Znajdujący się na nich [[samiec]] (w stanie ampleksus) wypuszcza w tym samym czasie
plemniki. [[Zapłodnienie]] następuje więc w wodzie. Głównym okresem składania jaj jest koniec kwietnia, gdy woda
osiągnie temperaturę przynajmniej 10 stopni Celsjusza. [[Jaja]] (tzw. skrzek) składane są jednorazowo i w jednym miejscu w
postaci kulistej bryły. [[Liczba]] jaj składanych przez jedną samicę wynosi od 700 do 3 000. [[Kijanki]] wylęgają się już z
wykształconą płetwą ogonową, która służy im do poruszania się w wodzie. Oddychają za pomocą skrzeli zewnętrznych,
które już na samym początku rozwoju [[kijanki]] przekształcają się w [[skrzela]] wewnętrzne. Odżywiają się odcedzając cząstki
organiczne z wody, lub zeskrobując je z roślin i przedmiotów w wodzie. W toku rozwoju powiększa się ich wielkość i
wyrastają im kończyny. Na pewien [[czas]] przed przeobrażeniem przestają rosnąć. Młode żabki po przeobrażeniu mają
wielkość ok. 10 – 15 mm. I wychodzą na ląd, zwykle podczas deszczu. Dojrzewają płciowo po 3 latach.
1.
2.
3.
1.
2.
3.
4.
SKRZEK W POSTACI KŁĘBU
KIJANKA W "IV" STADIUM
ROZWOJOWYM
OSOBNIK ŚWIEŻO
PRZEOBRAŻONY
OSOBNIK DOROSŁY
4.

ROZRÓD
Samice składają Jaja głównie nocą. Znajdujący się na nich Samiec (w stanie ampleksus) wypuszcza w tym samym czasie
plemniki. Zapłodnienie następuje więc w wodzie. Głównym okresem składania jaj jest koniec kwietnia, gdy woda
osiągnie temperaturę przynajmniej 10 stopni Celsjusza. Jaja (tzw. skrzek) składane są jednorazowo i w jednym miejscu w
postaci kulistej bryły. Liczba jaj składanych przez jedną samicę wynosi od 700 do 3 000. Kijanki wylęgają się już z
wykształconą płetwą ogonową, która służy im do poruszania się w wodzie. Oddychają za pomocą skrzeli zewnętrznych,
które już na samym początku rozwoju Kijanki przekształcają się w Skrzela wewnętrzne. Odżywiają się odcedzając cząstki
organiczne z wody, lub zeskrobując je z roślin i przedmiotów w wodzie. W toku rozwoju powiększa się ich wielkość i
wyrastają im kończyny. Na pewien Czas przed przeobrażeniem przestają rosnąć. Młode żabki po przeobrażeniu mają
wielkość ok. 10 – 15 mm. I wychodzą na ląd, zwykle podczas deszczu. Dojrzewają płciowo po 3 latach.
1.
2.
3.
1.
2.
3.
4.
SKRZEK W POSTACI KŁĘBU
KIJANKA W "IV" STADIUM
ROZWOJOWYM
OSOBNIK ŚWIEŻO
PRZEOBRAŻONY
OSOBNIK DOROSŁY
4.
str 21
RZĄD: PŁAZY BEZOGONOWE —
SALIENTIA
Rodzina:
Żabowate —
Ranidae
Gatunki
Żaba wodna
Rana „esculenta"
Linnaeus
Żaba śmieszka
Rana ridibunda
Pallas
Żaba jeziorkowa
Rana lessonae
Camerano
Żaba trawna
Rana temporaria
Linnaeus
Żaba moczarowa
Rana arvalis
Nilsson
Żaba dalmatyńska
Rana dalmatina
Bonaparte
Rodzina:
Grzebiuszkowate —
Pelobatidae
Gatunek
Grzebiuszka ziemna
Pelobates fuscus
(Laurenti)
Rodzina:
Ropuchowate —
Bufonidae
Gatunki
Ropucha szara
Bufo bufo
(Linnaeus)
Ropucha zielona
Bufo viridis
Laurenti
Ropucha paskówka
Bufo calamita
Laurenti
Rodzina:
Rzekotkowate —
Hylidae
Gatunek
Rzekotka drzewna
Hyla arborea
(Linnaeus)
Rodzina:
Ropuszkowate —
Discoglossidae
Gatunki
Kumak nizinny
Bombina bombina
(Linnaeus)
Kumak górski
Bombina variegata
(Linnaeus)

RZĄD: PŁAZY BEZOGONOWE —
SALIENTIA
Rodzina:
Żabowate —
Ranidae
Gatunki
Żaba wodna
Rana „esculenta"
Linnaeus
Żaba śmieszka
Rana ridibunda
Pallas
Żaba jeziorkowa
Rana lessonae
Camerano
Żaba trawna
Rana temporaria
Linnaeus
Żaba moczarowa
Rana arvalis
Nilsson
Żaba dalmatyńska
Rana dalmatina
Bonaparte
Rodzina:
Grzebiuszkowate —
Pelobatidae
Gatunek
Grzebiuszka ziemna
Pelobates fuscus
(Laurenti)
Rodzina:
Ropuchowate —
Bufonidae
Gatunki
Ropucha szara
Bufo bufo
(Linnaeus)
Ropucha zielona
Bufo viridis
Laurenti
Ropucha paskówka
Bufo calamita
Laurenti
Rodzina:
Rzekotkowate —
Hylidae
Gatunek
Rzekotka drzewna
Hyla arborea
(Linnaeus)
Rodzina:
Ropuszkowate —
Discoglossidae
Gatunki
Kumak nizinny
Bombina bombina
(Linnaeus)
Kumak górski
Bombina variegata
(Linnaeus)
str 22
PRZEGLĄD SYSTEMATYCZNY PŁAZÓW
ŻYJĄCYCH W POLSCE
RZĄD:
PŁAZY OGONIASTE —
CAUDATA
Rodzina:
Salamandrowate —
Salamandridae
Gatunki
Traszka grzebieniasta
Triturus cristatus
(Laurenti)
Traszka zwyczajna
Triturus vulgaris
(Linnaeus)
Traszka górska
Triturus alpestris
(Laurenti)
Traszka karpacka
Triturus montandoni
(Boulenger)
Salamandra plamista
Salamandra salamandra
(Linnaeus )

PRZEGLĄD SYSTEMATYCZNY PŁAZÓW
ŻYJĄCYCH W POLSCE
RZĄD:
PŁAZY OGONIASTE —
CAUDATA
Rodzina:
Salamandrowate —
Salamandridae
Gatunki
Traszka grzebieniasta
Triturus cristatus
(Laurenti)
Traszka zwyczajna
Triturus vulgaris
(Linnaeus)
Traszka górska
Triturus alpestris
(Laurenti)
Traszka karpacka
Triturus montandoni
(Boulenger)
Salamandra plamista
Salamandra salamandra
(Linnaeus )
str 23
ROZRÓD
Okres godowy w Wielkopolsce przypada na maj lub na [[początek]] czerwca. [[Skrzek]] składa na dnie zbiorników
wodnych, a jej [[kijanki]] są bardzo podobne do larw żaby wodnej. Jaja składane w postaci nieregularnych
kłębów.
SAMIEC W SZACIE GODOWEJ
AMPLEKSUS PACHOWY

