Wyślij / drukuj

Skaleczenia i rany Postępowanie doraźne w przypadku skaleczeń, zranień i stłuczeń Skaleczenia, otarcia, zranienia, rany to kilka określeń, którymi opisuje się urazy mechaniczne spowodowane działaniem różnych przedmiotów i zadanych z różną siłą. Każdy w swoim życiu doznał, co najmniej kilku z wymienionych urazów. Raną nazywamy Przerwanie ciągłości powłok zewnętrznych organizmu (skóry, błon śluzowych, spojówek) na skutek urazu mechanicznego, termicznego lub chemicznego. Oceniając Stan zagrożenia życia lub zdrowia poszkodowanego, trzeba brać pod uwagę: • Umiejscowienie rany (w pobliżu, jakich narządów, ścięgien lub dużych naczyń krwionośnych znajduje się rana), • Wielkość rany (rozległość-powierzchnia zranienia), • Głębokość, wygląd oraz kształt brzegów rany. Brzegi rany w zależności od okoliczności, w jakich powstała, mogą być głębokie i Równe albo postrzępione, stłuczone, poszarpane, z fragmentami obcych ciał. Każda Rana w momencie powstania jest zakażona, towarzyszy jej Ból i często krwawienie (mniej lub bardziej intensywne, w zależności od wielkości i rodzaju uszkodzonych naczyń krwionośnych). Brzegi rany mogą być znacznie od siebie oddalone, nawet z ubytkiem tkanki. Ostre Narzędzia działają szybko, wywołują mniejszy Ból i z Reguły mniejsze zagrożenie wystąpienia zakażenia, Narzędzia tępe-odwrotnie. Ból w dużej mierze wpływa na Stan poszkodowanego jest czynnikiem wstrząsowym. Otarcia, rany cięte, płatowe, rąbane, kłute, szarpane, miażdżone, postrzałowe i z ciałem obcym Dla ratownika najważniejsze jest ustalenie, czy rany stanowią zagrożenie zdrowia lub życia poszkodowanego, jaki jest jego Stan ogólny i czy Rodzaj rany nie niesie kolejnych niebezpieczeństw. W zależności od czynnika uszkadzającego tkankę, podzielono rany na kilka rodzajów:] Otarcia powstają przy stycznym działaniu na skórę przedmiotu o szorstkiej powierzchni lub w kontakcie z podłożem. Takiej ranie często znajduje się Piasek, drobne ciała obce. Krwawienie bywa niewielki, lecz Rana jest bolesna, ponieważ zostały uszkodzone zakończenia nerwowe. Udzielając pomocy trzeba dokładnie przemyć otarte miejsce wodą z mydłem, używając do tego celu gazika lub miękkiej szczoteczki. Jeżeli grudki brudu tkwią w ranie i nie dają się usunąć, to poszkodowanego należy zawieść do szpitala, aby chirurgicznie oczyścić ranę i tym samym zapobiec powstawaniu w czasie gojenia tzw. efektu tatuażu. Rany cięte powstają na skutek działanie przedmiotów ostrych. Mają gładkie, Równe brzegi. Silne krwawienie powoduje wypłukanie bakterii z rany i jej okolic, co zmniejsza zagrożenie zakażenia. Głębokość rany bywa różna i zależy od siły działania i ostrości narzędzia. Opatrując rany cięte należy dążyć przede wszystkim do zbliżenia i zaciśnięcia brzegów rany. Rany płatowe powstają wówczas, gdy Uraz mechaniczny zadziałał stycznie do powierzchni ciała, w wyniku, czego jego płat został odcięty (oderwany) lub wisi na fragmencie skóry. Udzielając pomocy trzeba „przykleić” odcięty fragment i założyć Opatrunek najlepiej śrubowy zaginany. Nie spowoduje on nadmiernego nacisku i tym samym zapewni prawidłowe ukrwienie (dotlenienie) odciętego fragmentu. Rany rąbane powstają w skutek działania z dużą siłą ostrego Narzędzia (tasaka, siekiery, szabli), w wyniku, czego dochodzi do uszkodzenia nie tylko tkanek miękkich, ale również kości. Czasami może dojść do całkowitego odrąbania (amputacji) części lub całości kończyny. Udzielając pomocy trzeba dążyć do opanowanie krwotoku. Zranioną część ciała, przykrytą opatrunkiem, unosi się powyżej poziomu serca. Opatrunek przymocowuje się ściśle, unieruchamia się go za pomocą bandaża lub złożonej chusty trójkątnej. Ranę ręki (lub kikut) przymocowuje się do tułowia powyżej serca, natomiast nogę trzeba unieść i oprzeć, np. na plecaku, torbie, zwiniętej w rulon kurtce. Należy pamiętać, że trzeba jak najszybciej dowieźć ofiarę do szpitala. Rany kłute