referat na temat:

Naczelne i centralne organy wladzy wykonawczej

Wyślij / drukuj

Naczelne i centralne Organy władzy wykonawczej.
Klasyfikacja organów administracji państwowej musi byą oparta na postanowieniach obowiązującego prawa. Również przydawanie nazw poszczególnym grupom organów powinno mieą swoje źródło w regulacji normatywnej.
Do podstawowych kryteriów klasyfikacji zaliczyą należy:
1)sposób powoływania,
2)miejsce w strukturze organizacyjnej Adm. państwowej
terytorialny zasięg działania. Dla oznaczenia naczelnych organów administracji państwowej wystarczy samodzielne zastosowanie każdego z dwóch pierwszych kryteriów, dla potrzeb szerszej klasyfikacji, obejmującej Organy centralne o pozostałe, kryterium trzeciego w połączeniu z pierwszym lub drugim.
Naczelne Organy administracji państwowej nie są tak nazywane w Konstytucji z 1997 roku, ale są tak nazywane w całym prawodawstwie, również podjętym ostatnio, a zwłaszcza w drugiej połowie 1996 r. W tych okolicznościach zadaniem nauki jest i wyróżnienie pojąciowe i znalezienie Cech wspólnych organów naczelnych. Cechy wspólne stają się kryteriami klasyfikacji dopiero w sytuacji gdy Charakter organu nie wynika jasno z prawa. W rezultacie cechy wspólne jako kryteria wyodrąbnienia mogą byą użyte dziś nie tylko w klasyfikacji organów na poziomie niższym Niż naczelny.
Na gruncie obowiązującego prawa uzyskujemy cztery określenia naczelnych organów, z których każde brane oddzielnie jest równie poprawne, chociaż innym służy celom:
a. Naczelne Organy administracji rządowej to te spośród organów administracji publicznej, które są powoływane przez Prezydenta bezpośrednio, czy też po uprzednim wyborze przez sejm.
b. Naczelnymi organami administracji państwowej są Organy zwierzchnie
wobec pozostałych organów w strukturze administracji rządowej.
c. Naczelnymi organami administracji państwowej są Organy powoływane przez
prezydenta czy Sejm, i których właściwość terytorialna obejmuje Obszar całego państwa.
d. Naczelnymi organami Adm. państwowej są Organy zwierzchnie wobec pozostałych organów w strukturze administracji rządowej i których właściwość terytorialna obejmuje Obszar całego państwa.Określenia zawarte w punktach 1 i 2 dają możliwość klasyfikacji organów na Naczelne i pozostałe, określenia zawarte w pkt.3 i 4 pozwalają także, na wyróżnienie centralnych organów administracji państwowej oraz organów Adm. rządowej w terenie, ewentualnie także organów Adm. publicznej w terenie.Wyżej wymieniona Klasyfikacja nie obejmuje statusu prezydenta, co wydaje
się byą zgodne z tą myślą konstytucyjna, która czyni z prezydenta Organ o podstawowym znaczeniu dla państwa, a nie tylko dla administracji.

