Czytaj więcej"/> Drukuj
NeuroLingwistyczne Programowanie, NLP (ang. neuro-linguistic programming) to, kierunek psychoterapii, zwracający szczególną uwagę na sposób w jaki powstają i zmieniają się ludzkie wzorce spostrzegania i myślenia. NLP stara się modyfikować wzorce, które prowadzą do życiowej porażki przy pomocy szerokiej gamy technik, takich jak hipnoza, linia czasu, itp.
Jako kierunek terapeutyczny NLP powstało w latach siedemdziesiątych XX wieku w Santa Cruz w Kalifornii. Wówczas lingwista John Grinder i informatyk Richard Bandler zaczęli badać sposoby, dzięki którym trzech wybitnych terapeutów owego czasu (V. Satir — terapeutka rodzinna, F. Perls — twórca terapii Gestalt, M. Ericksonhipnoterapeuta) osiągało niecodzienne sukcesy. Bandler i Grinder szukali zasad, które czynią pracę z pacjentem efektywną.
Czynnikiem, który miał decydować o geniuszu terapeutycznym okazał się zestaw wzorców komunikacji werbalnej i niewerbalnej. Bandler i Grinder opracowali zbiór interwencji terapeutycznych, a swoje spostrzeżenia zawarli w książkach opublikowanych w latach 1975 — 1977: dwutomowym The Structure of Magic oraz składającym się również z dwóch części Patterns of Hipnotic Techniques of Milton H. Erickson. Model przez nich stworzony i dalej rozwijany może być wykorzystywany do zwiększania efektywności komunikacji, przeprowadzania zmian w terapii, przyspieszania uczenia się i zwiększania radości z życia. (O'Connor i Seymour)
O'Connor i Seymour nazywają NLP sztuką podkreślając, że opiera się na twórczej fascynacji ludźmi będących mistrzami w rozmaitych sferach aktywności. Twierdzą nawet, że to zupełny przypadek, iż metoda ta powstała jako gałąź psychoterapii. Wskazują, że w swej istocie NLP to wyrafinowane strategie badania reguł, jakimi kierują się ludzie wybitni, odnoszący sukcesy w różnych dziedzinach i uczenie ich innych.

Teoria

NLP opiera się na m.in. założeniach teoretycznych psychologii poznawczej. Psychologia poznawcza zaprzecza istnieniu obiektywnej rzeczywistości społecznej, ponieważ każdy tworzy własny schemat poznawczy — odzwierciedlenie rzeczywistości.
Przegląd literatury pokazuje, że temat wpływu szkolenia NLP na osobowość jego uczestników pozostaje ciągle na obrzeżu zainteresowań badaczy akademickich. Obok badań testujących wybrane założenia teoretyczne NLP (np. Buckner i inni 1987, Wabia i Misiek 1998), badań zajmujących się skutecznością wybranych technik NLP (np. Koziey i McLeod 1987) a także studium przypadków, istnieje w literaturze niewiele doniesień na temat zmian osobowości uczestników szkoleń. Najbardziej znanymi są badania Duncana, który badał samorealizację (Duncan, Konefal i Spechler 1990), poziom lęku jako cechy i poczucie umiejscowienia kontroli (Konefal, Duncan i Reese 1992) oraz poziom lęku społecznego (Duncan i Konefal 1998) u uczestników stacjonarnych szkoleń NLP. Rezultaty badań Duncana i współpracowników wskazują na korzystny wpływ szkolenia NLP na jego uczestników w obszarach badanych przez nich zmiennych. Na gruncie polskim również podjęto próbę dalszej eksploracji tego zagadnienia (Wypler w druku).

Praktyka

Wzorce, umiejętności i techniki odkrywane w tym procesie (zwanym modelowaniem) stosowane są w poradnictwie, edukacji, sporcie, polityce i biznesie. Najnowsze modele i procedury uczą umiejętności budowania własnej motywacji, wpływania na własne procesy emocjonalne i myślowe oraz wywierania wpływu na innych.
Niektóre metody NLP:

Argumenty zwolenników

NLP budzi wiele kontrowersji w kręgach zawodowych psychologów. Przestawiamy więc poniżej argumenty jego zwolenników. W następnej sekcji znajdują się argumenty przeciwników.
Zwolennicy twierdzą:

Kontrowersje

NLP zarzuca się m.in.: Na podstawie m.in. NLP - Prawdy i mity Benedykt Peczko
Literatura przedmiotu:

Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-01-26 02:56:09