ROZRÓD
Okres godowy w Wielkopolsce przypada na maj lub na Początek czerwca. Skrzek składa na dnie zbiorników
wodnych, a jej Kijanki są bardzo podobne do larw żaby wodnej. Jaja składane w postaci nieregularnych
kłębów.
SAMIEC W SZACIE GODOWEJ
AMPLEKSUS PACHOWY
str 24
Żaba śmieszka
Żaba śmieszka
(Pelophylax
ridibundus)–
jeden z 6 gatunków płazów z rodziny żabowatych
występujących w Polsce.
OPIS:
Długość ciała 7 – 13 cm, [[masa]] ciała 30 – 110 g. [[Ciało]] krępej budowy, na głowie
wyraźnie widoczne błony bębenkowe. [[Skóra]] pokryta brodawkami, gruba i
chropowata. Dobrze widoczne fałdy grzbietowe. Na wszystkich kończynach błony
pływne, sięgające końców palców. Grzbiet ma [[kolor]] od oliwkowozielonego do
ciemnobrązowego. Występują na nim ciemniejsze plamy o nieregularnych
kształtach. Plamy te są cechą gatunkową, umożliwiającą łatwe odróżnienie żaby
śmieszki od innych żab. [[Brzuch]] również jest plamisty.
TRYB ŻYCIA:
Jest aktywna w dzień. Odżywia się głównie owadami, skorupiakami, pająkami, ale
także drobnymi kręgowcami; rybami, myszami, pisklętami ptaków, małymi wężami,
kijankami i małymi płazami, również własnego gatunku. W gospodarstwach
rybnych może wyrządzać szkody. Poluje na lądzie. Przestraszona ucieka
natychmiast do wody. Jesienią, zwykle w październiku zapada w sen zimowy.
Spędza go na dnie zbiorników wodnych.
Występowanie:
Żaba śmieszka żyje w całej prawie
Europie, lecz szczególnie liczna jest na
terenach południowych i południowo-
wschodnich, gdzie sięga aż po [[Iran]] i Ural.
Rzadko występuje w górach, jednak okazy
jej znajdowano na Kaukazie na wysokości
2400 m npm. W Polsce żyją
przedstawiciele rasy nominalnej (R. r.
ridibunda), która występuje na terenie całej
Europy za wyjątkiem południowej Francji
i Hiszpanii, gdzie zastępuje ją rasa
zachodnia (R. r. pereri).
W Polsce podlega ścisłej ochronie.

Żaba śmieszka
Żaba śmieszka
(Pelophylax
ridibundus)–
jeden z 6 gatunków płazów z rodziny żabowatych
występujących w Polsce.
OPIS:
Długość ciała 7 – 13 cm, Masa ciała 30 – 110 g. Ciało krępej budowy, na głowie
wyraźnie widoczne błony bębenkowe. Skóra pokryta brodawkami, gruba i
chropowata. Dobrze widoczne fałdy grzbietowe. Na wszystkich kończynach błony
pływne, sięgające końców palców. Grzbiet ma Kolor od oliwkowozielonego do
ciemnobrązowego. Występują na nim ciemniejsze plamy o nieregularnych
kształtach. Plamy te są cechą gatunkową, umożliwiającą łatwe odróżnienie żaby
śmieszki od innych żab. Brzuch również jest plamisty.
TRYB ŻYCIA:
Jest aktywna w dzień. Odżywia się głównie owadami, skorupiakami, pająkami, ale
także drobnymi kręgowcami; rybami, myszami, pisklętami ptaków, małymi wężami,
kijankami i małymi płazami, również własnego gatunku. W gospodarstwach
rybnych może wyrządzać szkody. Poluje na lądzie. Przestraszona ucieka
natychmiast do wody. Jesienią, zwykle w październiku zapada w sen zimowy.
Spędza go na dnie zbiorników wodnych.
Występowanie:
Żaba śmieszka żyje w całej prawie
Europie, lecz szczególnie liczna jest na
terenach południowych i południowo-
wschodnich, gdzie sięga aż po Iran i Ural.
Rzadko występuje w górach, jednak okazy
jej znajdowano na Kaukazie na wysokości
2400 m npm. W Polsce żyją
przedstawiciele rasy nominalnej (R. r.
ridibunda), która występuje na terenie całej
Europy za wyjątkiem południowej Francji
i Hiszpanii, gdzie zastępuje ją rasa
zachodnia (R. r. pereri).
W Polsce podlega ścisłej ochronie.
str 25
ROZRÓD
Na [[gody]] wybiera niewielkie zbiorniki o gliniastym dnie, pokryte niezbyt gęstą
roślinnością. [[Gody]] i rozwój kijanek są u niej podobne jak u żaby trawnej.

ROZRÓD
Na Gody wybiera niewielkie zbiorniki o gliniastym dnie, pokryte niezbyt gęstą
roślinnością. Gody i rozwój kijanek są u niej podobne jak u żaby trawnej.
str 26
Żaba wodna
Żaba wodna
(Rana
esculenta)
- [[Żaba wodna]] należy do tzw. żab zielonych,
stale przebywających nad wodami; jej występowanie często pokrywa się z
występowaniem żaby jeziorkowej
OPIS:
Ciało jej ma kształt wydłużony, [[głowa]] nie jest oddzielona przewężeniem od
tułowia, pysk zwężony i zaokrąglony. Tylne [[nogi]] - [[długie]] i mocne -
umożliwiają jej wykonywanie dalekich skoków. Błony pływne są dobrze
rozwinięte. Oczy są wyłupiaste, duże, błony bębenkowe okrągłe, dobrze
rozwinięte. [[Skóra]] jest gładka, wilgotna, lśniąca, czasem lekko chropowata.
Ubarwienie grzbietu jest zmienne, zielone w najrozmaitszych stopniach i
odcieniach. Charakterystyczna dla tej formy jest jasna, wąska pręga
przebiegająca wzdłuż grzbietu.Samiec jest mniejszy i smuklejszy od samicy.
TRYB ŻYCIA:
Żaba wodna żyje w niewielkich i płytkich zbiornikach wodnych Znane
są niezbyt dalekie wędrówki tego gatunku, odbywane przeważnie w
czasie ciepłych deszczów, w poszukiwaniu nowego środowiska. Pokarm
żaby wodnej stanowią głównie [[owady]] latające, rzadziej drobna fauna
wodna. [[Żaba]] ta jest bardzo łapczywa i żarłoczna. Na sen zimowy udaje
się w październiku z nastaniem przymrozków. Zimuje gromadnie,
zagrzebana w szlamie lub pod warstwą butwiejących roślin w
niezamarzających do dna głębszych zbiornikach .
Zasięg występowania
Zamieszkuje Europę Środkową i od południowej
Szwecji po Wołgę, a na południu jej zasięg
dochodzi do Włoch i północnej Bułgarii.
W Polsce podlega ścisłej ochronie.