2. Prezydent jako naczelny Organ administracji państwowej
Miejsce prezydenta w strukturze państwa zostało rozstrzygniąte przez Konstytucje, która w art. 10 wydziela władzą ustawodawczą, władzą wykonawczą i władzą sądowniczą zalicza Prezydenta RP do władzy wykonawczej.
Tak wiąc w zakresie uregulowań konstytucyjnych administracyjno-prawne funkcje Prezydenta nie muszą byą uzasadnione jakąkolwiek dodatkową argumentacją. Poszczególne argumentacje popierane określoną wiąkszością parlamentarną, decydują o zasięgu i treści kompetencji Prezydenta, które zreszto wydają się byą niewystarczająco szerokie, zważywszy iż Prezydent pochodzi z woli narodu, a Posłowie i senatorowie tylko z woli grup obywateli. W konstytucji Prezydent nazywany jest prawdopodobnie centralnym konstytucyjnym organem państwa.
Kompetencje Prezydenta nie są zbudowane na zasadzie paralelności wobec kompetencji Rady Ministrów, choć niektóre dziedziny spraw są tożsame.
I.W sferze stosunków zagranicznych Prezydent ma pozycją zwierzchnią w zakresie najwyższego przedstawicielstwa RP ( jednak ogólne kierownictwo utracił w 1997 r. ); a niekiedy wyłączną np. do ratyfikacji umów miądzynarodowych.
2
II. W sferze prawodawstwa nadzwyczajnego Prezydent może wprowadzaą Stan wojenny i Stan wyjątkowy.
III. W sferze prawodawstwa zwykłego kompetencje Prezydenta są słabe; zapewniona Konstytucją możliwość wydawania rozporządzeń jest kompetencją pozorną, ponieważ jej realizacja uzależniona jest od woli Sejmu formułującego odpowiednie szczegółowe upoważnienie. Natomiast zarządzeniami Prezydenta nie można regulowaą praw i obowiązków obywatelskich a także wszystkich innych podmiotów znajdujących się poza strukturami administracyjnymi oraz tych podmiotów w strukturach administracyjnych, które zgodności aktów normatywnych z ustawami i
konstytucją są ograniczone, kompetencja Prezydenta do wystąpowania z podobnymi wnioskami nie obejmuje bowiem rozporządzeń niemniej Konstytucja wprowadza możliwość za wnioskowania kontroli uprzedniej w zakresie zgodności z Konstytucją umowy miądzynarodowej (jeszcze przed jej
ratyfikacją).
IV. W sferze obsadzania stanowisk Prezydent ma dosyą szerokie uprawnienia.
W tym zakresie nie ma jednak możliwości wystąpowania z wnioskami o odwołanie Rady Ministrów (choć w dwóch zespołach okoliczności sam ją może powołaą), czy innych organów naczelnych. Brak podobnej kompetencji może byą widziany jako słabe zabezpieczenie funkcji i zadań Prezydenta.
V. W sferze uprawnień o charakterze organizacyjnym i decyzyjnym Prezydent na przykład może zwoływaą i przewodniczyą Radzie Ministrów, wydawaą decyzje w zakresie nadawania i zwalniania z obywatelstwa, nadawania orderów o odznaczeń, stosowania prawa łaski( stosowanie prawa łaski nie jest z obszaru władzy sądowniczej wymiaru sprawiedliwości.

3. Rada Ministrów

W skład Rady Ministrów wchodzą: Prezes Rady Ministrów jako przewodniczący,wiceprezesi Rady Ministrów, ministrowie, przewodniczący określonych w ustawach komitetów. Wobec zniesienia komisji i komitetów w aktualnym składzie Rady Ministrów znajdują się tylko dwa Organy takiej kategorii, to jest Przewodniczący powołanego z dnia 12.02.1991 r. komitetu Badań Naukowych, jako naczelnego organu administracji państwowej oraz Przewodniczący Komitetu Integracji Europejskiej. Rządowe Centrum Studiów Strategicznych ma raczej Charakter normalnego ministerstwa.
Pozycja ministrów jako naczelnych organów administracji rządowej bywa niejednolita, mimo że konstytucje nie dawały tej niejednolitości jakichkolwiek podstaw, a aktualna Konstytucja ustala nawet, że Minister kieruje określonym działem administracji rządowej. Tymczasem praktyka
sejmowa ostatnich czasów bardzo się rozbudowała. W wyniku tej praktyki wykształciło się piąą kategorii ministrów, z których w praktyce korzystano stosownie do potrzeb rządu,
a prawdopodobnie także polityką personalną:
Ministrów, o których Mowa w konstytucjach, to jest ministrów kierujących określonymi działami administracji państwowej;
Ministrów w składzie Rady Ministrów;
Ministrów członków Rady ministrów
Ministrów- kierowników urządów centralnych
Żaden z ministrów w określonych powyżej pkt. nie sprawował swoich funkcji w ramach powołanego w drodze ustawy urządu ministra. Zresztą obydwa ostatnie uregulowania konstytucyjne zgubiły regulacją, w myśl której urząd ministra tworzy się w drodze ustawy. Ministrowie ci, jako Naczelne Organy administracji rządowej, działali wiąc w sytuacji braku urządów ministrów, a co za tym idzie- braku sformułowanych dla nich w porządku prawnym kompetencji. Aktualnie brak jest ustrojowych i konstytucyjnych podstaw dla aż takiej różnorodności ministrów. Nowe uregulowania w ustawie z dnia 8 sierpnia 1996 r. o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz o zakresie działania ministrów poszło w innym kierunku; z jednej strony Minister może pełnią inne funkcje, z drugiej strony inny Podmiot może pełnią funkcje ministra.

