Czytaj więcej"/> Drukuj
Oktawian August (Gaius Octavius po adopcji Gaius Iulius Caesar Octavianus) (ur. w Rzymie 23 września 63 roku p.n.e. - 19 sierpnia 14 n.e.). Syn Gajusza Oktawiusza i Atii Starszej (Atia Maior), wnuk siostry Juliusza Cezara i jego adoptowany testamentem syn.
Po zamordowaniu Cezara w 44 roku p.n.e. walczył z Markiem Antoniuszem. Po zwycięstwie zawarł z nim i z Lepidusem drugi triumwirat. Pokonał zabójców Cezara pod Filippi w roku 42 p.n.e.. W 35 r. p.n.e. podbił tereny Panonii. W latach 32-31 p.n.e. toczył wojnę domową z Markiem Antoniuszem. Po zwycięstwie, które odniósł dla niego Marek Agrypa pod Akcjum stał się jedynym władcą imperium. 16 stycznia 27 roku p.n.e., senat rzymski, po raz pierwszy w historii, przyznał mu na wniosek Plankusa tytuł Augustusa. W ten sposób Oktawian stał się pierwszym cesarzem rzymskim, jakkolwiek przy zachowaniu wszelkich pozorów ciągłości ustroju republikańskiego (np. sprawował wielokrotnie urząd konsula. Używał oficjalnej tytulatury: Imperator Caesar Divi filius Augustus. Przyjął tytuł princepsa, wprowadzony przez niego ustrój nazywamy pryncypatem.

Reformy Oktawiana Augusta:

Powiększył państwo o nowe prowincje: Egipt, Panonię i Dalmację-Illyricum. Nie miał męskiego potomka. Na następcę wybrał Tyberiusza - syna swojej trzeciej żony - Liwii, którego adoptował.
Po jego panowaniu zapanował przez dwa wieki pax romana, pokój rzymski.

Wywód przodków:

{{Szablon:tree|ojciec_ojca=NN |matka_ojca=NN |ojciec_matki=Atius Balbus |matka_matki=Julia |ojciec=Octavius |matka=Atia |osoba=Oktawian August }}

Małżeństwa i dzieci:

Twórczość literacka

W młodości otrzymał gruntowne wykształcenie filozoficzne, retoryczne i literackie. Karierę mówcy rozpoczął w 12 roku życia wygłaszając na pogrzebie swojej babki Julii mowę na cześć zmarłej. W jego dorobku literackim znajdowało się co następuje:
Prawie nic z tego nie zachowało się do naszych czasów, znamy jedynie garść fragmentów, zwłaszcza korespondencji i pamiętników.
Z twórczości Augusta wymienionej powyżej zachowało się w całości tylko jedno pismo, za to niemal w oryginale. Jest to Index rerum a se gestarum, którego tekst (wraz z greckim przekładem) odnaleziono wyryty na zewnętrznej ścianie świątyni Augusta i Romy w Ancyrze (obecnie Ankara). Jest on znany szerzej jako tak zwane Monumentum Ancyranum.
Co do tragedii "Ajas", jej losy znamy dzięki przekazanemu przez Swetoniusza bon motowi Augusta. Otóż jak wiadomo, bohater grecki imieniem Ajas zakończył życie rzucając się na własny miecz; z drugiej natomiast strony używanych w starożytności kart papirusowych nie dawało się podrzeć, gdyż były zbyt mocne, nieudane teksty zmywano więc z nich mokrą gąbką. Wiadomo było, że August rozpoczął z wielkim zapałem pracę nad tragedią, więc po jakimś czasie ktoś z przyjaciół zapytał, co porabia Ajas. Na to August: "Mój Ajas rzucił się na gąbkę".
Poprzedni cesarz
nie było
Cesarze rzymscy Następny cesarz
Tyberiusz (13-37)

Linki zewnętrzne:
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-11-26 02:08:56