są wyjątkowo groźne dla życia i zdrowia. Powstają w skutek działania z dużą siłą ostro zakończonych przedmiotów (sztylet, Gwóźdź, Widły, drut). Otwór rany jest mały, krwawienie zewnętrzne niewielkie, natomiast krwawienie wewnętrzne może być obfite, w zależności od wielkości i rodzaju uszkodzonych naczyń krwionośnych, lub narządów. Szczególnie groźne są rany w okolicy klatki piersiowej i jamy brzusznej, ze względu na możliwość uszkodzenia narządów wewnętrznych. Po opatrzeniu rany i odpowiednim ułożeniu poszkodowanego, poszkodowanego zależności od miejsca urazu, należy zadbać o jak najszybszą Pomoc medyczną. źycie poszkodowanego, który został ukłuty jest zagrożone. Rany szarpane, określane również jako darte, powstają w wyniku rozerwania tkanek pod wpływem zadziałania przedmiotów tępych, kanciastych, zakrzywionych, często zardzewiałych i zabrudzonych, np. drutu siatki, gwoździa, haka, sęka. Brzegi rany są poszarpane i nierówne. Rany szarpane charakteryzuje również ubytek tkanki. Rany miażdżone powstają w wyniku silnego urazu tępym narzędziem. Są wypełnione skrzepłą krwią i chłonką (limfą), często zawiera ciała obce. Otaczające ranę Tkanki są zgniecione, zmiażdżone, obrzmiałe, a często obumarłe. W ranie mogą być widoczne pokruszone odłamy kostne. Niezbędna jest szybka Pomoc lekarska. Rany postrzałowe mogą być wywołane pociskami broni palnej, odłamkami Min, granatów, bomb itp. W przypadku postrzału Rana wlotowa jest mała i ma gładkie brzegi. Rana wylotowa przeciwnie. Rany postrzałowe dzielą się na: • Styczne-powstają, gdy Pocisk rozerwie skórę i tkankę, ale nie przenika w głąb; wyglądem przypomina rany szarpane, • Przestrzałowi-mają wlot, kanał przestrzałowy wylot, • Ślepe-maja wlot, kanał przestrzałowy, lecz Pocisk tkwi w ciele. Zniszczenie tkanek głębokich oraz pierwotne Zakażenie rany stwarzają warunki dogodne dla rozwoju bakterii, zwłaszcza beztlenowców. Rannemu trzeba udzielić jak najszybszą Pomoc medyczną. Jeżeli w ranie tkwi Ciało obce, to nie należy go wyjmować, ale ostrożnie nakryć wraz z raną czysta gazą, nie poruszając i nie zmieniają jego położenia. Opatrunek wraz z unieruchomieniem (za pomocą np. poduszeczek gazy) należy przymocować bandażem, stosując Opatrunek ósemkowy. Zasady postępowania z ranami kończyn Przytomny poszkodowany z ranami kończyn, któremu udziela się pierwszej pomocy, powinien siedzieć albo leżeć. Pierwszą czynnością jest uniesienie kończyny i mocne uciśnięcie rany (przez Materiał opatrunkowy), by zatamować krwawienie. Następnie ranę przykrywa się czystym (jałowym) opatrunkiem, znacznie większym Niż Rana i umocowuje bandażem, cały Czas trzymając kończynę uniesioną. Bandaż powinien ściśle przylegać, ale nie powinien być ciasny, by nie utrudnić krążenia. Kończynę należy unieruchomić, np. za pomocą temblaka podtrzymującego (przy ranach rąk) lub uniesienia powyżej klatki piersiowej i podparcia (w przypadku nóg). Schemat postępowania ratowniczego podczas opatrywania ran kończyn Zasady opatrywania ran kończyn powstałych na skutek działania siły Zabezpieczenie miejsca wypadku ↓ Odpowiednie ułożenie poszkodowanego Sprawdzenie czynności życiowych ↓ Uniesienie kończyny ↓ Założenie opatrunku ↓ Unieruchomienie ↓ Wspieranie psychiczne. Zbieranie informacji ↓ Wezwanie pogotowia Pierwsza Pomoc przy ranach głowy, twarzy, szyi i tułowia Rany głowy i twarzy mogą powodować intensywne krwawienie, dlatego trzeba je mocno uciskać przez Opatrunek, w razie przesiąkania nakłada się kolejną warstwę gazy. Poszkodowanego wkłada się z lekko uniesioną głową i barkami. Jeżeli Rana jest spowodowana w głowę to należy wezwać fachową pomoc. Rany szyi są trudne do opatrzenia. Nie można przymocować opatrunku wokół szyi, ponieważ mogło to by utrudnić Oddychanie, a nawet spowodować uduszenie poszkodowanego. Ranę taką mocno przyciska się przez Opatrunek wzywa pogotowie. Poszkodowanego wkłada się z uniesiona głową i barkami. Rany