Czytaj więcej"/> Drukuj
Saint-Pierre i Miquelon (Saint-Pierre et Miquelon) – francuska zbiorowość zamorska, obejmująca archipelag o tej samej nazwie, położony na Oceanie Atlantyckim, w Ameryce Północnej, u południowych wybrzeży Nowej Fundlandii.
br />

Geografia

Saint-Pierre_i_Miquelon -
Powierzchnia wysp wynosi 242 km², w tym wyspy Saint-Pierre - 26 km², a wyspa Miquelon - 216 km². Zamieszkuje je ok. 6,9 tys. osób (1998, szac.), z tego większość w stolicy departamentu Saint-Pierre - 5,5 tys. (1990).
Głównym elementem krajobrazu wysp są rozległe torfowiska. Na stromych i wysokich brzegach gniazdują liczne ptaki morskie.

Gospodarka

Większość z mieszkańców znajduje zatrudnienie w rybołówstwie przy połowach dorsza, przemyśle rybnym, hodowli zwierząt futerkowych (srebrnych lisów i norek) i turystyce (kilkanaście tysięcy turystów rocznie.

Historia

Wyspy, odkryte w 1535 przez Jacquesa Cartiera, zostały zasiedlone w XVII w. przez rybaków z zachodniej Francji, głównie Bretończyków i Basków. Od tej pory są one posiadłością francuską, choć pretensje do nich zgłaszali również Brytyjczycy (w latach 1713, 1778, 1793 i 1803 okupowali wyspy). W 1814 zostały oficjalnie uznane za kolonię francuską. W latach 1946-76 posiadały status terytorium zamorskiego. W 1976 uznano je za departament zamorski, a dziesięć lat później przyznano im status "zbiorowości terytorialnej".
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-09-29 19:02:27