Zmiana wersji
Wyślij / drukuj

Produkcja pierwotna jest to Tempo z jaką producenci przekształcają energię promieniowania słonecznego w procesie fotosyntezy na energię wiązań chemicznych.
Produkcję pierwotną dzielimy na:
- produkcję pierwotną Brutto – mierzona szybkością fotosyntezy, czyli ilością wytworzonej przez producentów materii organicznej, łącznie z tą częścią materii, którą producenci zużywają w procesie oddychania;
- produkcję pierwotną Netto – mierzona tempem magazynowania materii organicznej w tkankach roślinnych bez materii wykorzystywanej na oddychanie; jest to Produkcja Brutto (A), czyli asymilacja, pomniejszona o straty związane z oddychaniem (R). Przyrost masy roślin: P= A-R.
Produkcja wtórna jest to Tempo wiązania energii przez konsumentów, czyli Proces przyswajania materii organicznej i magazynowania energii przez konsumentów. Mierzy się go ilością biomasy wyprodukowanej przez konsumentów w jednostce czasu na jednostkę powierzchni.
Produktywność ekosystemów zależy od wielu czynników i w każdym regionie Ziemi kształtuje się inaczej. Jej miarą jest Produkcja pierwotna, która dla różnych ekosystemów waha się najczęściej w granicach 500-2000 g/m2/rok.
Tylko wysoko produktywne ekosystemy, np. plantacje trzciny cukrowej i wiecznie zielone lasy tropikalne, płytkie jeziora, niektóre estuaria i rafy koralowe, w których Energia słoneczna jest wykorzystywana przez cały rok, mogą osiągnąć 2000 g/m2/rok, a nawet 5000 g/m2/rok. Wartości te, jak dotąd, zostały przekroczone jedynie w warunkach hodowli laboratoryjnych glonów i wyniosły 6000 g/m2/rok.
3. Łańcuch pokarmowy, łańcuch troficznySzereg organizmów ustawionych w takiej kolejności, że każda poprzedzająca Grupa (ogniwo) jest podstawą pożywienia następnej. Wiążą one ze sobą producentów, konsumentów i reducentów w poszczególnych biocenozach. Łańcuchy troficzne tworzą sieć zależności pokarmowych. Dzięki nim możliwy jest obieg materii i przepływ energii w ekosystemach. Wyróżnia się Trzy rodzaje łańcuchów:
  • łańcuch spasania – rozpoczyna się od roślin zielonych (producentów), poprzez zwierzęta roślinożerne (konsumenci I rzędu), do drapieżców czyli konsumentów wyższych rzędów
np. ziemniakstonkabażantlistrawa-koza-wilk
  • łańcuch detrytusowy – zaczyna się od martwej materii organicznej, roślinnej lub zwierzęcej, poprzez mikroorganizmy i Zwierzęta saprofagiczne, do drapieżników.
np. martwa Materia organiczna-wiciowce-okoń-szczupak-człowiek
4Sieć troficzna(sieć pokarmowa) – w ekologii Sieć zależności pokarmowych między organizmami jednego lub różnych gatunków, żyjących w jednym ekosystemie, mających podobne zwyczaje pokarmowe. Sieci troficzne są tworzone przez wzajemnie przeplatające się łańcuchy pokarmowe. Sieci mogą być mniej lub bardziej złożone, a wynika to głównie z obecności w danej biocenozie organizmów o różnych poziomach troficznych oraz przedostawania się do niej organizmów ze środowisk sąsiednich. 5. POZIOMY TROFICZNE- pod względem odżywiania się populacje podzielono na grupy zwane poziomami troficznymi
PRODUCENCI to rośliny zielone i samożywne Protisty zdolne do samodzielnego wytwarzania zw organicznych w procesie fotosyntezy, wyprodukowane przez nie subst są wykorzystywane do przemian metabolicznych bądź wbudowane we własne Tkanki i tworzą tzw biomasę roślinną
KONSUMENCI. czyli organizmy heterotroficzne korzystają z niej. Te zaś można podzielić na roślinożerców (konsumenci I rzędu), którzy żywią się bezpośredni roślinami, drapieżniki I rzędu (konsumenci II rzędu), żywiących się roślinożercami i drapieżniki II rzędu (konsumentów II rzędu) zjadających z kolei drapieżniki I rzędu. Martwymi szczątkami producentów, roślinożerców i drapieżników ( a także opadłymi liściami i wydalinami zwierząt) żywi się liczna Grupa SAPROFAGÓW (szczątkojadów), które same stają się pożywieniem dla drapieżników, niektóre saprofagi, głównie Bakterie i grzyby, przekształcają czyli redukują zw organiczne do nieorganicznych, stąd też nazwani są reducentami (destruentami)
Sukcesja- Proces zmian prowadzących na danym terenie do przekształcania się ekosystemów prostych w bardziej złożone.