tułowia opatruje się ułożywszy poszkodowanego pozycji leżącej lub półsiedzącej-w zależności od umiejscowienia rany-lub w pozycji zastanej. Opatrunek zakłada się delikatnie, aby nie uciskać na brzegi rany. Ranę pozostawia się w takim stanie, w jakim się ja zastało, nie należy jej niczym przemywać. Podczas opatrywania trzeba stać twarzą do rany, ale jednocześnie obserwując poszkodowanego i reagować na zmiany w jego zachowaniu. Ran nie wolno dotykać, a wnętrzności, jeśli wypłynęły okryć delikatnie czysta tkaniną, najlepiej gazą. Nie usuwa się ciał obcych, które utkwiły w ranie. Zasady postępowania z poszkodowanymi w zależności do umiejscowienia rany Niezależnie od rodzaju i umiejscowienia urazu należy postępować zgodnie z podstawowymi zasadami udzielania pierwszej pomocy. Poszkodowany przytomny może udzielić wielu informacji o sytuacji, w jakiej doszło do urazu. Nie wolno tego zaniedbać. Przystępując do udzielenia pomocy, trzeba zwrócić uwagę na pozycję, w jakiej znajduje się poszkodowany. Jest to pozycja zastana. Może ona wskazywana obrażenia wewnętrzne. Poszkodowany przytomny powinien siedzieć, a jeśli można-leżeć. Nie wolno mu wykonywać zbędnych ruchów. W przypadku ran klatki piersiowej należy poszkodowanego ułożyć w pozycji półsiedzącej i zapewnić mu podparcie. Uraz może spowodować obrażenia wewnętrzne, zwłaszcza płuc, dlatego następstwem urazu mogą być zaburzenia oddychania, wstrząs lub zapadnięte płuco. Ranie mogą dodatkowo towarzyszyć duszności spowodowane bólem podczas oddychania oraz gwiżdżące lub rzeżące szmery wydobywające się z rany. W takim wypadku należy założyć Opatrunek uszczelniający. Na warstwę gazy kładzie się Materiał nieprzepuszczający Powietrze (folię, ortalion, brezent, itp.), poczym ściśle przymocowuje się paskami plastra. Powstaje w ten sposób warstwa nieprzepuszczająca powietrza. Poszkodowanego układa się na uszkodzonym boku z uniesioną klatka piersiową, podpierając miękkimi przedmiotami po Stronie zranienia. W przypadku jamy brzusznej konieczne jest jej osłonięcie materiałem opatrunkowym, bez dotykania i uciskania. Poszkodowany powinien leżeć, a jeśli jego rany są niewielkie lub ułożone poprzecznie-podkurczyć kolana, aby zmniejszyć Napięcie mięśni, a tym samym ból. W przypadku ran usytuowanych wzdłuż jamy brzusznej nie wolno podkurczać nóg. Jeżeli Jelito zostało wypchnięte z jamy brzusznej na zewnątrz, to przed założeniem opatrunku można je przykryć czystą folią kuchenna. Opatrunek jamy brzusznej należy delikatnie przymocować plastrem. Nawet niewielkie krwawienie może mieć wpływ na psychikę poszkodowanego. Przystępując do udzielenia pomocy należy pamiętać o zasadzie: zbadaj, rozpoznaj, działaj. Czynniki wpływające na gojenie się ran Gojenie się ran zazwyczaj przebiega samoistnie, choć bardzo różnie, w zależności od ich rodzaju, rozmiarów, stopnia zakażenia, obecności w nich ciał obcych, a także zakresu pierwszej pomocy lub pomocy fachowej. Rozróżnia się trzy rodzaje gojenia się Ran:: przez rychłozrost, ziarninowanie i pod strupem. W zależności od umiejscowienia rany rozwartość jej brzegów Morze być różna. Rany powstałe poprzecznie do włókien sprężystych goja się wolniej, często wymagają interwencji chirurga. Musi on założyć szwy, klamerki lub zastosować specjalne techniki i przybliżyć brzegi rany. Rany zadane równolegle do włókien sprężystych goją się szybciej, ponieważ brzegi się nie rozchodzą. Fakt ten wykorzystuje Chirurgia plastyczna. Nie należy go również lekceważyć podczas udzielania pierwszej pomocy. Rany powstałe na zewnętrznych powierzchniach dłoni stanowią duże zagrożenie dla zdrowia poszkodowanego zawsze powinno się sięgać porady lekarza. Gojenie się przez rychłozrost (szybkie zrastanie) przebiega szybko, bez powikłań. Następuje w sytuacji, gdy brzegi rany są gładkie, przylegają do siebie, a Rana nie jest zbyt głęboka, ani zakażona, Zazwyczaj tak goja się rany cięte zadane