Czytaj więcej"/> Drukuj
Piemont -
Piemont (wł. Piemonte) - kraina historyczna i region autonomiczny w północno-zachodnich Włoszech, przy granicy z Francją i Szwajcarią.

Informacje ogólne

Powierzchnia Piemontu jest górzysta, w zachodniej i północnej części Alpy Zachodnie, w środkowej - Nizina Padańska. Gęsta sieć rzeczna (główna rzeka - Pad), na granicy z Lombardią duże jezioro Maggiore.
Jeden z najbardziej uprzemysłowionych regionów Włoch: przemysł środków transportu, maszynowy, elektrotechniczny, gumowy, papierniczy, materiałów budowlanych, hutniczy (hutnictwo aluminium i żelaza).
W Piemoncie uprawia się zboża, buraki cukrowe, warzywa, drzewa owocowe, winorośl. Hoduje się bydło, trzodę chlewną i owce.
Rozwinięta turystyka (m.in. sporty zimowe).
W skład regionu wchodzi 8 prowincji: Alessandria, Asti, Biella, Cuneo, Novara, Turyn, Verbano-Cusio-Ossola i Vercelli.

Historia

Nazwa Piemont była używana od XII wieku na określenie terenów dawnego Królestwa Longobardów między Padem a północnymi Alpami, później także innych terenów północnych Włoch będących we władaniu dynastii sabaudzkiej. W starożytości kraina zasiedlona przez Celtów, dopiero za Oktawiana Augusta opanowana przez Rzym.
Od około 568 pod władzą Longobardów, następnie Piemont należał do państwa Franków Karola Wielkiego. W XI-XV rozpadł się na kilka jednostek terytorialnych (Turyn, Ivrea, Monferrato, Saluzzo, Sabaudia i inne), spośród których przewagę uzyskało margrabstwo Turynu. Od XV księstwo Sabaudii i Piemontu. Od 1720 trzon Królestwa Sardynii ze stolicą w Turynie. W latach 1799-1814 należał do Francji. W XIX w. jedna z najbardziej rozwiniętych gospodarczo części Włoch. Za panowania Karola Alberta (1831-1849) ośrodek włoskiego ruchu wyzwoleńczego i dążeń do zjednoczenia Włoch (risorgimento) pod egidą domu sabaudzkiego. Od 1860 w zjednoczonych Włoszech. Pochodzący stąd Wiktor Emanuel II został w 1861 pierwszym królem Włoch.
Link zewnętrzny: Strona internetowa regionu Piemont.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-11-28 21:25:42