Przejściowe stadia sukcesyjne określa się mianem seralnych, a cały Szereg jako sera. Ostateczna postać ekosystemu to klimaks.
Sukcesja pierwotna- zaczyna się na terenie uprzednio nie zajętym przez żadną biocenozę np. zarastanie zbocza klifowego
Sukcesja wtórna- Biocenoza rozwija się na zajętym terenie wcześniej przez inna, np. wyręby
HOMEOSTAZA-stan pełnej dynamicznej równowagi wewnętrznej pomiędzy elementami ożywionymi i nieożywionymi
PRODUKCJA PIERWOTNA BRUTTO- całość wyprodukowanej przez producentów materii organicznej
PRODUCKJA PIERWOTNA NETTO- tylko połowa PPB zostaje zmagazynowana w tkankach roślinnych jako tzw biomasa
PRODUKCJA WTÓRNA NETTO- Biomasa jaka łącznie zmagazynowali konsumenci ( po odliczenie strat na oddychanie, utrzymanie temp itp.)
PRODUKTYWNOŚĆ- ilość biomasy wyprodukowanej w jednostce czasu w przeliczeniu na wielkość ekosystemu,
Produktywność producentów to pierwotna (netto, brutto), a konsumentów to wtórna (brutto, netto) 5.Piramida ekologiczna (piramida biomasy, Piramida troficzna) - zaproponowany przez Charlesa Eltona w 1927 roku tradycyjny sposób przedstawiania struktur ekosystemu, wyrażonych biomasą, liczebnością lub przepływem energii przez poziomy troficzne; podstawę Piramidy ekologicznej stanowią producenci, na niej ustawia się kolejne poziomy troficzne konsumentów kolejnych rzędów. Najniższy Stopień Piramidy pokazuje ilość energii zgromadzonej w ciałach producentów. Następne stopnie, z których każdy jest około 10 razy krótszy od poprzedniego, ilustrują ilość energii zebranej w ciałach konsumentów stanowiących kolejne ogniwa łańcucha pokarmowego. 11Cykl biogeochemiczny – krążenie pierwiastka lub związku chemicznego w obrębie całej ekosfery, łącznie z biosferą. W każdym cyklu dość łatwo można wyróżnić dwie części zasobów danego pierwiastka:
  • pulę zasobów (stanowi ją podstawowa część całkowitej ilości pierwiastka, która znajduje się w formie nieorganicznej poza ciałami organizmów żywych: przemiany w tej puli mają charakter abiotyczny)
  • pulę wymienną (stanowi ją ta część pierwiastka, która znajduje się w żywych organizmach i ich bezpośrednim środowisku: pulę tę cechują znacznie szybsze przemiany o charakterze biotycznym).
Największe znaczenie mają następujące cykle:
  • cykl azotowy
  • cykl węgla
  • cykl siarki
  • cykl hydrologiczny
  • cykl fosforu (w tym obieg fosforu w wodzie)
Obieg innych pierwiastków o znaczeniu biologicznym (np. żelaza) ma mniejsze znaczenie[1]. Cykl azotowy, Cykl nitryfikacyjny, obieg azotu w przyrodzie - cykl biogeochemiczny, który opisuje cyrkulację azotu i jego związków chemicznych w biosferze. Ziemska atmosfera składa się w 78% z azotu i stanowi zarówno pierwotne źródło tego pierwiastka dla biosfery, jak i jest miejscem, do którego jest on uwalniany. Azot, a dokładniej jego związki chemiczne, uczestniczą we wszystkich ważniejszych procesach biochemicznych. Występuje on w aminokwasach tworzących białka, w zasadach azotowych nukleotydów wchodzących w skład DNA i RNA. W roślinach znaczna część azotu jest wbudowana w chlorofil biorący udział w procesie fotosyntezy. Cykl siarki, obieg siarki w przyrodziecykl biogeochemiczny, który opisuje cyrkulację siarki i jej związków chemicznych w biosferze. Siarka w przyrodzie występuje w mineralnej postaci czystej oraz związanej. Jej postacie to siarczki metali (np. piryt), siarczany (np. gips), tiosiarczany, rodanki – także w postaci rozpuszczonej w wodzie, w tym glebowej), Tlenki siarki (SO2 i SO3), siarkowodór, a także w związkach organicznych (np. cysteina). W biomasie związane jest 6-10 × 109 t siarki, w siarczanach rozpuszczonych w wodzie morskiej 1,4 × 1015 t.

