Czytaj więcej"/> Drukuj
Niszczyciel eskortowy - klasa średniej wielkości okrętów wojennych, przeznaczonych do służby eskortowej, budowanych w czasie II wojny światowej.
Niszczyciele eskortowe służyły przede wszystkim do ochrony konwojów przed atakami okrętów podwodnych i nawodnych oraz samolotów, a także do działań w składzie większych zespołów floty (m.in. grup poszukujących okręty podwodne). Niszczyciele eskortowe były to albo przebudowane i przystosowane do służby eskortowej niszczyciele starszych typów, albo specjalnie budowane w tym celu jednostki. Klasa ta szczególnie rozwijana była w Wielkiej Brytanii i USA, które to państwa miały największe potrzeby w dziedzinie osłony konwojów.
Przebudowa na niszczyciele eskortowe dotyczyła mniejszych niszczycieli (o wyporności 1000-1400 ton) starszych typów, jak amerykańskie typy flush-deck, angielskie typy "V/W" i "A-I" (np. ORP Garland). Okręty te miały zdejmowaną część dział artylerii głównej i wyrzutni torpedowych, w zamian instalowano więcej wyrzutni i miotaczy bomb głębinowych przeciw okrętom podwodnym oraz działek przeciwlotniczych. Okręty te zachowały prędkość rzędu 30-35 węzłów.
Od początku II wojny światowej budowano też nowe okręty, specjalnie zaprojektowane jako niszczyciele eskortowe. Jako pierwsze, skonstruowano brytyjskie okręty typów Hunt I do Hunt IV. Od 1942 długą serię niszczycieli eskortowych typów "Evarts", "Buckley" i dalszych budowano w USA - łącznie ukończono ich aż ponad 500. Budowę okrętów tej klasy, typu "Momi" podjęto także w Japonii.
Wszystkie nowe okręty tej klasy miały wyporność 1000 - 1400 ton. Ich uzbrojenie artyleryjskie składało się z kilku dział uniwersalnych (brytyjskie: 4-6 dział kaliber 102 mm, amerykańskie: 3 x 76 mm lub 2 x 127 mm, japońskie: 3 x 127 mm) oraz działek przeciwlotniczych. Okręty te miały ponadto wyrzutnie i miotacze bomb głębinowych, część typów miała też 2-4 wyrzutni torpedowych. Szybkość jednostek brytyjskich i japońskich, napędzanych turbinami parowymi wynosiła 25-27 węzłów, amerykańskie posiadały częściowo napęd dieslowski i osiągały około 21 w.
Niszczyciele eskortowe określa się także mianem eskortowców, lecz jest to nieco szersze określenie, oznaczające przeznaczenie okrętu. Niszczyciele eskortowe miały silniejsze uzbrojenie artyleryjskie i były bardziej uniwersalne od zbliżonych wielkością fregat. Po II wojnie światowej nie budowano nowych niszczycieli eskortowych, a klasa ta została zastąpiona przez nowe fregaty. Amerykańskie niszczyciele eskortowe używane były jeszcze w latach 90. w marynarkach niektórych państw Azji i Ameryki Południowej.
W Polskiej Marynarce Wojennej używano niszczycieli eskortowych:
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-10-23 02:26:17