Czytaj więcej"/> Drukuj
Pawiak, nieistniejące więzienie carskie w Warszawie zbudowane w latach 1829-1835 według projektu Henryka Marconiego.
Pawiak -

Podczas powstania styczniowego, przetrzymywano w nim więźniów politycznych.
W okresie międzywojennym areszt śledczy dlla więźniów politycznych i kryminalnych. Odział żeński nosił nazwę Serbia.
W czasie niemieckiej okupacji, w latach 1939-1944 więziono w Pawiaku ok. 100 tys. mężczyzn i 20 tys. kobiet. Więziono w nim osoby zatrzymane w łapankach, członków ruchu oporu i więźniów politycznych.
Ogółem rozstrzelano ok. 37 tys. więzniów a ok. 60 tys. wysłano do obozów koncentracyjnych. W Pawiaku działały polskie organizacje konspiracyjne, którym udało się uchronić pewną liczbe więźniow od rozstrzelania.
W czasie okupacji Pawiak znalazł się na terenie Getta Warszwskiego
30 lipca 1944, na dwa dni przed wybuchem powstania warszawskiego, Niemcy wysłali do obozów koncentracyjnych (Gross-Rosen i Ravensbrück) 2000 mężczyzn i 400 kobiet. Po spacyfikowaniu powstania na Woli (dzielnica Warszawy), rozstrzelali pozostałych więźniów i 21 sierpnia 1944 wysadzili budynek wiezienny w powietrze.
Po wysadzeniu przez Niemców więzienia ocalał prawy słup bramy i drzewo które rosło tuż obok niej po wewnętrznej stronie muru więziennego. Do drzewa tego rodziny pomordowanych przez niemców więźnów mocowały tabliczki z ich nazwiskami. Niestety drzewo uschło i w 2004 roku pracownicy Gliwickich Zakładów Urządzeń Technicznych (GZUT) wycięli je, zdjęli z niego formę i wykonali odlew brązowy który został ustawiony w 2005 roku.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-02-28 06:25:48