str 1
Produkcja pierwotna jest to [[tempo]] z jaką producenci przekształcają energię promieniowania
słonecznego w procesie fotosyntezy na energię wiązań chemicznych.
Produkcję pierwotną dzielimy na:
- produkcję pierwotną [[brutto]] – mierzona szybkością fotosyntezy, czyli ilością wytworzonej
przez producentów materii organicznej, łącznie z tą częścią materii, którą producenci
zużywają w procesie oddychania;
- produkcję pierwotną [[netto]] – mierzona tempem magazynowania materii organicznej w
tkankach roślinnych bez materii wykorzystywanej na oddychanie; jest to [[produkcja]] brutto
(A), czyli asymilacja, pomniejszona o straty związane z oddychaniem (R). Przyrost masy
roślin: P= A-R.
Produkcja wtórna jest to [[tempo]] wiązania energii przez konsumentów, czyli proces
przyswajania materii organicznej i magazynowania energii przez konsumentów. Mierzy się
go ilością biomasy wyprodukowanej przez konsumentów w jednostce czasu na jednostkę
powierzchni.
Produktywność ekosystemów zależy od wielu czynników i w każdym regionie Ziemi
kształtuje się inaczej. Jej miarą jest [[produkcja]] pierwotna, która dla różnych ekosystemów
waha się najczęściej w granicach 500-2000 g/m2/rok.
Tylko wysoko produktywne ekosystemy, np. plantacje trzciny cukrowej i wiecznie zielone
lasy tropikalne, płytkie jeziora, niektóre estuaria i rafy koralowe, w których [[energia]] słoneczna
jest wykorzystywana przez cały rok, mogą osiągnąć 2000 g/m2/rok, a nawet 5000 g/m2/rok.
Wartości te, jak dotąd, zostały przekroczone jedynie w warunkach hodowli laboratoryjnych
glonów i wyniosły 6000 g/m2/rok.
3.
Łańcuch pokarmowy, łańcuch troficzny
– szereg
ustawionych w takiej
kolejności, że każda poprzedzająca [[grupa]] (ogniwo) jest podstawą pożywienia następnej.
Wiążą one ze sobą
i
w poszczególnych
Łańcuchy troficzne tworzą
Dzięki nim możliwy jest
i
w
Wyróżnia się [[trzy]] rodzaje łańcuchów:
łańcuch spasania
– rozpoczyna się od roślin zielonych (producentów), poprzez
(konsumenci I rzędu), do
czyli
wyższych rzędów
np.
łańcuch detrytusowy
– zaczyna się od martwej materii organicznej, roślinnej lub
zwierzęcej, poprzez
i zwierzęta
do
np. martwa materia organiczna-wiciowce-okoń-szczupak-człowiek
4Sieć
troficzna
(sieć
pokarmowa)
– w
sieć zależności pokarmowych między
jednego lub różnych gatunków, żyjących w jednym
mających
podobne zwyczaje pokarmowe.

Produkcja pierwotna jest to Tempo z jaką producenci przekształcają energię promieniowania
słonecznego w procesie fotosyntezy na energię wiązań chemicznych.
Produkcję pierwotną dzielimy na:
- produkcję pierwotną Brutto – mierzona szybkością fotosyntezy, czyli ilością wytworzonej
przez producentów materii organicznej, łącznie z tą częścią materii, którą producenci
zużywają w procesie oddychania;
- produkcję pierwotną Netto – mierzona tempem magazynowania materii organicznej w
tkankach roślinnych bez materii wykorzystywanej na oddychanie; jest to Produkcja brutto
(A), czyli asymilacja, pomniejszona o straty związane z oddychaniem (R). Przyrost masy
roślin: P= A-R.
Produkcja wtórna jest to Tempo wiązania energii przez konsumentów, czyli proces
przyswajania materii organicznej i magazynowania energii przez konsumentów. Mierzy się
go ilością biomasy wyprodukowanej przez konsumentów w jednostce czasu na jednostkę
powierzchni.
Produktywność ekosystemów zależy od wielu czynników i w każdym regionie Ziemi
kształtuje się inaczej. Jej miarą jest Produkcja pierwotna, która dla różnych ekosystemów
waha się najczęściej w granicach 500-2000 g/m2/rok.