ostrymi narzędziami. Gdy Rana jest zakażona, znajdują się w niej strzępy obumarłych tkanek, wówczas goi się wolniej. Organizm przystępuje do jej oczyszczenia-rana ropieje. Dopiero po jej oczyszczeniu następuje namarzanie się komórek i wypełnienie ubytków nową tkanką, zwaną ziarniną. Proces ten-gojenie przez ziarninowanie-trwa znacznie dłużej. W jego wyniku powstaje blizna. Przy rozległych ranach na powierzchni powstaje skorupa-strup, utworzona z zaschłej krwi, chłonki, obumarłych tkanek itp. Pod strupem przebiega Proces gojenia, który przypomina gojenie się przez ziarninowanie. Po pewnym czasie strup odpada i odsłania świeżą bliznę. Szybkość gojenia się ran zależy przede wszystkim od: • Usytuowania rany-na powierzchni wyprostnej goi się dłużej (np. zewnętrzna część dłoni), • Ukrwienia-dobre ukrwienie przyspiesza gojenie, • Czynnika raniącego-rany cięte goją się łatwiej od ran szarpanych, miażdżonych itp., • Czasu i sposobu opatrzenia-im szybciej i dokładniej udzielona Pomoc tym lepsze gojenie, • Czynników natury osobistej-np. od wieku poszkodowanego (poszkodowanego osób starszych gojenie przebiega wolniej), stanu odżywiania przebytych chorób, leczenia promieniami rentgenowskimi. Zakażenia ran Rana powoduje otwarcie wrót dla drobnoustrojów. Najczęstsze zakażenia ran to zakażenia bakteriami ropotwórczymi. Towarzyszy mu pulsujący Ból w ranie i jej okolicy, zaczerwienienie, gorączka. Jednym z następstw za każenia ropnego może być Róża przyranna. Jest to ostry Stan zapalny skóry i Tkanki podskórnej. Drobnoustroje przenikają w jej głąb przez ranę. Pojawia się obrzęk. Okoliczne węzły chłonne powiększają się i często są bolesne. Występuje także Ból głowy, dreszcze i Wysoka Gorączka (do 40˚C), pojawia się Uczucie rozbicia. Przypadku zakażenia rany bakteriami zgorzeli gazowej w krótkim czasie w okolicy rany pojawia się obrzęk i zaczerwienienie. Z rany sączy się Wysięk ropy o nieprzyjemnym, gnilnym zapachu. Występuje przyśpieszone Tętno, Spadek ciśnienia, zamroczenie, czasami Utrata przytomności, Przebieg choroby jest szybki, niestety często kończy się śmiercią. Sposoby zapobiegania zakażeniom Wielu zakażeń można uniknąć, jeśli stosuje się podczas opatrywania Zasady aseptyki i antyseptyki. Aseptyka to zespół czynności mający na celu niedopuszczenie zarazków do rany. W aseptyce do wyjałowienia przedmiotów, mogących mieć jakikolwiek kontakt z raną, stosuje się Czynniki fizyczne, jak Wysoka Temperatura połączona z wysokim ciśnieniem i Energia promienista. Do odkażania niektórych narzędzi i instrumentów stosuje się środki chemiczne o działaniu bakteriobójczym. Narzędzia tnące dezynfekuje się przez zanurzenie w 70 % roztworze spirytusu na min. 30 min. Antyseptyka to postępowanie przeciw bakteryjne lub przeciwgnilne, mające na celu likwidację zarazków w przypadku już istniejącego zakażenia rany (lub niedopuszczenia ich do namazania się. W antyseptyce stosuje się środki, które likwidują Zarazki, ale nie uszkadzają Tkanki ciała. Zranienia i drobne skaleczenia można przemywać czystą wodą z szarym mydłem. Do przemywania brzegów okolic ran głębokich stosuje się wodę utlenioną, jodynę itp. Spis treści 1. Postępowanie doraźne w przypadku skaleczeń zranień stłuczeń. 2 2. Otarcia, rany cięte, płatowe, rąbane, kłute, szarpane, miażdżone, postrzałowe i z ciałem obcym. 2 a.) Rodzaje ran 3. Zasady postępowania z ranami kończyn. 4 a.) Schemat postępowania ratowniczego podczas opatrywania ran kończyn 4. Pierwsza Pomoc przy ranach głowy, twarzy, szyi i tułowia. 5 5. Zasady postępowania z poszkodowanymi w zależności do umiejscowienia rany. 6 6. Czynniki wpływające na gojenie się ran. 6 7. Zakażenia ran. 7 8. Sposoby zapobiegania zakażeniom. 8 a.) Aseptyka, b.) antyseptyka.
Portal Zgapa.pl nie jest odpowiedzialny za treści materiałów w tym także komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.
Inne Wypracowania znajdziesz na tej stronie