Żaba wodna
Żaba wodna
(Rana
esculenta)
- Żaba wodna należy do tzw. żab zielonych,
stale przebywających nad wodami; jej występowanie często pokrywa się z
występowaniem żaby jeziorkowej
OPIS:
Ciało jej ma kształt wydłużony, Głowa nie jest oddzielona przewężeniem od
tułowia, pysk zwężony i zaokrąglony. Tylne Nogi - Długie i mocne -
umożliwiają jej wykonywanie dalekich skoków. Błony pływne są dobrze
rozwinięte. Oczy są wyłupiaste, duże, błony bębenkowe okrągłe, dobrze
rozwinięte. Skóra jest gładka, wilgotna, lśniąca, czasem lekko chropowata.
Ubarwienie grzbietu jest zmienne, zielone w najrozmaitszych stopniach i
odcieniach. Charakterystyczna dla tej formy jest jasna, wąska pręga
przebiegająca wzdłuż grzbietu.Samiec jest mniejszy i smuklejszy od samicy.
TRYB ŻYCIA:
Żaba wodna żyje w niewielkich i płytkich zbiornikach wodnych Znane
są niezbyt dalekie wędrówki tego gatunku, odbywane przeważnie w
czasie ciepłych deszczów, w poszukiwaniu nowego środowiska. Pokarm
żaby wodnej stanowią głównie Owady latające, rzadziej drobna fauna
wodna. Żaba ta jest bardzo łapczywa i żarłoczna. Na sen zimowy udaje
się w październiku z nastaniem przymrozków. Zimuje gromadnie,
zagrzebana w szlamie lub pod warstwą butwiejących roślin w
niezamarzających do dna głębszych zbiornikach .
Zasięg występowania
Zamieszkuje Europę Środkową i od południowej
Szwecji po Wołgę, a na południu jej zasięg
dochodzi do Włoch i północnej Bułgarii.
W Polsce podlega ścisłej ochronie.
str 27
ROZRÓD
Samica składa jaja, zwane skrzekiem w postaci pojedynczego, grubego sznura luzem w do wody, lub na roślinach wodnych.
Z jaj wylęgają się larwy – kijanki, które pływają w wodzie za pomocą płetwy ogonowej. Oddychają skrzelami
wewnętrznymi. [[Kijanki]] grzebiuszki osiągają dużą wielkość, bo aż do 12 cm, są więc znacznie dłuższe od osobnika
dorosłego. Odżywiają się glonami, szczątkami roślin i materią organiczną, którą wsysają wraz z wodą, lub zdrapują z roślin
wodnych. [[Przeobrażenie]] w dorosłą postać występuje późną jesienią. Czasami [[kijanki]] nie zdążą się przeobrazić przed zimą,
wówczas spędzają zimę w wodzie w postaci larwalnej.
1.
3.
2.
1.
2.
SKRZEK
ZARODKI
OPUSZCZAJĄCE
OSŁONY JAJOWE
(WIDAĆ PRZYLGĘ)
4.
3.
4.
KIJANKA W "IV" STADIUM ROZWOJOWYM
KIJANKA W "IV" STADIUM ROZWOJOWYM –
FORMA JASNA
OSOBNIK DOROSŁY
5.
5.

ROZRÓD
Samica składa jaja, zwane skrzekiem w postaci pojedynczego, grubego sznura luzem w do wody, lub na roślinach wodnych.
Z jaj wylęgają się larwy – kijanki, które pływają w wodzie za pomocą płetwy ogonowej. Oddychają skrzelami
wewnętrznymi. Kijanki grzebiuszki osiągają dużą wielkość, bo aż do 12 cm, są więc znacznie dłuższe od osobnika
dorosłego. Odżywiają się glonami, szczątkami roślin i materią organiczną, którą wsysają wraz z wodą, lub zdrapują z roślin
wodnych. Przeobrażenie w dorosłą postać występuje późną jesienią. Czasami Kijanki nie zdążą się przeobrazić przed zimą,
wówczas spędzają zimę w wodzie w postaci larwalnej.
1.
3.
2.
1.
2.
SKRZEK
ZARODKI
OPUSZCZAJĄCE
OSŁONY JAJOWE
(WIDAĆ PRZYLGĘ)
4.
3.
4.
KIJANKA W "IV" STADIUM ROZWOJOWYM
KIJANKA W "IV" STADIUM ROZWOJOWYM –
FORMA JASNA
OSOBNIK DOROSŁY
5.
5.
str 28
Ropucha zielona
Ropucha zielona
(Pseudepidalea
viridis)
- [[gatunek]] płaza z rodziny ropuchowatych.
OPIS i TRYB ŻYCIA:
Długość ciała do 10 cm. Grzbiet jasnopopielaty w zielone plamy. Ropucha
zielona ma smukłe ciało, delikatną skórę, złocistozielone tęczówki oczu.
Żywi się m.in. owadami i ślimakami. Prowadzi nocny [[tryb]] życia. W sen
zimowy [[ropucha zielona]] udaje się pod koniec września lub na początku
października. Zimuje w wygrzebanych przez siebie norkach, pod
kamieniami lub w zabudowaniach ludzkich.
W Polsce podlega ścisłej ochronie.
Zasięg występowania
Od Europy Środkowej do Afryki Północnej, na
nizinach i w górach, nawet do wysokości 800
m, a w Alpach nawet do 2000 m. Zamieszkuje
suche łąki, [[pola]] uprawne, zabudowania
gospodarcze.

Ropucha zielona
Ropucha zielona
(Pseudepidalea
viridis)
- Gatunek płaza z rodziny ropuchowatych.
OPIS i TRYB ŻYCIA:
Długość ciała do 10 cm. Grzbiet jasnopopielaty w zielone plamy. Ropucha
zielona ma smukłe ciało, delikatną skórę, złocistozielone tęczówki oczu.
Żywi się m.in. owadami i ślimakami. Prowadzi nocny Tryb życia. W sen
zimowy Ropucha zielona udaje się pod koniec września lub na początku
października. Zimuje w wygrzebanych przez siebie norkach, pod
kamieniami lub w zabudowaniach ludzkich.
W Polsce podlega ścisłej ochronie.
Zasięg występowania
Od Europy Środkowej do Afryki Północnej, na
nizinach i w górach, nawet do wysokości 800
m, a w Alpach nawet do 2000 m. Zamieszkuje
suche łąki, Pola uprawne, zabudowania
gospodarcze.
str 29
Rozród
Składanie jaj rozpoczyna się już w kwietniu, jednak głównym terminem jest maj. [[Samica]] składa [[jaja]] pojedynczo, na
roślinach wodnych lub kamieniach i przedmiotach znajdujących się w wodzie. [[Liczba]] składanych jaj wynosi 100 – 250. Po
ok. [[714]] dniach z jaj wylęgają się larwy. [[Larwa]] po wylęgnięciu się z [[jaja]] ma długość 6 – 7 mm i porusza się w wodzie za
pomocą płetwy ogonowej (larwa limnofilna). Oddycha skrzelami zewnętrznymi. Odżywia się stawonogami wodnymi. Jej
całkowity rozwój trwa ok. 3 miesiące. Po przeobrażeniu wychodzi z wody na ląd.
jajo
LARWA OPUSZCZAJĄCA OSŁONY
JAJOWE

