Czytaj więcej"/> Drukuj
Slup (slup wojenny) - (ang. Sloop-of-war) - klasa niewielkich okrętów wojennych, początkowo żaglowych, później o napędzie śrubowym, obecnie nie istniejąca.
1. dawna klasa niewielkich żaglowych okrętów wojennych, z okresu od końca XVII do połowy XIX wieku, zbliżona do korwet. Były to jednostki używane głównie do zadań pomocniczych - łącznikowych, patrolowych, zaopatrzeniowych. Używane też były w ekspedycjach naukowych. Klasa slupów wyróżniana była głównie w krajach anglosaskich, natomiast w Europie kontynentalnej podobne okręty klasyfikowano raczej jako korwety.
Zazwyczaj slupy były trzymasztowe, z ożaglowaniem rejowym (typu fregata). Istniały też slupy dwumasztowe, z takielunkiem brygu (określane też jako klasa okrętu wojennego - "bryg"). Uzbrojenie slupów stanowiło 14 - 18 dział niewielkiego wagomiaru w baterii burtowej, ustawionych na odkrytym pokładzie górnym.
W pierwszej połowie XIX wieku obok żagli na slupach pojawiły się maszyny parowe, początkowo z napędem bocznokołowym, później z napędem śrubowym.
Większymi okrętami żaglowymi tego okresu był: okręt liniowy i fregata; mniejszymi - szkuner i kuter
-----
2. klasa niewielkich okrętów eskortowych okresu obu wojen światowych. Nazwa ta była używana głównie w terminologii brytyjskiej. Okręty klasy slup często nazywa się w polskiej terminologii eskortowcami.
Nazwa slup na określenie klasy okrętu pojawiła się ponownie podczas I wojny światowej. Klasa ta wywodziła się częściowo z klasy kanonierek, mając podobną wielkość i charakterystyki, lecz była bardziej uniwersalna (na początku wojny brytyjskie kanonierki torpedowe zostały przeklasyfkowane na slupy). W 1915 Brytyjczycy rozpoczęli masową budowę slupów typu "Flower", będących uniwersalnymi okrętami, przeznaczonymi do trałowania min, patrolowania, eskorty konwojów i walki z wynurzonymi okrętami podwodnymi. Były one budowane w oparciu o projekt kadłuba i technologię budowy statków handlowych, napędzane maszynami parowymi, przez co były tanie w budowie i eksploatacji. Ich wyporność wynosiła 1200-1300 ton, prędkość 15-17 w, uzbrojenie: 1 lub 2 działa kaliber 102 - 120 mm i kilka działek przeciwlotniczych. Część slupów służyła do eskorty konwojów jako statki pułapki, mając wygląd zbliżony do statków handlowych.
Od 1929 do służby w Wielkiej Brytanii i krajach Wspólnoty Brytyjskiej ( Indiach i Australii) weszły nowo budowane slupy, najpierw typu "Bridgewater", następnie "Grimsby" i innych. Były to wielozadaniowe okręty, przeznaczone w czasie pokoju do służby patrolowej i służby w koloniach, a podczas wojny do eskorty konwojów. Okręty te wypełniały też zadania kanonierek, uczestnicząc m.in. w opanowaniu irańskich portów w sierpniu 1941. Nowo budowane slupy były to okręty o wyporności 1000-1300 ton i prędkości 16-20 w. Uzbrojenie stanowiły 2-3 działa kaliber 102 - 120 mm i kilka działek przeciwlotniczych oraz wyrzutnie i miotacze bomb głębinowych. Trzy okręty typu "Pelican" były uzbrojone w aż 8 dział uniwersalnych kaliber 102 mm.
Kulminacją rozwoju tej klasy były okręty typu "Black Swan" - do 1945 zbudowano ich 32, były one uzbrojone w 6 dział uniwersalnych 102 mm. Wielkością i parametrami były one zbliżone do wprowadzonych w 1941 roku fregat, lecz dzięki silniejszemu uzbrojeniu, slupy były nieco bardziej uniwersalne.
W latach 60-tych Brytyjczycy próbowali powrócić do terminologii "slup" przy budowie okrętów typu "Tribal", bardziej uniwersalnych od ówczesnych fregat, lecz ostatecznie zakwalifikowano je jako fregaty.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-10-23 01:15:00