Czytaj więcej"/> Drukuj
Laureat Pokojowej Nagrody Nobla jest wybierany przez komitet norweskiego parlamentu.
Laureaci Pokojowej Nagrody Nobla:
2004
Wangari Maathai, kenijska działaczka ekologiczna

2003
Shirin Ebadi z Iranu, działaczka na rzecz demokracji i przestrzegania praw człowieka

2002
Były prezydent Stanów Zjednoczonych Jimmy Carter

2001
ONZ i sekretarz generalny ONZ Kofi Annan (Ghana) za pracę na rzecz lepiej zorganizowanego i bardziej pokojowego świata

2000
Kim De Dzung (Korea Południowa) za jego działania na rzecz demokracji i praw człowieka, a szczególnie pokoju i pojednania z Koreą Północną

1999
Lekarze Bez Granic, Bruksela

1998
John Hume (Wielka Brytania) i David Trimble (Wielka Brytania) za wysiłki znalezienia pokojowego rozwiązania konfliktu w Irlandii Północnej

1997
Międzynarodowa Kampania na Rzecz Zakazu Min Przeciwpiechotnych i Jody Williams (USA) za wysiłki na rzecz zakazu stosowania i wyeliminowania min przeciwpiechotnych

1996
Carlos Felipe Ximenes Belo (Timor Wschodni) i Jose Ramos-Horta (Timor Wschodni) za prace na rzecz sprawiedliwego i pokojowego rozstrzygnięcia konfliktu w Timorze Wschodnim

1995
Joseph Rotblat (Polska/Wielka Brytania) i Pugwash Conferences on Science i World Affairs, za wysiłki w walce ze zbrojeniami jądrowymi

1994
Jaser Arafat (Palestyna), Shimon Peres (Izrael) i Icchak Rabin (Izrael) za negocjacje prowadzące do porozumień z Oslo

1993
Nelson Mandela (Republika Południowej Afryki) i Frederik Willem De Klerk (Republika Południowej Afryki), za działania na rzecz zakończenia apartheidu i stworzenia demokracji w Republice Południowej Afryki

1992
Rigoberta Menchu Tum (Gwatemala), za działania na rzecz praw człowieka, szczególnie wśród tubylców

1991
Aung San Suu Kyi (Birma), przywódczyni opozycji i orędowniczka praw człowieka

1990
Michaił Gorbaczow (ZSRR) za działania na rzecz zakończenia Zimnej wojny

1989
Tenzin Gyatso - XIV Dalajlama (Tybet)

1988
Siły Pokojowe ONZ

1987
Oscar Arias Sanchez (Kostaryka) za zapoczątkowanie negocjacji pokojowych w Ameryce Środkowej

1986
Elie Wiesel (USA)

1985
Międzynarodowy Ruch "Lekarze Przeciw Wojnie Jądrowej"

1984
Biskup Desmond Mpilo Tutu (Republika Południowej Afryki) za walkę z apartheidem

1983
Lech Wałęsa (Polska), założyciel Solidarności i aktywista praw człowieka

1982
Alva Myrdal (Szwecja) i Alfonso García Robles (Meksyk), delegaci do Rozbrojeniowego Zgromadzenia Ogólnego ONZ

1981
Urząd Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR), ONZ

1980
Adolfo Perez Esquivel (Argentyna), działacz na rzecz praw człowieka

1979
Matka Teresa (Indie)

1978
Mohamed Anwar Al-Sadat (Egipt) i Menachem Begin (Izrael) za negocjacje pokojowe między Egiptem i Izraelem

1977
Amnesty International, Londyn, za kampanię przeciw stosowaniu tortur

1976
Betty Williams i Mairead Corrigan, założycielki Północnoirlandzkiego Ruchu Pokoju (później przemianowanego na Wspólnotę Ludzi Pokoju)

1975
Andriej Sacharow (ZSRR) za kampanię na rzecz praw człowieka

1974
Séan Mac Bride (Irlandia), przewodniczący Międzynarodowego Biura Pokoju i Komisji ds. Namibii ONZu
Eisaku Sato (Japonia), premier