Rozród
Składanie jaj rozpoczyna się już w kwietniu, jednak głównym terminem jest maj. Samica składa Jaja pojedynczo, na
roślinach wodnych lub kamieniach i przedmiotach znajdujących się w wodzie. Liczba składanych jaj wynosi 100 – 250. Po
ok. 714 dniach z jaj wylęgają się larwy. Larwa po wylęgnięciu się z Jaja ma długość 6 – 7 mm i porusza się w wodzie za
pomocą płetwy ogonowej (larwa limnofilna). Oddycha skrzelami zewnętrznymi. Odżywia się stawonogami wodnymi. Jej
całkowity rozwój trwa ok. 3 miesiące. Po przeobrażeniu wychodzi z wody na ląd.
jajo
LARWA OPUSZCZAJĄCA OSŁONY
JAJOWE
str 30
Kumak nizinny
Kumak nizinny
(Bombina
bombina)
– [[płaz]] z rodziny kumakowatych, bardzo
blisko spokrewniony z kumakiem górskim
OPIS:
Długość ciała do 6 cm, [[masa]] do ciała do 6 g. Jest to [[płaz]] o drobnej budowie
ciała, wyglądem zewnętrznym bardziej przypomina miniaturową ropuchę, niż
żabę. Głowę ma płaską, małą, pysk zakończony okrągło, całe ciało silnie
spłaszczone. Oczy małe, przesunięte do tyłu głowy. Brak błon bębenkowych i
gruczołów przyusznych. Kończyny tylne słabo umięśnione, błony pływne
słabo rozwinięte. [[Skóra]] na grzbiecie ciała pokryta dużymi gruczołami
jadowymi i śluzowymi. [[Skóra]] kumaka, nawet przy niewielkim podrażnieniu
wydziela gęsty, pieniący się śluz. Jad w nim zawarty jest trujący dla zwierząt i
człowieka, a nawet dla samego kumaka.
TRYB ŻYCIA:
Jest aktywny zarówno w dzień, jak i w nocy. Czasami zdarza się, że
napotkany na lądzie i wystraszony kumak odwraca się na brzuch i
nieruchomieje, prezentując odstraszające ubarwienie brzucha. Jest to
jego [[zachowanie]] obronne. Dla wielu drapieżników jest to sygnał
jadowitości i dają kumakowi spokój. Odżywia się głównie larwami i
postaciami dorosłymi owadów wodnych, pająków i skorupiaków.
Jesienią, gdy [[temperatura]] wody spadnie poniżej ok. 10 stopni Celsjusza,
kumaki opuszczają zbiorniki wodne i wychodzą na [[ląd]] w poszukiwaniu
miejsca na zimowanie. Na sen zimowy wybierają [[nory]] ziemne, gdzie
zimują na głębokości ok. 50 cm, zwykle gromadnie, często wspólnie z
ropuchami i traszkami.
W Polsce podlega ścisłej ochronie.
Występowanie:
Występuje na obszarze obejmującym Europę
Środkową i Wschodnią, aż po Ural. Na północy
granica jego zasięgu sięga południowych
końców Półwyspu Skandynawskiego. W Polsce
występuje na całym niżu. Jest pospolity, nigdzie
jednak nie występuje w dużych skupiskach.
Granica jego pionowego zasięgu wynosi 400 m
n.p.m.

Kumak nizinny
Kumak nizinny
(Bombina
bombina)
Płaz z rodziny kumakowatych, bardzo
blisko spokrewniony z kumakiem górskim
OPIS:
Długość ciała do 6 cm, Masa do ciała do 6 g. Jest to Płaz o drobnej budowie
ciała, wyglądem zewnętrznym bardziej przypomina miniaturową ropuchę, niż
żabę. Głowę ma płaską, małą, pysk zakończony okrągło, całe ciało silnie
spłaszczone. Oczy małe, przesunięte do tyłu głowy. Brak błon bębenkowych i
gruczołów przyusznych. Kończyny tylne słabo umięśnione, błony pływne
słabo rozwinięte. Skóra na grzbiecie ciała pokryta dużymi gruczołami
jadowymi i śluzowymi. Skóra kumaka, nawet przy niewielkim podrażnieniu
wydziela gęsty, pieniący się śluz. Jad w nim zawarty jest trujący dla zwierząt i
człowieka, a nawet dla samego kumaka.
TRYB ŻYCIA:
Jest aktywny zarówno w dzień, jak i w nocy. Czasami zdarza się, że
napotkany na lądzie i wystraszony kumak odwraca się na brzuch i
nieruchomieje, prezentując odstraszające ubarwienie brzucha. Jest to
jego Zachowanie obronne. Dla wielu drapieżników jest to sygnał
jadowitości i dają kumakowi spokój. Odżywia się głównie larwami i
postaciami dorosłymi owadów wodnych, pająków i skorupiaków.
Jesienią, gdy Temperatura wody spadnie poniżej ok. 10 stopni Celsjusza,
kumaki opuszczają zbiorniki wodne i wychodzą na Ląd w poszukiwaniu
miejsca na zimowanie. Na sen zimowy wybierają Nory ziemne, gdzie
zimują na głębokości ok. 50 cm, zwykle gromadnie, często wspólnie z
ropuchami i traszkami.
W Polsce podlega ścisłej ochronie.
Występowanie:
Występuje na obszarze obejmującym Europę
Środkową i Wschodnią, aż po Ural. Na północy
granica jego zasięgu sięga południowych
końców Półwyspu Skandynawskiego. W Polsce
występuje na całym niżu. Jest pospolity, nigdzie
jednak nie występuje w dużych skupiskach.
Granica jego pionowego zasięgu wynosi 400 m
n.p.m.
str 31
Żaba moczarowa
Żaba moczarowa
(Rana
arvalis)
- [[gatunek]] płaza bezogonowego z podrodzaju żab
brunatnych (na zdjęciu widoczny [[samiec]] w szacie godowej).Sposób odżywiania się
podobny do żaby trawnej.
OPIS:
Długość ciała samic 4 – 8 cm, [[masa]] ciała 8 – 24 g, długość ciała samców 4 – 8 cm,
masa ciała 8 – 30 g. [[Ciało]] delikatnej budowy, [[błona bębenkowa]] mniejsza od oka,
oczy wypukłe. [[Skóra]] cienka i gładka. Na grzbiecie ciała wyraźnie widoczne fałdy
grzbietowe. Ubarwienie podobne do ubarwienia żaby trawnej. Grzbiet ciała
ubarwiony na różne odcienie koloru brązowego i pokryty licznymi, ciemniejszymi
plamami. [[Brzuch]] biały, lub kremowy. [[Skóra]] na wewnętrznych powierzchniach
kończyn tylnych jest przeźroczysta. Cechą gatunkową żaby moczarowej jest
występowanie okrągłych, niemal czarnych plam okolic brzeżnych ciała.
TRYB ŻYCIA:
Jest aktywna głównie w dzień. Żywi się ślimakami, dżdżownicami,
pająkami, owadami i ich larwami i innymi drobnymi zwierzętami. Sen
zimowy odbywa na lądzie, zimując w różnych norach ziemnych, wnękach
pod korzeniami drzew, pod stertami gałęzi, pod darnią łąk. Budzi się ze snu
zimowego zwykle w marcu i od razu rozpoczyna wędrówkę do
najbliższych zbiorników wodnych, by odbyć [[gody]] i złożyć jaja. Ponieważ
zimują dość daleko od stawów, [[wędrówka]] trwa dosyć długo. Podczas tej
wędrówki nie zachodzi ampleksus. [[Tryb]] życia podobny do żaby trawnej.
Występowanie:
Obszar jej występowania
obejmuje Europę Północną, Afrykę i Azję
Północną (aż po Syberię). Na północy sięga
aż po [[koło]] podbiegunowe, a nawet nieco je
przekracza. W Polsce występuje dość
pospolicie, ale wyłącznie na nizinach.
W Polsce podlega ścisłej ochronie.