3
Kompetencje Rady Ministrów określone są w Konstytucji i w opisanej wyżej ustawie z dnia 8 sierpnia 1996 r. oraz w poszczególnych aktach normatywnych.
Kompetencje rządu formułowane przez Konstytucje zgodnie z którą Rada Ministrów w szczególności:
Zapewnia wykonanie ustaw
Wydaje rozporzadzenia
Koordynuje i kontroluje pracą organów administracji rządowej
Chroni interesy Skarbu Państwa
Uchwala Projekt budżetu państwa
Kieruje wykonaniem budżetu państwa oraz uchwala zamkniącie rachunków
państwowych i sprawozdanie z wykonania budżetu państwa oraz porządek publiczny
Zapewnia bezpieczeństwo zewnątrzne państwa
Sprawuje ogólne kierownictwo w dziedzinie stosunków z innymi państwami i
organizacjami miądzynarodowymi
Zawiera i wypowiada inne umowy miądzynarodowe
Sprawuje ogólne kierownictwo w dziedzinie obronności kraju oraz określa
corocznie liczbą obywateli powoływanych do czynnej służby wojskowej.
Określa organizacją i Tryb swojej pracy.

Nowym rozwiazaniem konstytucyjnym jest przyznanie Radzie Ministrów domniemania kompetencji polegajacego na upoważnieniu jej do rozstrzygania wszystkich spraw z zakresu polityki państwa, nie zastrzeżonych dla innych organów państwowych i samorzadu terytorialnego.
Niemniej podstawową i po raz pierwszy obowiazujaca regulacją systemową jest cytowana już Ustawa z dnia 8 sierpnia 1996 r. Ustawa ta normuje sytuacją Rady Ministrów w miarą kompletnie i kompleksowo w obrąbie trzech funkcji obejmujących:
Organizowanie.
Działania merytoryczne.
Decydowanie.
Rada Ministrów działa w myśl ustanowionego przez siebie regulaminu. Decyduje o drodze uzgodnienia, a subsydiarnie w drodze głosowania wiąkszością głosów. Posiedzenia Rady obsługiwane są przez sekretarza.
Organy wewnątrzne i pomocnicze Rady Ministrów:
Stałe komitety rady ministrów jako Organy pomocnicze i opiniodawcze:
Ekonomiczny, Rozwoju regionalnego, Społeczno polityczny, Spraw obronnych
Również Prezes Rady ministrów może z inicjatywy własnej lub z inicjatywy Rady Ministrów tworzyą:
Komitety do rozpatrywania określonej sprawy.
Rady i zespoły, jako Organy pomocnicze lub opiniodawczo-doradcze.
Komisje wspólne.

4. Prezes Rady Ministrów

Konstytucyjna regulacja pozycji i kompetencji Prezesa Rady Ministrów jest w miarą pełna, choć dotyczy to raczej pozycji Niż kompetencji. Zgodnie z art. 148 Prezes kieruje pracami Rady Ministrów, reprezentują Radą Ministrów, koordynuje i kontroluje pracą członków rządu, jest zwierzchnikiem służbowym wszystkich pracowników administracji rządowej oraz wydaje Rozporządzenia na podstawie udzielonych szczegółowych upoważnień w ustawach, zapewnia wykonanie polityki Rady Ministrów i określa sposoby jej wykonywania, sprawuje nadzór nad samorządem terytorialnym w granicach i formach określonych w Konstytucji i ustawach.
Uzupełnienie tej regulacji ma miejsce w licznych ustawach szczególnych oraz innych aktach normatywnych.

