Zmiana wersji
Wyślij / drukuj

Podstawowe Zasady etyczne I Zasada jest najczęściej wiązana z prawidłowością jaka ma miejsce, występuje jako sposób osiągania czegoś i stanowi o tym sposobie. Od zasad odróżnialne są reguły, które nakazują określone działanie. Można więc stwierdzić, że Zasady orzekają a reguły nakazują określone postępowanie i zachowanie. W literaturze występują różne klasyfikacje zasad etycznych, przykładem są tzw. generalia etyki sformułowane przez Feliksa Konecznego, który wyróżnił Siedem podstawowych zasad: sumienność, sprawiedliwość, odpowiedzialność, bezinteresowność, obowiązkowość, punktualność (stosunek do czasu) i pracowitość (stosunek do pracy). Z kolei Tadeusz Kotarbiński wyróżnił Cztery grupy zasad prakseologicznych (prakseologia to Nauka o sprawnym działaniu): Zasady konstrukcji, Zasady dekonstrukcji, Zasady konserwacji, Zasady profilaktyki (zapobiegawcze). Do podstawowych zasad etycznych należą przede wszystkim Cztery następujące: etyczna Zasada sprawiedliwości, etyczna Zasada umiaru, etyczna Zasada słuszności, etyczna Zasada praworządności. Etyczna Zasada sprawiedliwości orzeka, że działanie ludzi jest oceniane w taki sposób, że za dobre czyny otrzymuje się nagrody, za złe zaś kary. Zasada ta obejmuje regułę równości, proporcjonalności i wzajemności, które tworzą tzw. „złotą regułę". Sprawiedliwość przyjmowana jest jako podstawowa Zasada funkcjonowania świata relacji między ludźmi, aby silny nic krzywdził słabszego, co oznacza dawanie każdemu, co się j emu należy. Honor, odwaga i silą fizyczna byty wiodącymi wartościami budującymi sprawiedliwość w epoce starożytnej, a Zaprzeczenie tych zalet uważano za wady. Z kolei Tradycja demokracji ateńskiej określiła następujące cnoty: odwaga, przyjaźń, sprawiedliwość (zastępuje siłę fizyczną), umiarkowanie (zastępuje chytrość i honor), mądrość (zastępuje spryt). Etyczna Zasada umiaru lub Zasada proporcjonalności orzeka, że działanie jest etyczne, jeżeli zachowuje Złoty środek między jednostronnością nadmiaru czegoś i niedostatku czegoś innego, jest działaniem optymalnym i powoduje równowagę. Zasada ta obejmuje regułę optymalności, rozwagi i dwoistości, co można wyrazić np. jako „ani mało ani dużo, a w sam raz". Z Zasady tej wynika Reguła optymalności, ani maksimum, ani minimum, ale tzw. „złoty środek". W umiarkowanym postępowaniu należy upatrywać cnót i zalet, a wszelki nadmiar, jak i Niedostatek są wadami.
str 1
Podstawowe [[zasady]] etyczne I
Zasada jest najczęściej wiązana z prawidłowością jaka ma miejsce, występuje jako
sposób osiągania czegoś i stanowi o tym sposobie. Od zasad odróżnialne są reguły, które
nakazują określone działanie. Można więc stwierdzić, że [[zasady]] orzekają a [[reguły]] nakazują
określone postępowanie i zachowanie.
W literaturze występują różne klasyfikacje zasad etycznych, przykładem są tzw.
generalia etyki sformułowane przez [[Feliksa]] Konecznego, który wyróżnił siedem
podstawowych zasad: sumienność, sprawiedliwość, odpowiedzialność, bezinteresowność,
obowiązkowość, punktualność (stosunek do czasu) i pracowitość (stosunek do pracy).
Z kolei [[Tadeusz Kotarbiński]] wyróżnił [[cztery]] grupy zasad prakseologicznych
(prakseologia to [[nauka]] o sprawnym działaniu): [[zasady]] konstrukcji, [[zasady]] dekonstrukcji,
zasady konserwacji, [[zasady]] profilaktyki (zapobiegawcze).
Do podstawowych zasad etycznych należą przede wszystkim cztery następujące:
etyczna [[zasada]] sprawiedliwości, etyczna [[zasada]] umiaru, etyczna zasada słuszności, etyczna
zasada praworządności.
Etyczna [[zasada]] sprawiedliwości orzeka, że działanie ludzi jest oceniane w taki sposób,
że za dobre czyny otrzymuje się nagrody, za złe zaś kary. [[Zasada]] ta obejmuje regułę
równości, proporcjonalności i wzajemności, które tworzą tzw. „złotą regułę".
