Czytaj więcej"/> Drukuj
Quenya (inaczej: język quenejski, zwany także Wysoką Mową, Starodawną Mową lub językiem eldarińskim) to sztuczny język opracowany przez Tolkiena na potrzeby elfów. Pracę nad językiem quenejskim Tolkien zaczął już w 1915 roku, w latach trzydziestych język ten nabrał niemalże ostatecznego kształtu. Struktura gramatyczna quenyi opiera się na łacinie i języku fińskim, w brzmieniu wydaje się też nawiązywać także do greckiego. Quenyę nazywa się także "elfią łaciną"
Jako najstarszy ze wszystkich języków, quenejski używany był w Valinorze przez wszystkich elfów, a później został przeniesiony przez Noldorów na teren Śródziemia. Charakteryzował się szczególną melodyjnością, co zawdzięcza m.in. swojej wielozgłoskowości.
Najsłynniejszym i najdłuższym przykładem pieśni w języku quenejskim jest lament Galadrieli Altariello nainie Loriendesse zwany też Namárië (Żegnaj), zamieszczony w drugiej księdze pierwszego tomu Władcy Pierścieni.
Quenya -
Quenya -


Ai! laurië lantar lassi súrinen,
yéni únótimë ve rámar aldaron!
Yéni ve lintë yuldar avánier
mi oromardi lissë-miruvóreva
Andúnë pella, Vardo tellumar
nu luini yassen tintilar i eleni
ómaryo airetári-lírinen.
Sí man i yulma nin enquantuva?
An sí Tintallë Varda Oiolossëo
ve fanyar máryat Elentári ortanë
ar ilyë tier undulávë lumbulë
ar sindanóriello caita mornië
i falmalinnar imbë met,
ar hísië untúpa Calaciryo míri oialë.
Sí vanwa ná, Rómello vanwa, Valimar!
Namárië! Nai hiruvalyë Valimar!
Nai elyë hiruva! Namárië!

Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-11-26 21:33:33