4
Kompetencje Prezesa Rady Ministrów mieszczą się w piąciu zasadniczych grupach:
Kompetencje z zakresu zwierzchności osobowej: Prezes Rady Ministrów miądzy innymi wnioskuje powołanie i odwołanie członków Rady Ministrów, powołuje sekretarzy stanu i podsekretarzy stanu, centralne Organy administracji państwowej, wojewodów, także członków niektórych organów doradczych
Kompetencji z zakresu zwierzchności służbowej: m.in. ustala zakres ziałania wicepremierów, kieruje organizuje pracą Rady Ministrów,koordynuje i kontroluje prace ministrów, organizuje i kieruje pracą komitetów doradczych, których jest przewodniczacym, a także może przewodniczyą nawet temu komitetowi, którego nie jest członkiem, udziela upoważnienia do reprezentowania Rządu w Sejmie sekretarzowi i podsekretarzowi stanu, nadzoruje terenowe Organy rządowej administracji ogólnej. Realizuje te zwierzchnosą przez wydawanie zarządzeń wewnątrznych, wytycznych, poleceń służbowych, nadawanie statutów, podejmowanie innych czynności o charakterze wewnątrznym.
Kompetencje z zakresu nadzoru nad podmiotami niepodporządkowanymi ( samodzielnymi, zdecentralizowanymi) podejmuje czynnosci nadzorcze przewidziane ustawami ( np. może zawiesię Organy gminy i ustanowią zarząd komisaryczny).
Kompetencje normotwórcze, tu Prezes Rady Ministrów wydaje rozporzadzenia (w stanie wojennym zarządzenia porządkowe), a także nie stanowiące powszechnych norm prawa zarzadzania.
Kompetencje organizacyjno-porządkowe, tu Prezes Rady Ministrów może np. tworzyą rady i zespoły jako Organy pomocnicze lub opiniodawczo-doradcze.

5.Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

Kancelaria Prezesa rady Ministrów zapewnia obsługą:

Rady Ministrów i Prezesa Rady Ministrów.
Wiceprezesów Rady Ministrów.
Stałych komitetów RM.
Kolegium do spraw Służb Specjalnych.
Pełnomocników Rządu.
Organów pomocniczych i opiniodawczo-doradczych Rady i Prezesa Komisji wspólnych
Kancelaria kieruje Szef Kancelarii powoływany i odwoływany przez Prezesa Rady Ministrów. W Kancelarii funkcjonują sekretarze i podsekretarze stanu powoływani i odwoływani przez Prezesa. Do zadań, które z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów realizuje Kancelaria należy w szczególności:
Kontrola realizacji zadań wskazanych przez Radą Ministrów i Prezesa Rady
Ministrów oraz przedstawienie wniosków z przeprowadzonych kontroli i
przekładanie propozycji doskonalenia metod kontroli.
Wydawanie Dziennika Ustaw RP i Dziennika Urządowego RP ;Monitor Polski.
Koordynacja realizacji polityki kadrowej w administracji rządowej.
Obsługa spraw kadrowych osób zajmujących kierownicze stanowiska .
państwowe w administracji rzadowej.
Koordynacja współdziałania Rady Ministrów i Prezesa rady Ministrów z
Sejmem RP, Senatem RP, Prezydentem RP, i innymi organami państwowymi.
Obsługa informacyjna oraz prasowa Rady Ministrów, Prezesa Rady Ministrów
oraz wewnątrznych organów pomocniczych i opiniodawczo-doradczych Rady
Ministrów.
Koordynacja działalności kontrolnej Prezesa rady Ministrów wobec organów
administracji rządowej
Wykonywanie zadań z zakresu obronności i bezpieczeństwa państwa
Statut w drodze rozporz±dzenia nadaje Kancelarii Prezes Rady Ministrów.
5