Sprawiedliwość przyjmowana jest jako podstawowa [[zasada]] funkcjonowania świata
relacji między ludźmi, aby silny nic krzywdził słabszego, co oznacza dawanie każdemu, co
się j emu należy.
Honor, odwaga i silą fizyczna byty wiodącymi wartościami budującymi sprawiedliwość
w epoce starożytnej, a [[zaprzeczenie]] tych zalet uważano za wady. Z kolei [[tradycja]] demokracji
ateńskiej określiła następujące cnoty: odwaga, przyjaźń, sprawiedliwość (zastępuje siłę
fizyczną), umiarkowanie (zastępuje chytrość i honor), mądrość (zastępuje spryt).
Etyczna [[zasada]] umiaru lub [[zasada]] proporcjonalności orzeka, że działanie jest etyczne,
jeżeli zachowuje [[złoty]] środek między jednostronnością nadmiaru czegoś i niedostatku czegoś
innego, jest działaniem optymalnym i powoduje równowagę.
Zasada ta obejmuje regułę optymalności, rozwagi i dwoistości, co można wyrazić np.
jako „ani mało ani dużo, a w sam raz". Z [[zasady]] tej wynika reguła optymalności, ani
maksimum, ani minimum, ale tzw. „złoty środek". W umiarkowanym postępowaniu należy
upatrywać cnót i zalet, a wszelki nadmiar, jak i [[niedostatek]] są wadami.

Podstawowe Zasady etyczne I
Zasada jest najczęściej wiązana z prawidłowością jaka ma miejsce, występuje jako
sposób osiągania czegoś i stanowi o tym sposobie. Od zasad odróżnialne są reguły, które
nakazują określone działanie. Można więc stwierdzić, że Zasady orzekają a Reguły nakazują
określone postępowanie i zachowanie.
W literaturze występują różne klasyfikacje zasad etycznych, przykładem są tzw.
generalia etyki sformułowane przez Feliksa Konecznego, który wyróżnił siedem
podstawowych zasad: sumienność, sprawiedliwość, odpowiedzialność, bezinteresowność,
obowiązkowość, punktualność (stosunek do czasu) i pracowitość (stosunek do pracy).
Z kolei Tadeusz Kotarbiński wyróżnił Cztery grupy zasad prakseologicznych
(prakseologia to Nauka o sprawnym działaniu): Zasady konstrukcji, Zasady dekonstrukcji,
zasady konserwacji, Zasady profilaktyki (zapobiegawcze).
Do podstawowych zasad etycznych należą przede wszystkim cztery następujące:
etyczna Zasada sprawiedliwości, etyczna Zasada umiaru, etyczna zasada słuszności, etyczna
zasada praworządności.
Etyczna Zasada sprawiedliwości orzeka, że działanie ludzi jest oceniane w taki sposób,
że za dobre czyny otrzymuje się nagrody, za złe zaś kary. Zasada ta obejmuje regułę
równości, proporcjonalności i wzajemności, które tworzą tzw. „złotą regułę".
Sprawiedliwość przyjmowana jest jako podstawowa Zasada funkcjonowania świata
relacji między ludźmi, aby silny nic krzywdził słabszego, co oznacza dawanie każdemu, co
się j emu należy.
Honor, odwaga i silą fizyczna byty wiodącymi wartościami budującymi sprawiedliwość
w epoce starożytnej, a Zaprzeczenie tych zalet uważano za wady. Z kolei Tradycja demokracji
ateńskiej określiła następujące cnoty: odwaga, przyjaźń, sprawiedliwość (zastępuje siłę
fizyczną), umiarkowanie (zastępuje chytrość i honor), mądrość (zastępuje spryt).
Etyczna Zasada umiaru lub Zasada proporcjonalności orzeka, że działanie jest etyczne,
jeżeli zachowuje Złoty środek między jednostronnością nadmiaru czegoś i niedostatku czegoś
innego, jest działaniem optymalnym i powoduje równowagę.
Zasada ta obejmuje regułę optymalności, rozwagi i dwoistości, co można wyrazić np.
jako „ani mało ani dużo, a w sam raz". Z Zasady tej wynika reguła optymalności, ani
maksimum, ani minimum, ale tzw. „złoty środek". W umiarkowanym postępowaniu należy
upatrywać cnót i zalet, a wszelki nadmiar, jak i Niedostatek są wadami.
Pobierz prace (Do pobrania wymagana jest odpowiednia ilość punktów)
  1. doc doc Pobierz wersję oryginalną
Portal Zgapa.pl nie jest odpowiedzialny za treści materiałów w tym także komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.
Inne Wypracowania znajdziesz na tej stronie