Czytaj więcej"/> Drukuj
Spitsbergen – największa wyspa Norwegii, położona w archipelagu Svalbard, na Morzu Arktycznym. Powierzchnia ok. 39 tys. km², górzysta (do 1717 m n.p.m.), w dużej mierze pokryta lodowcami. Odkryta w 1596 roku przez Barentsa. Na wyspie znajduje się stała polska stacja badawcza Hornsund. Populacja około 3 tys. mieszkańców, rozwinięte rybołówstwo, kiedyś wielorybnictwo.
Według starszej nomenklatury nazewniczej Spitsbergen określa archipelag, którego największą wyspą jest Spitsbergen Zachodni.

Historia odkrycia

Spitsbergen odkryli w roku 1596 Holendrzy: Barents, Rijp i Heemskerk. W wieku XVII wyspy Svalbardu były celem podróży wielorybników. Spitsbergen odegrał wielką rolę jako punkt startowy wszystkich ważniejszych wypraw podbiegunowych w XIX i XX wieku. Stąd wyleciał w roku 1896 na swym balonie sterowym Szwed Andree, a w latach 1894-1897 Anglik Jackson odkrył Ziemię Franciszka Józefa. Jeszcze w XIX wieku przez długi czas myślano, że morze naokoło bieguna północnego jest wolne od lodów i roi się od zwierząt.
Historia
O Spitsbergenie na stronie Polskiej Stacji Polarnej
O Spitsbergenie na stronie Arktyka – wyprawy przyrodniczo-fotograficzne
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-03-08 23:10:32