Wyślij / drukuj

I. Informacje ogólne Nazwa Antyk pochodzi od łacińskiego słowa antiquus i oznacza dawny. Za Początek antyku (inaczej starożytności) przyjmuje się Przełom wieków IX i VIII P.n.e., za koniec - Okres pomiędzy IV a VI wiekiem N.e., najczęściej rok 476, czyli datę upadku cesarstwa Zachodniorzymskiego. Dziś nazwy Antyk używa się głównie do określenia cywilizacji i kultury greckiej i rzymskiej. Cała Starożytność dzieli się na dwie grupy: Antyk mityczny, zdominowany przez Greków oraz Antyk chrześcijański, zdominowany przez Rzymian. II.Kultura antyczna Kultura antyczna wywarła ogromny wpływ na kulturę europejską, szczególnie w zakresie filozofii, myśli politycznej, prawa, sztuki, literatury i kanonów piękna. Starożytna Grecja jest kolebką europejskiej sztuki i cywilizacji. Na dokonaniach i wiedzy antycznych twórców opierają się wszystkie późniejsze epoki w dziejach ludzkości. Kultura starożytna była uporządkowana i harmonijna, kładziono nacisk na prostotę, rytmiczność i doskonałość. 1.Filozofia Filozofia znaczy umiłowanie mądrości. Filozofia narodziła się w starożytnej Grecji ok. V w. P.n.e. dzięki Talesowi z Miletu. Tales i jego następcy, zwani filozofami przyrody, próbowali poznać i zrozumieć naturalne prawa rządzące przyrodą. Wśród filozofów przyrody jest Heraklit z Efezu, twórca twierdzenia „wszystko płynie”. Jednym z najlepiej znanych starożytnych filozofów jest Sokrates, Ateńczyk żyjący w latach 469 – 399 P.n.e. Sokrates uznawany jest za twórcę humanizmu, pierwszy bowiem postawił w Centrum zainteresowania człowieka i jego rozum. Sokrates dokonał przełomu w filozofii greckiej, odrzucając uznawany przez filozofów przyrody Empiryzm (czyli poznawanie świata zmysłami) i w swych rozmyślaniach kierując się racjonalizmem, czyli teorią, że Rozum i Intelekt stanowią główne źródło ludzkiego poznania. Uczniem Sokratesa i kontynuatorem jego myśli jest inny wybity Filozof, Platon. W filozofii starożytnej możemy wyróżnić kilka szkół, z których każda opierała swój światopogląd na innym założeniu. Stoicyzm zalecał Zachowanie spokoju wewnętrznego, opanowanie i harmonię ducha jako drogę do szczęścia. Sceptycyzm, zaprzeczając możliwości jakiegokolwiek poznania, głosił postawę całkowitej obojętności. Cynicy za najwyższe cnoty ludzkie uważali umiar, wstrzemięźliwość i nie przywiązywanie wagi do przedmiotów materialnych. Epikurejczycy natomiast głosili, że jedynym dobrem jest przyjemność, a Szczęście można osiągnąć tylko życiem pozbawionym przykrości, za to pełnym radości i rozkoszy. 2.Literatura Literatura starożytna Stała się wzorem wszystkich późniejszych prądów literackich i na Długie wieki określiła europejskie kanony piękna. W antyku narodziły się: Liryka, Epika i dramat. ¬ródło ma tutaj też m.in. Poezja tyrtejska (zagrzewająca do walki). Mitologia grecko-rzymska dała (obok Biblii) podstawy całej europejskiej literaturze. Mitologia to Zbiór mitów, czyli opowieści o wierzeniach starożytnych Greków. Podział mitów: mity teogoniczne - mówią o życiu i losach bogów, mity kosmogoniczne - opowiadają o powstaniu świata, mity antropogeniczne - mówią o powstaniu człowieka, mity genealogiczne - przedstawiają historie najsławniejszych rodów. Funkcje mitów: - poznawcze - dzięki mitom Ludzie wyjaśniali pewne niezrozumiałe zjawiska przyrody, np. burze z piorunami, następstwo pór roku, - światopoglądowe - mity, które były podstawą wierzeń religijnych, - sakralne - mity, które przedstawiały wzorce rytualnych obrzędów i nakazywały czcić bogów. Do najsławniejszych mitów greckich należą: mit o Ikarze, mit o narodzinach świata, o Demeter i Korze, o Syzyfie, o Heraklesie. Pewne mitologiczne wyrażenia i związki frazeologiczne na stałe weszły do naszego języka. Epos to najstarszy znany Gatunek literacki. Za twórcę eposu uznaje się pierwszego poetę greckiego, Homera. Jest on autorem najsłynniejszych antycznych epopei – „Iliady” i „Odysei”. „Iliada” opowiada historię wojny trojańskiej. „Odyseja”, jako kontynuacja „Iliady”, opisuje losy jednego z jej bohaterów, króla Itaki Odyseusza, po zakończeniu wojny. Obok Homera w Starożytności tworzyło wielu wybitnych poetów i pisarzy. Do najbardziej znanych należą: Horacy – liryk i Satyryk rzymski, Safona – poetka z wyspy Lesbos oraz Anakreont – twórca poezji miłosnej i biesiadnej. W antyku narodził się i osiągnął Doskonałość Teatr i, co za tym idzie, dramat. Teatr wywodzi się ze starożytnej tradycji religijnej – Wielkich