1973
Henry A. Kissinger (USA) i Le Duc Tho (Wietnam, nie przyjął) za porozumienie pokojowe z Wietnamem

1972
nie przyznano

1971
Kanclerz Willy Brandt (RFN), za Ostpolitik (politykę wschodnią) Niemieckiej Republiki Federalnej, odnoszącą się do nowej postawy wobec krajów Europy Wschodniej i Niemieckiej Republiki Demokratycznej

1970
Norman Borlaug (USA), za pracę naukową w Międzynarodowym Ośrodku Uszlachetniania Kukurydzy i Pszenicy w Meksyku

1969
Międzynarodowa Organizacja Pracy (MOP = ang. ILO), Genewa

1968
René Cassin (Francja), przewodniczący Europejskiego Trybunału Praw Człowieka

1966-1967
nie przyznano

1965
Fundusz Narodów Zjednoczonych Pomocy Dzieciom

1964
Martin Luther King, aktywista praw obywatelskich

1963
Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża
Liga Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża, Genewa

1962
Linus Carl Pauling (USA) za kampanię przeciw próbom z bronią jądrową

1961
Dag Hjalmar Agne Carl Hammarskjöld (Szwecja), sekretarz generalny ONZ (przyznano pośmiertnie)

1960
Albert John Luthuli (Republika Południowej Afryki), przewodniczący Afrykańskiego Kongresu Narodowego

1959
Philip Noel-Baker (Wielka Brytania), za wytężoną pracę przez całe życie dla międzynarodowego pokoju i współpracy

1958
George Henri Pire (Belgia), przewodniczący l'Europe du Coeur au Service du Monde, organizacji pomocy dla uchodźców

1957
Lester Bowles Pearson (Kanada), przewodniczący 7. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ, za wprowadzenie sił pokojowych w czasie konfliktu o Kanał Sueski

1955-1956
nie przyznano

1954
Urząd Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR), ONZ

1953
George Catlett Marshall (USA) za Plan Marshalla

1952
Albert Schweitzer (Francja) za założenie Lambarene Hospital w Gabonie

1951
Léon Jouhaux (Francja), działacz związkowy, sekretarz generalny Powszechnej Konfederacji Pracy, delegat w ONZ

1950
Ralph Bunche za mediację w Palestynie (1948)

1949
Lord John Boyd Orr of Brechin (Wielka Brytania), dyrektor generalny Organizacji ds. Wyżywienia i Rolnictwa, przewodniczący Światowej Rady Pokoju

1948
nie przyznano

1947
The Friends Service Council (Wielka Brytania) i The American Friends Service Committee (USA), w imieniu Stowarzyszenia Przyjaciół (Society of Friends), szerzej znani jako Kwakrzy

1946
Emily Greene Balch (USA), honorowa przewodnicząca Międzynarodowej Ligi Kobiet na Rzecz Pokoju i Wolności
John Raleigh Mott (USA), przewodniczący Międzynarodowej Rady Misyjnej oraz sekretarz generalny Chrześcijańskiego Stowarzyszenia Młodzieży Męskiej

1945
Cordell Hull (USA) dla współzałożyciela ONZ

1944
Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża (przyznano wstecznie w 1945)

1939-1943
nie przyznano

1938
Międzynarodowe Nansenowskie Biuro do Spraw Uchodźców, Genewa

1937
Viscount Cecil of Chelwood , działacz pacyfistyczny

1936
Carlos Saavedra Lamas (Argentyna), przewodniczący Ligi Narodów i mediator w konflikcie między Paragwajem i Boliwią

1935
Carl von Ossietzky (Niemcy), dziennikarz pacyfistyczny

1934
Arthur Henderson (Wielka Brytania), przewodniczący Konferencji Rozbrojeniowej Ligi Narodów

1933
Sir Norman Angell (Wielka Brytania), pisarz, członek Komitetu Wykonawczego Ligi Narodów

1932
nie przyznano

1931
Jane Addams (USA), międzynarodowa przewodnicząca Międzynarodowej Ligi Kobiet na Rzecz Pokoju i Wolności
Nicholas Murray Butler (USA) za propagowanie Paktu Brianda-Kellogga

