Czytaj więcej"/> Drukuj
Paweł Michajłowicz Fitin (ur. 1907, zm. 1971) - major bezpieczeństwa państwowego, wieloletni funkcjonariusz radzieckiej Służby Bezpieczeństwa i wywiadu, szef PGU NKWD, następnie Zarządu I NKGB i NKWD Wywiadu Zagranicznego.
Z zawodu rolnik, absolwent wyższej szkoły rolniczej, zastępca dyrektora naczelnego wydawnictwa rolniczego Sielchozgiz. Od stycznia 1938 słuchacz wyższej szkoły NKWD (pierwszej szkoły wywiadu zagranicznego, tzw. SZON), w grudniu 1938 oddelegowany przez Komitet Centralny WKP do osłabionego czystkami NKWD, w ramach którego został skierowany do wywiadu zagranicznego INO; w maju 1939 mianowany jego szefem. Po dokonaniu reorganizacji służb bezpieczeństwa i wywiadu w lutym 1941 mianowany szefem PGU (I Zarządu Wywiadu Zagranicznego) NKGB i NKWD. Sprawował to stanowisko do końca wojny.
Wielokrotnie przestrzegał przed groźbą ataku niemieckiego, narażając się w ten sposób na gniew Józefa Stalina. Odniósł wiele sukcesów wywiadowczych podczas II wojny światowej, m.in. prowadząc siatkę Cambridge. W swoim raporcie z 1945 o Anthonym Bluncie pisał: Ten agent wykonał tak ogromną, tytaniczną pracę dla nas podczas wojny, że musi być wyczerpany. Powinniśmy zostawić go w spokoju przez okres pięciu lub dziesięciu lat.
Po wojnie w 1946 objął stanowisko zastępcy pełnomocnika NKWD w Niemczech, następnie w 1947 przeniesiony do Swierdłowska na stanowisko zastępcy szefa zarządu w ministerstwie bezpieczeństwa państwowego MGB; później ponownie przeniesiony - tym razem do Kazachstanu, gdzie został ministrem bezpieczeństwa państwowego.
Po aresztowaniu Ławrientija Berii w 1953 usunięty ze służby bez prawa do jakiegokolwiek zasiłku i emerytury. Znalazł zatrudnienie w Moskwie jako dyrektor kombinatu fotograficznego, w którym pracował do 1970. Zmarł w Moskwie w grudniu 1971.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-09-23 11:22:12