Czytaj więcej"/> Drukuj
Salomea z Bergu (niem. Salome von Berg) (ur. ok. 1099 - zm. 27 lipca 1144 w Łęczycy), hrabianka niemiecka i księżna polska. Była córką Henryka hrabiego Bergu, hrabstwa położonego w Szwabii.
Około roku 1115 została dzięki pośrednictwu biskupa Ottona z Bambergu drugą żoną Bolesława III Krzywoustego, po śmierci jego pierwszej małżonki Zbysławy Kijowskiej.
Z małżeństwa z Bolesławem Krzywoustym doczekała się sześciu synów (Leszka, Kazimierza, Bolesława IV Kędzierzawego, Mieszka III Starego, Henryka Sandomierskiego i Kazimierza II Sprawiedliwego) i siedem córek (Ryksa, nieznana z imienia, Zofia, Gertruda, Dobronega Ludgarda, Judyta i Agnieszka)
Zapewne w 1125 miała wpływ na pozbawienie części władzy palatyna Piotra Włostowica.
28 października 1138 zmarł Bolesław III Krzywousty dzieląc w sporządzonym na jakiś czas przed śmiercią testamencie kraj między kilku synów. Własne działy otrzymali syn Bolesława z pierwszego małżeństwa Władysław (stanowisko seniora dynastii, Małopolskę, Śląsk, wschodnią Wielkopolskę, Kujawy, Pomorze), oraz dwóch potomków Salomei Bolesław IV (Mazowsze) i Mieszko III (zachodnia Wielkopolska). Młodsi Henryk i Kazimierz, jako małoletni znaleźli się na dworze Salomei w Łęczycy wyznaczonej księżnej jako oprawa wdowia wraz z całą ziemią (w skład oprawy wchodziło rownież kilka miejscowości rozrzuconych po całej Polsce m.in. Kwieciszewo, Pajęczno, Radziejów, Małogoszcz). Henryk zapewne po osiągnięciu pełnoletności miał otrzymać z rąk seniora Sandomierszczyznę, zaś Kazimierz jako pogrobowiec nie był uwzględniony w testamencie.
W 1141 Salomea zwołała bez wiedzy seniora Władysława zjazd książąt-juniorów i możnych do Łęczycy. Zjazd miał na celu zaślubienie córki Bolesława i Salomei, Agnieszki księciu kijowskiemu Wsiewołodowi. Oczywiste było, że Salomea broniła interesów swoich synów i widziała w pasierbie konkurenta. Zjazd wobec szybkiej kontrakcji Władysława i zawarcia przez niego sojuszu z książętami ruskimi nie przyniósł jednak spodziewanych rezultatów.
Salomea była dobrodziejką klasztoru benedyktynów w Zwefalten w rodzinnej Szwabii. Wpierała również hojnie klasztor w Mogilnie i Trzemesznie.
Salomea z Bergu zmarła 27 lipca 1144 w Łęczycy, zaś pochowana została u boku męża w katedrze w Płocku.
Gdy Salomea zmarła w 1144, juniorzy zajęli oprawę wdowią swej matki, prawnie należną seniorowi. Władysław II stracił szybko poparcie możnych po konflikcie z Piotrem Włostowicem, którego kazał okrutnie okaleczyć. Wkrótce Władysław, obłożony klątwą przez biskupa Jakuba ze Żnina został wyparty przez juniorów i musiał opuścić kraj.
{{Tree|ojciec_ojca=nieznany przodek|matka_ojca=nieznany przodek|ojciec_matki=nieznany przodek|matka_matki=nieznany przodek |ojciec=Henryk hr. Berg-Schalklingen|matka=Adelajda z Mochental|osoba=Salomea z Bergu zm. 27 lipca 1144}}
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-01-20 18:15:30