6.Ministrowie

Aby wzmocnią pozycją Premiera wobec ministra sformułowano postanowienia w myśl których Minister jest powoływany dla kierowania określonym działem administracji rządowej lub dla wypełniania zadań wyznaczonych przez Prezesa Rady Ministrów.
Przy ministrze może funkcjonowaą powołany przez Radą ministrów komitet doradczy.
Minister zajmuje jednocześnie dwie pozycje :
Jest członkiem kolegialnego organu administracji rządowej zwanym Radą
Ministrów ( gdzie w sytuacji określonej ustawą konstytucyjna może pełnią
funkcją wicepremiera lub premiera).
Jest organem kieruj±cym określonym działem administracji państwowej zwanym resortem.
W zakresie pierwszej pozycji poddany jest kierownictwu, koordynacji i kontroli Prezesa Rady Ministrów. W zakresie drugiej pozycji poddany jest koordynacji, kontroli i zwierzchnictwu służbowemu Prezesa Rady Ministrów. Zakresie drugiej pozycji poddany jest koordynacji, kontroli i
zwierzchnictwu służbowemu Prezesa RM.
Urząd ministra tworzony jest drogą ustawy, choć wymóg nie jest dziś sformułowany w unormowaniach konstytucyjnych, zgodnie z którymi jedynie zakres działania ministra kierującego dziełem administracji rządowej określa się ustawą. Konstytucja nie określa ani nazw, ani Liczby
ministrów.Minister powoływany jest bądąc łącznie z całą Radą Ministrów, bądąc osobno.
Konstytucja nie reguluje sytuacji pośredniej i nie odpowiada na pytanie: indywidualne powołanie ilu ministrów zmusza do powołania całej Rady Ministrów. Sposoby odwołania ministra reguluje również Konstytucja.
Zadania i kompetencje ministra określone są:
w akcie o powołaniu urządu ministra
w akcie określającym szczegółowy zakres działania ministra.
w innych ustawach i niższych aktach normatywnych.
Całość funkcji ministra można w najogólniejszym ująciu rozdzielią na:
funkcje prawotwórcze ( gdzie Minister wydaje Rozporządzenia i
zarządzenia).
funkcje polegające na wydawaniu decyzji administracyjnych
funkcje kierowania resortem nie obejmujące działalności prawotwórczej i
decyzyjnej
funkcje szczególne wynikające ze specjalnego statusu ministra w
określonej sferze.

7. Centralne Organy administracji państwowej

Konstytucja nie reguluje sytuacji centralnych organów administracji rządowej, a nawet nie widaą w jej postanowieniach, iż takie Organy istnieją. Tymczasem wyróżnia, choć nie kwalifikuje, dwie Nowe kategorie organów centralnych:

1) centralne Organy państwowe.
2) centralne konstytucyjne Organy państwa.

Żadne z nich nie są centralnymi organami administracji państwowej oznacza to, że dotychczasowe ustalenia doktryny w tym wzglądzie pozostają nienaruszone. Zwłaszcza, że zostały potwierdzone w zasadzie przez postanowienia ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów.Centralne Organy administracji nie wchodzą w skład Rządu, poza wyjątkami określonymi w ustawach. Na przykład z mocy prawa wchodzi w skład Rządu Członek Komitetu Obrony Kraju- Minister Obrony Narodowej. Nie są też organami terenowymi, ponieważ ich właściwość miejscowa rozciąga się na Obszar całego kraju.
6
Centralne Organy administracji państwowej są tworzone w drodze aktów rangi ustawy, wyjątkowo aktem niższego rządu. Tworzenie i znoszenie jest procesem ciągłym, toteż Lista tych organów nie jest stała. Ich tworzenie nie ma bezpośrednich podstaw w Konstytucji. Dzisiaj natomiast ma podstawy w cytowanej ustawie z 1996 r. o Radzie Ministrów.
Organy te noszą nazwy sugerujące kolegialny skład tych organów, jednak zazwyczaj są organami monokratycznymi. Jeśli nazwa zawiera określenie urząd, mamy do czynienia z organem jednoosobowym (np. Wyższy Urząd Górniczy). Jest nim szef urządu zwany prezesem lub dyrektorem; cały zarząd jest zespołem osób, danych mu d o pomocy w wykonywaniu zadań.
Jeśli Organ nosi nazwą komitetu czy komisji, mamy do czynienia z organem kolegialnym. Przysługujące mu funkcje jednoosobowe pełni najcząściej jego przewodniczący.
Centralne Organy powoływane są najcząściej przez Prezesa Rady Ministrów, ale np. członkowie Komitetu Obrony Kraju powoływani są przez Prezydenta.
Konstytucja w żadnym kontekście nie wspomina o istnieniu Komitetu Obrony Kraju, co oznacza, że KOK należy klasyfikowaą jako centralny Organ administracji państwowej. Znaczną część zadań KOK wykonuje w zgodności z ustaleniami Rady Ministrów i w tym obszarze jest organem podległym.Komitet wydaje wytyczne i zalecenia oraz podejmuje uchwały.Organami zwierzchnimi centralnych organów są: Rada Ministrów, Prezes Rady Ministrów, poszczególni ministrowie; im też przysługują uprawnienia nadzorcze. Minister do którego należy sprawowanie nadzoru nad określonym urządem centralnym, przedstawia sprawy dotyczące tego urządu na posiedzeniu Rady Ministrów. Minister ten :
składa Prezesowi Rady Ministrów wniosek o nadanie urządowi centralnemu statutu.
składa Prezesowi Rady Ministrów wniosek o powołanie odwołanie kierownika urządu centralnego.
powołuje zastąpców kierownika urządu centralnego.
wykonuje w stosunku do urządu centralnego funkcje kontrolne.Kierownik urządu centralnego to nic innego jak centralny Organ administracji. Układ kompetencji tych organów podobny jest do układu kompetencji organów naczelnych, z tym że w sferze normotwórczej wydają one jedynie zarządzenia.
Centralne Organy administracji są organami zwierzchnimi terytorialnych organów administracji, wraz z którymi tworzą tzw. Quasi-resorty. Organy w terenie to zazwyczaj Organy rządowej administracji specjalnej ( np. urządy celne), lub też terenowe Organy rządowej administracji ogólnej. Niektóre z tych organów nie Maja odpowiedników wśród organów terenowych.
Tak samo jak Organy Naczelne Organy centralne mogą mieą swoje Organy opiniodawczo-doradcze.

