Czytaj więcej"/> Drukuj
Szpital -
Szpital to jedna z najważniejszych jednostek organizacyjnych w systemie opieki zdrowotnej zwanym służbą zdrowia. W szpitalu udziela się świadczeń zdrowotnych w warunkach zamkniętych. Najważniejszym zadaniem szpitali jest leczenie pacjentów, ale oprócz tego zajmują się opieką zdrowotną ludzi zdrowych, np. szpitale położnicze.
Przy szpitalu często ulokowane są także przychodnie ambulatoryjne i zakłady diagnostyczne. W szpitalu pacjent otrzymuje całodobową opiekę lekarską oraz pielęgniarską. Niektóre szpitale, szczególnie szpitale akademickie, zajmują się prowadzeniem dydaktyki przed- i podyplomowej.

Historia

Niektórzy autorzy początków szpitalnictwa doszukują się w starożytności, w egipskich greckich i rzymskich świątyniach bogów opiekujących się medycyną, gdzie kształcono kapłanów - lekarzy. Za wczesną formę szpitala uznaje się też valetudinaria -obiekty organizowane w obozowiskach rzymskich legionów.
Rozwój nowożytnej idei szpitala wiąże się jednak przede wszystkim z Bizancjum i światem kultury arabskiej. Najsłynniejsze szpitale powstały w Bizancjum (Pantocrator), Bagdadzie, Damaszku, Kairze, Kordowie. Były one często podzielone na oddziały, dysponowały własną apteką i salami wykładowymi.
Do Europy ideę szpitala sprowadzili krzyżowcy. Do najbardziej znanych pierwszych szpitali europejskich szpitali należą: szpital św. Bartłomieja (założony w Londynie w 1123 r.), Hôtel Dieu (ufundowany przez Ludwika XII w Paryżu, 1231) czy Santa Maria Nuova (Florencja, 1288 r.). W budowie i prowadzeniu szpitali w Średniowieczu najwięcej zasług mieli zakonnicy (np.Kawalerowie Maltańscy czy cystersi). Poświęcanie się chorym było bowiem często elementem reguł zakonnych. Do XVIII wieku w świadomości społecznej krajów europejskich dominował pogląd, że szpital ma służyć przede wszystkim ubogim, co wiąże się to z chrześcijańską ideą miłosierdzia. Do najstarszych szpitali w Polsce należą obiekty założone przez zakon cystersów: przy kościele Najświętszej Marii Panny we Wrocławiu (1108) i w Jędrzejowie (1152). Prowadzili je głównie cystersi, bożogrobcy i duchacy.
W średniowiecznej Europie właściwszym określeniem na ówczesne instytucje szpitalne był termin przytułek, ponieważ w miejscach tych łączono bowiem opiekę nad chorymi i biednymi, a także izolowano chorych na choroby zakaźne. W Polsce XII wieku dzieliły się np. na domy dla podrzutków, leprozoria oraz przytułki dla starców. Później szpitale zaczęły w coraz większym stopniu realizować także funkcje medyczne. Sekularyzacja szpitali rozpoczęła się po Rewolucji Francuskiej. Wraz z rewolucyjnymi zmianami w wiedzy i technologii medycznej z początkiem XX wieku szpitale zaczęły odgrywać dominującą rolę w systemach opieki zdrowotnej.

Poziomy referencyjne

Poziomy referencyjne szpitali w Polsce wprowadzono pod koniec 1998 r. Szpitale przyporządkowano do trzech poziomów:

Zasięg terytorialny

Zakres leczenia

Szpitale przystosowane do leczenia szczególnych pacjentów

Negatywny wpływ szpitala na zdrowie

Pobyt w szpitalu wiąże się niekiedy z narażeniem na negatywne czynniki i zjawiska. W części wiążą się one z zaniedbaniami natury administracyjnej czy medycznej, czasem są to zjawiska losowe lub zależne od osoby umieszczanej w szpitalu.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-09-25 05:07:49