1930
Arcybiskup Lars Olof Nathan Soederblom (Szwecja), przywódca ruchu ekumenicznego

1929
Frank Billings Kellogg (USA) za Pakt Brianda-Kellogga

1928
nie przyznano

1927
Ferdinand Buisson (Francja), założyciel i przewodniczący Ligi Praw Człowieka
Ludwig Quidde (Dania), delegat na wiele konferencji pokojowych

1926
Aristide Briand (Francja) za Traktat z Lokarno i Plan Dawesa
Gustav Stresemann (Niemcy) za Traktat z Lokarno

1925
Sir Austen Chamberlain (Wielka Brytania) za Traktat z Lokarno
Charles Gates Dawes (USA), przewodniczący Alianckiej Komisji Reparacyjnej i twórca Planu Dawesa

1923-1924
nie przyznano

1922
Fridtjof Nansen (Norwegia), norweski delegat w Lidze Narodów, twórca paszportu nansenowskiego dla uchodźców

1921
Karl Hjalmar Branting (Szwecja), premier, szwedzki delegat w Radzie Ligi Narodów
Christian Lous Lange (Norwegia), sekretarz generalny Unii Międzyparlamentarnej

1920
Léon Victor Auguste Bourgeois, przewodniczący Rady Ligi Narodów

1919
Thomas Woodrow Wilson (USA) za założenie Ligi Narodów

1918
nie przyznano

1917
Międzynarodowy Czerwony Krzyż, Genewa

1914-1916
nie przyznano

1913
Henri La Fontaine (Belgia), przewodniczący Międzynarodowego Stałego Biura Pokoju

1912
Elihu Root (USA), za inicjatywy w różnych porozumieniach arbitrażowych

1911
Tobias Michael Carel Asser (Holandia), twórca International Conferences of Private Law w Hadze
Alfred Hermann Fried (Austria), założyciel czasopisma "Die Waffen Nieder"

1910
Międzynarodowe Stałe Biuro Pokoju w Bernie

1909
Auguste Marie Francois Beernaert (Belgia), członek Stałego Trybunału Arbitrażowego
Paul Henri Benjamin Balluet, baron de constant de Rebecque D'Estournelles (Francja), założyciel i przewodniczący francuskiej grupy parlamentarnej arbitrażu międzynarodowego

1908
Klas Pontus Arnoldson (Szwecja), założyciel Szwedzkiej Ligi Pokojowej i Arbitrażowej
Fredrik Bajer (Dania), honorowy przewodniczący Międzynarodowego Stałego Biura Pokoju

1907
Ernesto Teodoro Moneta (Włochy), przewodniczący Lombardzkiej Ligi Pokoju
Louis Renault (Francja), profesor prawa międzynarodowego

1906
Theodore Roosevelt (USA), prezydent U.S.A, za przygotowanie traktatu pokojowego w wojnie rosyjsko-japońskiej

1905
Baronesa Bertha Sophie Felicita von Suttner, née Countess Kinsky von Chinic und Tettau (Austria), pisarka, honorowa przewodnicząca Międzynarodowego Stałego Biuro Pokoju

1904
Instytut Prawa Międzynarodowego w Gandawie, w Belgii

1903
Sir William Randal Cremer (Wielka Brytania), sekretarz International Arbitration League

1902
Élie Ducommun (Szwajcaria) i Charles Albert Gobat (Szwajcaria), honorowi sekretarze Międzynarodowego Stałego Biura Pokoju w Bernie

1901
Jean Henri Dunant (Szwajcaria), założyciel Czerwonego Krzyża i inicjator Konwencji Genewskiej
Frédéric Passy (Francja), założyciel i przewodniczący Societe Francaise pour l'arbitrage entre nations

Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-10-22 00:08:49