Żaba moczarowa
Żaba moczarowa
(Rana
arvalis)
- Gatunek płaza bezogonowego z podrodzaju żab
brunatnych (na zdjęciu widoczny Samiec w szacie godowej).Sposób odżywiania się
podobny do żaby trawnej.
OPIS:
Długość ciała samic 4 – 8 cm, Masa ciała 8 – 24 g, długość ciała samców 4 – 8 cm,
masa ciała 8 – 30 g. Ciało delikatnej budowy, Błona bębenkowa mniejsza od oka,
oczy wypukłe. Skóra cienka i gładka. Na grzbiecie ciała wyraźnie widoczne fałdy
grzbietowe. Ubarwienie podobne do ubarwienia żaby trawnej. Grzbiet ciała
ubarwiony na różne odcienie koloru brązowego i pokryty licznymi, ciemniejszymi
plamami. Brzuch biały, lub kremowy. Skóra na wewnętrznych powierzchniach
kończyn tylnych jest przeźroczysta. Cechą gatunkową żaby moczarowej jest
występowanie okrągłych, niemal czarnych plam okolic brzeżnych ciała.
TRYB ŻYCIA:
Jest aktywna głównie w dzień. Żywi się ślimakami, dżdżownicami,
pająkami, owadami i ich larwami i innymi drobnymi zwierzętami. Sen
zimowy odbywa na lądzie, zimując w różnych norach ziemnych, wnękach
pod korzeniami drzew, pod stertami gałęzi, pod darnią łąk. Budzi się ze snu
zimowego zwykle w marcu i od razu rozpoczyna wędrówkę do
najbliższych zbiorników wodnych, by odbyć Gody i złożyć jaja. Ponieważ
zimują dość daleko od stawów, Wędrówka trwa dosyć długo. Podczas tej
wędrówki nie zachodzi ampleksus. Tryb życia podobny do żaby trawnej.
Występowanie:
Obszar jej występowania
obejmuje Europę Północną, Afrykę i Azję
Północną (aż po Syberię). Na północy sięga
aż po Koło podbiegunowe, a nawet nieco je
przekracza. W Polsce występuje dość
pospolicie, ale wyłącznie na nizinach.
W Polsce podlega ścisłej ochronie.
str 32
ROZRÓD
Życie aktywne rozpoczyna żaba wodna w końcu marca lub w kwietniu - [[okres]] godów przypada na początek
maja. Łączenie się .par odbywa się najczęściej wieczorem. Jak u wszystkich innych żab, [[samica]] składa skrzek
w postaci dużych, nieforemnych buł, umieszczanych najczęściej na dnie zbiornika wodnego. Kijanki,
podobne do kijanek pozostałych gatunków żab, są dosyć duże, gdyż osiągają około 9 cm długości. Rozwój
ich i przeobrażenia następują w czasie od 72 do 214 dni, w zależności od pogody i innych warunków
biologicznych.

ROZRÓD
Życie aktywne rozpoczyna żaba wodna w końcu marca lub w kwietniu - Okres godów przypada na początek
maja. Łączenie się .par odbywa się najczęściej wieczorem. Jak u wszystkich innych żab, Samica składa skrzek
w postaci dużych, nieforemnych buł, umieszczanych najczęściej na dnie zbiornika wodnego. Kijanki,
podobne do kijanek pozostałych gatunków żab, są dosyć duże, gdyż osiągają około 9 cm długości. Rozwój
ich i przeobrażenia następują w czasie od 72 do 214 dni, w zależności od pogody i innych warunków
biologicznych.
str 33
Żaba dalmatyńska
Żaba dalmatyńska (Rana
dalmatina)
-
gatunek płaza z rodziny żabowatych.
OPIS:
Żaba dalmatyńska, zwana niegdyś również żabą zwinką, jest nieco podobna do żaby
moczarowej, ale wielkością zbliża się do żaby trawnej (długość do 9 cm). [[Ciało]] jej jest
wysmukłe w stosunku do żaby trawnej, pysk ostry, a tylne [[nogi]] bardzo długie, znacznie
dłuższe [[niż]] u poprzednich gatunków żab brunatnych. Ubarwienie grzbietu jest jednolicie
brunatne, jasne, koloru jak gdyby gliniastego. Bardzo duże, ciemne i wyraźne są plamy
skroniowe. [[Brzuch]] jest znacznie jaśniejszy od grzbietu, białawy, na granicy zaś ubarwienia
grzbietowego i spodniego występują w tylnej części ciała, w tym na udach, różowawe lub
czerwonawe obwódki. Samce są mniejsze od samic.
Występowanie:
Występuje w
Europie, również w Polsce, ale
tylko na kilku stanowiskach w
południowej jej części (okolice
Przemyśla, Tarnowa, Krosna
oraz niepewne stanowisko pod
Wrocławiem).
TRYB ŻYCIA:
Podobnie też jak żaba trawna wybiera na lądzie liściaste lasy,
gdzie żyje na ich skraju, często wśród dosyć wysokiej trawy. Żaba
ta lubi okolice podgórskie i pagórkowate, choć wspominano też o
jej występowaniu na stepach. Na lądzie żaby dalmatyńskie polują
o zmierzchu, wieczorami, w dni pochmurne, też w dzień, w
miejscach zacienionych. [[Żaby]] te są doskonałymi skoczkami.
Długość ich skoków dochodzi mianowicie do dwóch metrów.
Żywi się owadami.
W Polsce podlega ścisłej ochronie.