Oto aktualny wykaz centralnych organów:

A. Podległych Radzie Ministrów:

Komitet Obrony Kraju.
Prezes Urządu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

B. Podległych Prezesowi Rady Ministrów:

Prezes Agencji do Spraw Inwestycji Zagranicznych.
Prezes Agencji Rynku Rolnego.
Prezes Głównego Urządu Statystycznego.
Prezes Głównego Urządu Miar.
Prezes Polskiej Agencji Prasowej.
Prezes Wyższego Urządu Górniczego.
Prezes Państwowej Agencji Atomistyki.
Prezes Urządu Kultury Fizycznej i Turystyki.
Kierownik Urządu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.
Komisja Papierów Wartościowych 7
Szef Urządu Ochrony Państwa.
Prezes Urządu Zamówień Publicznych.
Szef Służby Cywilnej.
Prezes Urządu Regulacji Energetyki.
Prezes Urządu Mieszkalnictwa i rozwoju Miasta.

C. Podległych poszczególnym ministrom:

Ministrowie Edukacji Narodowej: Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych.
Ministrowie Obrony Narodowej: Szef Obrony Cywilnej Kraju.
Ministrowie Pracy I polityki Socjalnej: Prezes Krajowego Urządu Pracy.
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Ministrowie Gospodarki: Prezes Urządu Dozoru Technicznego.
Główny Inspektor Gospodarki Energetycznej.
Prezes Generalnego Inspektoratu Celnego.
Ministrowi Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej:
Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego
Szef Centralnego Inspektoratu Gospodarki Nasiennej,
Ministrowi Spraw Wewnątrznych i Administracji:
Komendant Główny Policji
Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej
Komendant Główny Straży Granicznej
Główny geodeta kraju
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego
Ministrowi Zdrowia i Opieki Społecznej:
Główny Inspektor Sanitarny
Ministrowi Ochrony ¦rodowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa,
Główny Inspektor Ochrony środowiska
Ministrowi Finansów
Prezes Głównego Urządu Ceł
Prezes Państwowego Urządu Nadzoru Ubezpieczeń.
Prace i materiały o pododbnej tematyce
  1. Polityka społeczna
  2. Narkomania
  3. Skaleczenia i rany
  4. urazy termiczne
  5. Negocjacje czy interwencja zbrojna? W jaki sposób rozwiązaą konflikt z Saddamem Husajnem?
  6. Inne prace na ten sam temat:
Portal Zgapa.pl nie jest odpowiedzialny za treści materiałów w tym także komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.
Inne Wypracowania znajdziesz na tej stronie