Tylko wysoko produktywne ekosystemy, np. plantacje trzciny cukrowej i wiecznie zielone
lasy tropikalne, płytkie jeziora, niektóre estuaria i rafy koralowe, w których Energia słoneczna
jest wykorzystywana przez cały rok, mogą osiągnąć 2000 g/m2/rok, a nawet 5000 g/m2/rok.
Wartości te, jak dotąd, zostały przekroczone jedynie w warunkach hodowli laboratoryjnych
glonów i wyniosły 6000 g/m2/rok.
3.
Łańcuch pokarmowy, łańcuch troficzny
– szereg
ustawionych w takiej
kolejności, że każda poprzedzająca Grupa (ogniwo) jest podstawą pożywienia następnej.
Wiążą one ze sobą
i
w poszczególnych
Łańcuchy troficzne tworzą
Dzięki nim możliwy jest
i
w
Wyróżnia się Trzy rodzaje łańcuchów:
łańcuch spasania
– rozpoczyna się od roślin zielonych (producentów), poprzez
(konsumenci I rzędu), do
czyli
wyższych rzędów
np.
łańcuch detrytusowy
– zaczyna się od martwej materii organicznej, roślinnej lub
zwierzęcej, poprzez
i zwierzęta
do
np. martwa materia organiczna-wiciowce-okoń-szczupak-człowiek
4Sieć
troficzna
(sieć
pokarmowa)
– w
sieć zależności pokarmowych między
jednego lub różnych gatunków, żyjących w jednym
mających
podobne zwyczaje pokarmowe.
str 2
Sieci troficzne są tworzone przez wzajemnie przeplatające się
Sieci
mogą być mniej lub bardziej złożone, a wynika to głównie z obecności w danej
organizmów o różnych poziomach troficznych oraz przedostawania się do niej organizmów
ze środowisk sąsiednich.
5. POZIOMY TROFICZNE- pod względem odżywiania się populacje podzielono na grupy
zwane poziomami troficznymi
PRODUCENCI to
rośliny
zielone i samożywne [[protisty]] zdolne do samodzielnego
wytwarzania zw organicznych w procesie fotosyntezy, wyprodukowane przez nie subst są
wykorzystywane do przemian metabolicznych bądź wbudowane we własne [[tkanki]] i tworzą
tzw biomasę roślinną
KONSUMENCI. czyli organizmy heterotroficzne korzystają z niej. Te zaś można podzielić
na roślinożerców (konsumenci I rzędu), którzy żywią się bezpośredni
roślinami,
drapieżniki I
rzędu (konsumenci II rzędu), żywiących się roślinożercami i drapieżniki II rzędu
(konsumentów II rzędu) zjadających z kolei drapieżniki I rzędu. Martwymi szczątkami
producentów, roślinożerców i drapieżników
( a także opadłymi liściami i wydalinami zwierząt) żywi się liczna [[grupa]] SAPROFAGÓW
(szczątkojadów), które same stają się pożywieniem dla drapieżników, niektóre saprofagi,
głównie [[bakterie]] i grzyby, przekształcają czyli redukują zw organiczne do nieorganicznych,
stąd też nazwani są reducentami (destruentami)
Sukcesja- [[proces]] zmian prowadzących na danym terenie do przekształcania się ekosystemów
prostych w bardziej złożone.
Przejściowe stadia sukcesyjne określa się mianem seralnych, a cały [[szereg]] jako sera.
Ostateczna postać ekosystemu to klimaks.
Sukcesja pierwotna- zaczyna się na terenie uprzednio nie zajętym przez żadną biocenozę np.
zarastanie zbocza klifowego
Sukcesja wtórna- [[biocenoza]] rozwija się na zajętym terenie wcześniej przez inna, np. wyręby
HOMEOSTAZA-stan pełnej dynamicznej równowagi wewnętrznej pomiędzy elementami
ożywionymi i nieożywionymi
PRODUKCJA PIERWOTNA BRUTTO- całość wyprodukowanej przez producentów materii
organicznej
PRODUCKJA PIERWOTNA NETTO- tylko połowa PPB zostaje zmagazynowana w
tkankach roślinnych jako tzw biomasa
PRODUKCJA WTÓRNA NETTO- [[biomasa]] jaka łącznie zmagazynowali konsumenci ( po
odliczenie strat na oddychanie, utrzymanie temp itp.)