Żaba dalmatyńska
Żaba dalmatyńska (Rana
dalmatina)
-
gatunek płaza z rodziny żabowatych.
OPIS:
Żaba dalmatyńska, zwana niegdyś również żabą zwinką, jest nieco podobna do żaby
moczarowej, ale wielkością zbliża się do żaby trawnej (długość do 9 cm). Ciało jej jest
wysmukłe w stosunku do żaby trawnej, pysk ostry, a tylne Nogi bardzo długie, znacznie
dłuższe Niż u poprzednich gatunków żab brunatnych. Ubarwienie grzbietu jest jednolicie
brunatne, jasne, koloru jak gdyby gliniastego. Bardzo duże, ciemne i wyraźne są plamy
skroniowe. Brzuch jest znacznie jaśniejszy od grzbietu, białawy, na granicy zaś ubarwienia
grzbietowego i spodniego występują w tylnej części ciała, w tym na udach, różowawe lub
czerwonawe obwódki. Samce są mniejsze od samic.
Występowanie:
Występuje w
Europie, również w Polsce, ale
tylko na kilku stanowiskach w
południowej jej części (okolice
Przemyśla, Tarnowa, Krosna
oraz niepewne stanowisko pod
Wrocławiem).
TRYB ŻYCIA:
Podobnie też jak żaba trawna wybiera na lądzie liściaste lasy,
gdzie żyje na ich skraju, często wśród dosyć wysokiej trawy. Żaba
ta lubi okolice podgórskie i pagórkowate, choć wspominano też o
jej występowaniu na stepach. Na lądzie żaby dalmatyńskie polują
o zmierzchu, wieczorami, w dni pochmurne, też w dzień, w
miejscach zacienionych. Żaby te są doskonałymi skoczkami.
Długość ich skoków dochodzi mianowicie do dwóch metrów.
Żywi się owadami.
W Polsce podlega ścisłej ochronie.
str 34
Gromada płazów dzieli się na [[trzy]] rzędy: płazy
ogoniaste, bezogonowe i tropikalne [[płazy]] beznogie.
W Europie występują przedstawiciele płazów
ogoniastych i bezogonowych.
Gatunki żyjące w Polsce to przedstawiciele jednej
rodziny płazów ogoniastych oraz pięciu płazów
bezogonowych.

Gromada płazów dzieli się na Trzy rzędy: płazy
ogoniaste, bezogonowe i tropikalne Płazy beznogie.
W Europie występują przedstawiciele płazów
ogoniastych i bezogonowych.
Gatunki żyjące w Polsce to przedstawiciele jednej
rodziny płazów ogoniastych oraz pięciu płazów
bezogonowych.
str 35
Traszka grzebieniasta
Traszka grzebieniasta
(Triturus
cristatus)
– [[gatunek]] płaza ogoniastego z rodziny
salamandrowatych (Salamandridae).
OPIS:
Osiąga długość ciała 15 – 18 cm, masę 16 g. [[Ciało]] smukłe, pysk zaokrąglony, paszcza
głęboko wcięta, [[głowa]] wyraźnie odgraniczona od tułowia, otwory nosowe umieszczone
na samym końcu nozdrzy. Zarówno szczęka, jak i żuchwa uzębione. Oczy z okrągłymi
źrenicami, [[gruczoły]] przyuszne niewidoczne. [[Fałd]] podgardzielowy duży, wyraźnie
widoczny. [[Ogon]] spłaszczony po bokach, nieco krótszy od długości reszty ciała. [[Skóra]] na
grzbiecie i bocznych częściach ciała wyraźnie porowata i gąbczasta z licznymi
brodawkami gruczołowymi, na brzuchu gładka. Cała [[skóra]] stale śliska. Kończyny są
silnie umięśnione, i zakończone długimi palcami bez błon pływnych.
 
TRYB ŻYCIA:
Gody rozpoczyna bardzo wczesną wiosną. W okresie godowym, podczas przebywania w
wodzie wykazuje aktywność całodobową. Porusza się w wodzie bardzo sprawnie.
Odżywia się wówczas bardzo intensywnie organizmami wodnymi Po zakończeniu
godów część traszek wychodzi na ląd, część jednakże, a szczególnie samce, pozostaje
jeszcze przez jakiś [[czas]] w wodzie, czasami nawet do zimy. Te, które wyszły na ląd
wychodzą na łowy nocą, ale w czasie deszczu również w dzień. Na lądzie poruszają się
ociężale i niezdarnie. Mimo to potrafią oddalać się dość daleko od zbiorników wodnych.
W sen zimowy zapada zwykle pod koniec października, gdy temperatura spada do 0
o
C.
Zagrzebuje się wówczas w norach wśród korzeni drzew, pod warstwą ściółki leśnej, w
piwnicach. Zwykle zimuje w niewielkich grupach.
Zasięg występowania traszki grzebieniastej
W Polsce podlega ścisłej ochronie.

Traszka grzebieniasta
Traszka grzebieniasta
(Triturus
cristatus)
Gatunek płaza ogoniastego z rodziny
salamandrowatych (Salamandridae).
OPIS:
Osiąga długość ciała 15 – 18 cm, masę 16 g. Ciało smukłe, pysk zaokrąglony, paszcza
głęboko wcięta, Głowa wyraźnie odgraniczona od tułowia, otwory nosowe umieszczone
na samym końcu nozdrzy. Zarówno szczęka, jak i żuchwa uzębione. Oczy z okrągłymi
źrenicami, Gruczoły przyuszne niewidoczne. Fałd podgardzielowy duży, wyraźnie
widoczny. Ogon spłaszczony po bokach, nieco krótszy od długości reszty ciała. Skóra na
grzbiecie i bocznych częściach ciała wyraźnie porowata i gąbczasta z licznymi
brodawkami gruczołowymi, na brzuchu gładka. Cała Skóra stale śliska. Kończyny są
silnie umięśnione, i zakończone długimi palcami bez błon pływnych.
 
TRYB ŻYCIA:
Gody rozpoczyna bardzo wczesną wiosną. W okresie godowym, podczas przebywania w
wodzie wykazuje aktywność całodobową. Porusza się w wodzie bardzo sprawnie.
Odżywia się wówczas bardzo intensywnie organizmami wodnymi Po zakończeniu
godów część traszek wychodzi na ląd, część jednakże, a szczególnie samce, pozostaje
jeszcze przez jakiś Czas w wodzie, czasami nawet do zimy. Te, które wyszły na ląd
wychodzą na łowy nocą, ale w czasie deszczu również w dzień. Na lądzie poruszają się
ociężale i niezdarnie. Mimo to potrafią oddalać się dość daleko od zbiorników wodnych.
W sen zimowy zapada zwykle pod koniec października, gdy temperatura spada do 0
o
C.
Zagrzebuje się wówczas w norach wśród korzeni drzew, pod warstwą ściółki leśnej, w
piwnicach. Zwykle zimuje w niewielkich grupach.
Zasięg występowania traszki grzebieniastej
W Polsce podlega ścisłej ochronie.
str 36
Rozród
Gody salamandry plamistej uzależnione są od warunków klimatycznych i mogą odbywać się od wiosny do jesieni. [[Poród]] odbywa się zazwyczaj
wiosną, po przebudzeniu; w kwietniu-maju samice szukają odpowiedniego miejsca (bystrego potoku lub zbiornika wody płytkiej, np. kałuży obok
źródła) i rodzą larwy, które mają już wykształcone [[skrzela]] zewnętrzne (larwa reofilna). W czasie porodu [[samica]] zamacza w wodzie tylko tylną
część ciała, a ponieważ nie umie pływać, niekiedy wymaga to od niej wręcz akrobatycznych umiejętności. Rodzi się przeważnie 40 (maks. 80)
larw o długości 23-36 mm. Larwy polują na drobne [[skorupiaki]] i skąposzczety. Po trzech miesiącach, w lipcu-sierpniu, następuje przeobrażenie.
Wszystkie salamandry to [[zwierzęta]] jajożyworodne.