Dionizji, uroczystości na cześć boga Wina, Dionizosa, a jego początki sięgają VI w. P.n.e. Aktorzy w starożytnym teatrze nosili maski, które zaznaczały Charakter granej postaci i buty na koturnach, aby Publiczność mogła ich dobrze widzieć. Postacie kobiece grali młodzi mężczyźni. W przedstawieniu brało udział najwyżej trzech aktorów oraz chór. Teatr był podzielony na trzy gatunki: tragedia – opowiadała o rzeczach poważnych, dramatach, konfliktach moralnych i religijnych, komedia – lżejsza Niż Tragedia, mówiła o rzeczach mniej istotnych, miała zwykle szczęśliwe zakończenie, farsa – prześmiewcza, ironiczna opowieść, najczęściej o życiu politycznym w państwie. Doprowadzenie teatru antycznego do doskonałości zawdzięczamy trzem wielkim dramatopisarzom: Ajschylosowi, Sofoklesowi i Eurypidesowi. Wprowadzili oni do teatru drugiego i trzeciego aktora i ustanowili obowiązujące jeszcze wiele wieków później Zasady kompozycji dramatu, np.: - zasadę trzech jedności: czasu (akcja trwała maksymalnie 24 godziny), miejsca (akcja rozgrywała się w jednym miejscu) i akcji (dramat obejmował tylko Jeden wątek), - maksymalnie trzech aktorów (tylko mężczyźni), - tragiczny Konflikt bohatera lub bohaterów, - brak scen zbiorowych, - występowanie chóru, - zasadę decorum, czyli pisanie tragedii wysokim stylem, - Katharsis, czyli dosłownie duchowe oczyszczenie – miał to być cel teatru. Do najbardziej znanych starożytnych greckich tragedii należą: „Antygona” i „Król Edyp” Sofoklesa, „Prometeusz w okowach” Ajschylosa oraz „Hekabe” Eurypidesa. 3. Religie antyku Religia starożytnej Grecji była religią politeistyczną, czyli wielobóstwem. Opierała się na mitologii, skąd czerpano wiedzę o bogach i ich życiu. Religia Greków była antropomorficzna – bogów wyobrażano sobie w postaci ludzi, wiecznie młodych i pięknych. Każdy z bogów miał pieczę nad jedną lub kilkoma określonymi dziedzinami ludzkiego życia: Zeus – władca bogów i ludzi, Atena – bogini mądrości, Hades – Bóg podziemi - krainy zmarłych, Apollo – Bóg piękna i sztuki, Przewodnik muz, Posejdon – Bóg mórz i oceanów, Afrodyta – bogini miłości, Ares – Bóg wojny, Dionizos – Bóg wina, Demeter – bogini płodności. Bogom składano ofiary ze zwierząt lub owoców, przed wypiciem Wina ulewano też trochę na ich cześć – były to tzw. libacje. Starożytni wyznawali również wiarę w życie wieczne po śmierci. Warunkiem owego życia był pochówek zgodny z ustalonymi obrzędami. Dlatego tak ważną rolę w antycznych dziełach odgrywa Fakt godnego chowania zmarłych („Iliada”, „Antygona”, mit o Syzyfie), bez niego bowiem nie można było cieszyć się życiem pozagrobowym w Hadesie. Religię tę po podbiciu Grecji przejęli Rzymianie. Zmienili oni Imiona bogów z greckich na rzymskie i czcili ich wzorem Greków. Epoka antyku to również Czas narodzin chrześcijaństwa. Chrześcijaństwo wywodzi się z judaizmu – pierwszej religii monoteistycznej, czyli czczącej jednego Boga. Zarówno Chrześcijaństwo, jak i Judaizm opierają się na Biblii. 4.Biblia Biblia, inaczej Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, to Zbiór siedemdziesięciu trzech ksiąg religijnych judaizmu, chrześcijaństwa i islamu. Jest to najlepiej znana księga na świecie. Tłumaczona była na około Tysiąc dwieście języków i funkcjonuje już ponad trzy tysiące lat. Na biblijnych wartościach opiera się ogromna część całej późniejszej kultury i literatury europejskiej. Uniwersalizm Biblii i jej ponadczasowa wymowa od wieków inspiruje artystów, w tym malarzy i pisarzy. Stary Testament składa się z czterdziestu sześciu ksiąg. Powstał między XII a II wiekiem P.n.e. w języku hebrajskim, aramejskim i greckim. Zawiera tzw. Pięcioksiąg Mojżeszowy, czyli Torę – świętą księgę judaizu. Stary Testament rozpoczyna się Księgą Rodzaju (Genesis), mówiącą o stworzeniu świata i człowieka oraz Księgą Wyjścia (Exodus), opowiadającą historię wygnania człowieka z Raju. Zawarta jest tu również Historia Mojżesza i jego rodu. Nowy Testament składa się z dwudziestu siedmiu ksiąg. Powstał między I a II wiekiem N.e. w języku greckim. Zawiera cztery Ewangelie:: Mateusza, Marka, Â
Prace i materiały o pododbnej tematyce
  1. Antyk - opis epoki
  2. Antyk - Polski
  3. Cechy antyku.
  4. Rozważania o obecności Biblii i antyku w literaturze polskiej
  5. Antyk i Biblia - wszystko
Portal Zgapa.pl nie jest odpowiedzialny za treści materiałów w tym także komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.
Inne Wypracowania znajdziesz na tej stronie