PRODUKTYWNOŚĆ- ilość biomasy wyprodukowanej w jednostce czasu w przeliczeniu na
wielkość ekosystemu,
Produktywność producentów to pierwotna (netto, brutto), a konsumentów to wtórna (brutto,
netto)
5.
Piramida ekologiczna
(piramida biomasy, [[piramida]] troficzna) - zaproponowany
przez
w
roku tradycyjny sposób przedstawiania struktur
wyrażonych biomasą, liczebnością lub przepływem
przez
poziomy troficzne; podstawę [[piramidy]] ekologicznej stanowią
na niej
ustawia się kolejne poziomy troficzne
kolejnych rzędów. Najniższy
stopień [[piramidy]] pokazuje ilość energii zgromadzonej w ciałach producentów.
Następne stopnie, z których każdy jest około 10 razy krótszy od poprzedniego,
ilustrują ilość energii zebranej w ciałach konsumentów stanowiących kolejne ogniwa

Sieci troficzne są tworzone przez wzajemnie przeplatające się
Sieci
mogą być mniej lub bardziej złożone, a wynika to głównie z obecności w danej
organizmów o różnych poziomach troficznych oraz przedostawania się do niej organizmów
ze środowisk sąsiednich.
5. POZIOMY TROFICZNE- pod względem odżywiania się populacje podzielono na grupy
zwane poziomami troficznymi
PRODUCENCI to
rośliny
zielone i samożywne Protisty zdolne do samodzielnego
wytwarzania zw organicznych w procesie fotosyntezy, wyprodukowane przez nie subst są
wykorzystywane do przemian metabolicznych bądź wbudowane we własne Tkanki i tworzą
tzw biomasę roślinną
KONSUMENCI. czyli organizmy heterotroficzne korzystają z niej. Te zaś można podzielić
na roślinożerców (konsumenci I rzędu), którzy żywią się bezpośredni
roślinami,
drapieżniki I
rzędu (konsumenci II rzędu), żywiących się roślinożercami i drapieżniki II rzędu
(konsumentów II rzędu) zjadających z kolei drapieżniki I rzędu. Martwymi szczątkami
producentów, roślinożerców i drapieżników
( a także opadłymi liściami i wydalinami zwierząt) żywi się liczna Grupa SAPROFAGÓW
(szczątkojadów), które same stają się pożywieniem dla drapieżników, niektóre saprofagi,
głównie Bakterie i grzyby, przekształcają czyli redukują zw organiczne do nieorganicznych,
stąd też nazwani są reducentami (destruentami)
Sukcesja- Proces zmian prowadzących na danym terenie do przekształcania się ekosystemów
prostych w bardziej złożone.
Przejściowe stadia sukcesyjne określa się mianem seralnych, a cały Szereg jako sera.
Ostateczna postać ekosystemu to klimaks.
Sukcesja pierwotna- zaczyna się na terenie uprzednio nie zajętym przez żadną biocenozę np.
zarastanie zbocza klifowego
Sukcesja wtórna- Biocenoza rozwija się na zajętym terenie wcześniej przez inna, np. wyręby
HOMEOSTAZA-stan pełnej dynamicznej równowagi wewnętrznej pomiędzy elementami
ożywionymi i nieożywionymi
PRODUKCJA PIERWOTNA BRUTTO- całość wyprodukowanej przez producentów materii
organicznej
PRODUCKJA PIERWOTNA NETTO- tylko połowa PPB zostaje zmagazynowana w
tkankach roślinnych jako tzw biomasa
PRODUKCJA WTÓRNA NETTO- Biomasa jaka łącznie zmagazynowali konsumenci ( po
odliczenie strat na oddychanie, utrzymanie temp itp.)
PRODUKTYWNOŚĆ- ilość biomasy wyprodukowanej w jednostce czasu w przeliczeniu na
wielkość ekosystemu,
Produktywność producentów to pierwotna (netto, brutto), a konsumentów to wtórna (brutto,
netto)
5.
Piramida ekologiczna
(piramida biomasy, Piramida troficzna) - zaproponowany
przez
w
roku tradycyjny sposób przedstawiania struktur
wyrażonych biomasą, liczebnością lub przepływem
przez
poziomy troficzne; podstawę Piramidy ekologicznej stanowią
na niej
ustawia się kolejne poziomy troficzne
kolejnych rzędów. Najniższy
stopień Piramidy pokazuje ilość energii zgromadzonej w ciałach producentów.