Rozród
Gody salamandry plamistej uzależnione są od warunków klimatycznych i mogą odbywać się od wiosny do jesieni. Poród odbywa się zazwyczaj
wiosną, po przebudzeniu; w kwietniu-maju samice szukają odpowiedniego miejsca (bystrego potoku lub zbiornika wody płytkiej, np. kałuży obok
źródła) i rodzą larwy, które mają już wykształcone Skrzela zewnętrzne (larwa reofilna). W czasie porodu Samica zamacza w wodzie tylko tylną
część ciała, a ponieważ nie umie pływać, niekiedy wymaga to od niej wręcz akrobatycznych umiejętności. Rodzi się przeważnie 40 (maks. 80)
larw o długości 23-36 mm. Larwy polują na drobne Skorupiaki i skąposzczety. Po trzech miesiącach, w lipcu-sierpniu, następuje przeobrażenie.
Wszystkie salamandry to Zwierzęta jajożyworodne.
str 37
Salamandra plamista
Salamandra plamista
(Salamandra
salamandra)
- [[płaz]] z rodziny salamandrowatych
(Salamandridae).
OPIS:
Salamandra plamista osiąga długość 10-20 cm. Ma ona walcowate, krępe ciało. Jej
głowa jest płaska i szeroka, a oczy wyłupiaste, z boku głowy ma duże gruczoły
przyuszne , wydzielające gęsty jad, który silnie drażni śluzówkę jamy gębowej
napastnika. Dla człowieka jest on niegroźny, ale w razie przypadkowego kontaktu ich
wydzielina może podrażnić oczy. [[Ogon]] jest w przekroju okrągły i krótszy od długości
reszty ciała. [[Salamandra plamista]] jest jaskrawo ubarwiona. Wierzch jej ciała jest czarny
i błyszczący, pokrywają go żółte lub pomarańczowe plamy. Jej masywne, stosunkowo
krótkie krótkopalczaste [[nogi]] są przystosowane do życia naziemnego. Samce (w
przeciwieństwie do samic) mają zgrubiały u nasady ogon, poza tym są smuklejsze i
mają dłuższe, delikatniejsze nogi. Ubarwienie obu płci jest identyczne.
TRYB ŻYCIA:
Salamandra plamista jest zwierzęciem wilgociolubnym. Prowadzi nocny [[tryb]] życia,
dzień zazwyczaj spędza pod kłodami, w norach, rozpadlinach i wykrotach. Na łowy
wychodzi tylko nocą lub w ciepłe pochmurne i deszczowe dni. Poluje głównie na
skąposzczety i nagie ślimaki. Ponieważ salamandra ma stosunkowo silny jad oraz
odstraszające ubarwienie i prowadzi nocny [[tryb]] życia, ma stosunkowo niewielu
wrogów. Głównym zagrożeniem jest dla nich człowiek. Salamandra zapada w sen
zimowy stosunkowo późno, na przełomie października i listopada.
Zasięg występowania salamandry plamistej
W Polsce podlega ścisłej ochronie.

Salamandra plamista
Salamandra plamista
(Salamandra
salamandra)
- Płaz z rodziny salamandrowatych
(Salamandridae).
OPIS:
Salamandra plamista osiąga długość 10-20 cm. Ma ona walcowate, krępe ciało. Jej
głowa jest płaska i szeroka, a oczy wyłupiaste, z boku głowy ma duże gruczoły
przyuszne , wydzielające gęsty jad, który silnie drażni śluzówkę jamy gębowej
napastnika. Dla człowieka jest on niegroźny, ale w razie przypadkowego kontaktu ich
wydzielina może podrażnić oczy. Ogon jest w przekroju okrągły i krótszy od długości
reszty ciała. Salamandra plamista jest jaskrawo ubarwiona. Wierzch jej ciała jest czarny
i błyszczący, pokrywają go żółte lub pomarańczowe plamy. Jej masywne, stosunkowo
krótkie krótkopalczaste Nogi są przystosowane do życia naziemnego. Samce (w
przeciwieństwie do samic) mają zgrubiały u nasady ogon, poza tym są smuklejsze i
mają dłuższe, delikatniejsze nogi. Ubarwienie obu płci jest identyczne.
TRYB ŻYCIA:
Salamandra plamista jest zwierzęciem wilgociolubnym. Prowadzi nocny Tryb życia,
dzień zazwyczaj spędza pod kłodami, w norach, rozpadlinach i wykrotach. Na łowy
wychodzi tylko nocą lub w ciepłe pochmurne i deszczowe dni. Poluje głównie na
skąposzczety i nagie ślimaki. Ponieważ salamandra ma stosunkowo silny jad oraz
odstraszające ubarwienie i prowadzi nocny Tryb życia, ma stosunkowo niewielu
wrogów. Głównym zagrożeniem jest dla nich człowiek. Salamandra zapada w sen
zimowy stosunkowo późno, na przełomie października i listopada.
Zasięg występowania salamandry plamistej
W Polsce podlega ścisłej ochronie.
str 38
ROZRÓD
Gody paskówki przypadają na maj. W związku z tym gatunki te dość często się krzyżują. Mieszańce pod względem ubarwienia przypominają
ropuchę zieloną, ale posiadają charakterystyczny jasny pasek. Gody trwają nieraz nawet do lipca. [[Skrzek]] paskówki składają w różnego typu
zbiornikach, nawet w okresowych kałużach. Preferują zupełnie odsłonięte miejsca powstałe np. po wydobyciu piasku i żwiru. Samice składają 3-4
tys. jaj w półtorametrowych sznurach. [[Kijanki]] są czarne, po brzusznej [[stronie]] jaśniejsze. Osiągają do 32 mm długości. Przeobrażone
centymetrowej długości ropuszki zaczynają się pojawiać pod koniec czerwca.
Ampleksus pachowy.
Po odpadnięciu ogonka kijanka
wychodzi na ląd. Wygląda jak
miniaturka swych rodziców.