Następne stopnie, z których każdy jest około 10 razy krótszy od poprzedniego,
ilustrują ilość energii zebranej w ciałach konsumentów stanowiących kolejne ogniwa
str 3
11Cykl
biogeochemiczny
– krążenie
lub
w obrębie całej
ekosfery, łącznie z
W każdym cyklu dość łatwo można wyróżnić dwie części
zasobów danego pierwiastka:
pulę zasobów (stanowi ją podstawowa część całkowitej ilości pierwiastka, która
znajduje się w formie nieorganicznej poza ciałami organizmów żywych: przemiany w
tej puli mają [[charakter]] abiotyczny)
pulę wymienną (stanowi ją ta część pierwiastka, która znajduje się w żywych
i ich bezpośrednim środowisku: pulę tę cechują znacznie szybsze
przemiany o charakterze biotycznym).
Największe znaczenie mają następujące cykle:
(w tym
Obieg innych pierwiastków o znaczeniu biologicznym (np.
ma mniejsze znaczenie
[1]
.
Cykl azotowy, [[cykl]] nitryfikacyjny, obieg azotu w przyrodzie
-
który opisuje cyrkulację
i jego
w
Ziemska
składa się w 78% z azotu i stanowi zarówno pierwotne źródło tego
dla biosfery, jak i jest miejscem, do którego jest on uwalniany. Azot, a dokładniej
jego
uczestniczą we wszystkich ważniejszych procesach biochemicznych.
Występuje on w
tworzących
w
wchodzących w skład
DNA
i
W roślinach znaczna część azotu jest wbudowana w
biorący udział w procesie
Cykl siarki, obieg siarki w przyrodzie
który opisuje cyrkulację
i jej
w
Siarka w przyrodzie występuje w mineralnej postaci
oraz związanej. Jej postacie to
metali (np.
(np.
– także w postaci
rozpuszczonej w wodzie, w tym glebowej), [[tlenki]] siarki (SO
2
i
SO
3
),
a także w
(np.
W
związane jest 6-10 × 10
9
t siarki, w
siarczanach rozpuszczonych w wodzie morskiej 1,4 × 10
15
t.

11Cykl
biogeochemiczny
– krążenie
lub
w obrębie całej
ekosfery, łącznie z
W każdym cyklu dość łatwo można wyróżnić dwie części
zasobów danego pierwiastka:
pulę zasobów (stanowi ją podstawowa część całkowitej ilości pierwiastka, która
znajduje się w formie nieorganicznej poza ciałami organizmów żywych: przemiany w
tej puli mają Charakter abiotyczny)
pulę wymienną (stanowi ją ta część pierwiastka, która znajduje się w żywych
i ich bezpośrednim środowisku: pulę tę cechują znacznie szybsze
przemiany o charakterze biotycznym).
Największe znaczenie mają następujące cykle:
(w tym
Obieg innych pierwiastków o znaczeniu biologicznym (np.
ma mniejsze znaczenie
[1]
.
Cykl azotowy, Cykl nitryfikacyjny, obieg azotu w przyrodzie
-
który opisuje cyrkulację
i jego
w
Ziemska
składa się w 78% z azotu i stanowi zarówno pierwotne źródło tego
dla biosfery, jak i jest miejscem, do którego jest on uwalniany. Azot, a dokładniej
jego
uczestniczą we wszystkich ważniejszych procesach biochemicznych.
Występuje on w
tworzących
w
wchodzących w skład
DNA
i
W roślinach znaczna część azotu jest wbudowana w
biorący udział w procesie
Cykl siarki, obieg siarki w przyrodzie
który opisuje cyrkulację
i jej
w
Siarka w przyrodzie występuje w mineralnej postaci
oraz związanej. Jej postacie to
metali (np.
(np.
– także w postaci
rozpuszczonej w wodzie, w tym glebowej), Tlenki siarki (SO
2
i
SO
3
),
a także w
(np.
W
związane jest 6-10 × 10
9
t siarki, w
siarczanach rozpuszczonych w wodzie morskiej 1,4 × 10
15
t.
Pobierz prace (Do pobrania wymagana jest odpowiednia ilość punktów)
  1. doc doc Pobierz wersję oryginalną
Prace i materiały o pododbnej tematyce
  1. Produkcja radioizotopów
  2. analiza ekonomiczna-produkcja odzieży
  3. Produkcja Prefabrykatów
Portal Zgapa.pl nie jest odpowiedzialny za treści materiałów w tym także komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.
Inne Wypracowania znajdziesz na tej stronie