ROZRÓD
Gody paskówki przypadają na maj. W związku z tym gatunki te dość często się krzyżują. Mieszańce pod względem ubarwienia przypominają
ropuchę zieloną, ale posiadają charakterystyczny jasny pasek. Gody trwają nieraz nawet do lipca. Skrzek paskówki składają w różnego typu
zbiornikach, nawet w okresowych kałużach. Preferują zupełnie odsłonięte miejsca powstałe np. po wydobyciu piasku i żwiru. Samice składają 3-4
tys. jaj w półtorametrowych sznurach. Kijanki są czarne, po brzusznej Stronie jaśniejsze. Osiągają do 32 mm długości. Przeobrażone
centymetrowej długości ropuszki zaczynają się pojawiać pod koniec czerwca.
Ampleksus pachowy.
Po odpadnięciu ogonka kijanka
wychodzi na ląd. Wygląda jak
miniaturka swych rodziców.
str 39
Rzekotka drzewna
Rzekotka drzewna
(Hyla
arborea)
– [[gatunek]] płaza z rodziny rzekotkowatych.
OPIS:
Rzekotka jest małym, zaledwie kilkucentymetrowym płazem z rodziny
rzekotkowatych.Ma delikatne, smukłe i proporcjonalne ciało. Jej tylne [[nogi]] są
długie, przystosowane do skoków. Palce rzekotki zakończone są okrągłymi,
lepkimi przylgami służącymi do chodzenia po gładkich pionowych
powierzchniach. Błony pławne na jej nogach są krótkie. Na grzbiecie skóra
rzekotki jest bardzo gładka, lśniąca i delikatna, zaś na brzuchu chropowata.
Dymorfizm płciowy jest słaby.
Występowanie:
Rzekotka drzewna zasiedla
głównie środowiska nizinne z dobrze
rozwiniętą warstwą drzew i Zamieszkuje całą
środkową Europę, [[Półwysep Bałkański]] i część
Półwyspu Pirenejskiego,
TRYB ŻYCIA:
Rzekotki (poza okresem godowym) prowadzą ściśle lądowy [[tryb]] życia. Żyją na
niskich drzewach i krzewach o szerokich liściach, również na źdźbłach trawy. Nie
wchodzą jednak wyżej [[niż]] na 10 m. Poza okresem godowym żyją samotnie. [[Płazy]] te
chętnie kryją się wśród liści. Są tam bardzo trudne do dostrzeżenia, gdyż ich ciało
przypomina kształtem liść, a jego [[kolor]] może się zmieniać w ogromnym zakresie.
Dodatkowo w przypadku zagrożenia rzekotka siedzi nieruchomo i w razie czego
spada w gęstwinę liści poniżej. Przed drapieżnikami chroni je również silna trucizna
wytwarzana, w małych ilościach, przez ich [[gruczoły]] skórne. Aktywna jest głównie o
zmierzchu i w nocy. Najczęściej siedzi nieruchomo czekając na zdobycz, a gdy
nadleci jakiś [[owad]] łapie go szybkim wyrzutem języka. Żywi się owadami, zjada
również niewielkie [[chrząszcze]] oraz skorki, pluskwiaki i pajęczaki. Rzekotka kończy
aktywne życie wraz z opadaniem liści. W sen zimowy zapada na początku
października, zimuje na ziemi w szczelinach lub pod grubą warstwą liści.
W Polsce podlega ścisłej ochronie.

Rzekotka drzewna
Rzekotka drzewna
(Hyla
arborea)
Gatunek płaza z rodziny rzekotkowatych.
OPIS:
Rzekotka jest małym, zaledwie kilkucentymetrowym płazem z rodziny
rzekotkowatych.Ma delikatne, smukłe i proporcjonalne ciało. Jej tylne Nogi
długie, przystosowane do skoków. Palce rzekotki zakończone są okrągłymi,
lepkimi przylgami służącymi do chodzenia po gładkich pionowych
powierzchniach. Błony pławne na jej nogach są krótkie. Na grzbiecie skóra
rzekotki jest bardzo gładka, lśniąca i delikatna, zaś na brzuchu chropowata.
Dymorfizm płciowy jest słaby.
Występowanie:
Rzekotka drzewna zasiedla
głównie środowiska nizinne z dobrze
rozwiniętą warstwą drzew i Zamieszkuje całą
środkową Europę, Półwysep Bałkański i część
Półwyspu Pirenejskiego,
TRYB ŻYCIA:
Rzekotki (poza okresem godowym) prowadzą ściśle lądowy Tryb życia. Żyją na
niskich drzewach i krzewach o szerokich liściach, również na źdźbłach trawy. Nie
wchodzą jednak wyżej Niż na 10 m. Poza okresem godowym żyją samotnie. Płazy te
chętnie kryją się wśród liści. Są tam bardzo trudne do dostrzeżenia, gdyż ich ciało
przypomina kształtem liść, a jego Kolor może się zmieniać w ogromnym zakresie.
Dodatkowo w przypadku zagrożenia rzekotka siedzi nieruchomo i w razie czego
spada w gęstwinę liści poniżej. Przed drapieżnikami chroni je również silna trucizna
wytwarzana, w małych ilościach, przez ich Gruczoły skórne. Aktywna jest głównie o
zmierzchu i w nocy. Najczęściej siedzi nieruchomo czekając na zdobycz, a gdy
nadleci jakiś Owad łapie go szybkim wyrzutem języka. Żywi się owadami, zjada
również niewielkie Chrząszcze oraz skorki, pluskwiaki i pajęczaki. Rzekotka kończy
aktywne życie wraz z opadaniem liści. W sen zimowy zapada na początku
października, zimuje na ziemi w szczelinach lub pod grubą warstwą liści.
W Polsce podlega ścisłej ochronie.
str 40
ROZRÓD
Gody zaczynają się w maju lub w czerwcu i to tylko wtedy, gdy [[temperatura powietrza]] nie spada poniżej 10
°C. Samce nawołują samice poprzez głośne, perliste, wysokie trele. [[Samica]] składa [[skrzek]] w postaci dwóch 4-
metrowych równoległych sznurów, w których intensywnie [[czarne]] jaja ułożone są w jednym lub dwóch
regularnych rzędach.
KIJANKA W "III" STADIUM
ROZWOJOWYM
OSOBNIK MŁODOCIANY
Skrzek ropuchy zielonej

ROZRÓD
Gody zaczynają się w maju lub w czerwcu i to tylko wtedy, gdy Temperatura powietrza nie spada poniżej 10
°C. Samce nawołują samice poprzez głośne, perliste, wysokie trele. Samica składa Skrzek w postaci dwóch 4-
metrowych równoległych sznurów, w których intensywnie Czarne jaja ułożone są w jednym lub dwóch
regularnych rzędach.
KIJANKA W "III" STADIUM
ROZWOJOWYM
OSOBNIK MŁODOCIANY
Skrzek ropuchy zielonej
Pobierz prace (Do pobrania wymagana jest odpowiednia ilość punktów)
  1. ppt ppt Pobierz wersję oryginalną
Portal Zgapa.pl nie jest odpowiedzialny za treści materiałów w tym także komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.
Inne Wypracowania znajdziesz na tej stronie