Czytaj więcej"/> Drukuj
Mistrz i Małgorzata (tytuł oryginalny Мастер и Маргарита) powieść rosyjskiego pisarza Michaiła Bułhakowa. Wydana w wersji ocenzurowanej w latach 1966-1967, a wersji prawie pełnej w roku 1973.
Powieść rozgrywa się w kilku przestrzeniach w Moskwie lat trzydziestych XX wieku, czyli ZSRR, w przestrzeni historycznej - pałac prokuratora Poncjusza Piłata i przestrzeni fantastycznej. Autor porusza zagadnienia ze sfery filozofii, metafizyki, etyki, religii, historii, polityki, psychologii, estetyki. Dzieło jest satyrą na instytucje polityczne, niedorzeczności systemu socjalistycznego i tryb życia obywateli Związku Radzieckiego. W postaci tytułowego Mistrza można odnaleźć cechy Bułhakowa - niedoceniony literat i mistyk, bliski choroby psychicznej.
Powieść oparta jest na nowatorskiej zasadzie konstrukcyjnej - "powieść w powieści", dzieje głównych bohaterów przeplatane są powieścią Mistrza - ewangelią według Bułhakowa. Celowo zastosowano zabieg deformacji świata przedstawionego.
Mistrz i Małgorzata to powieść realistyczna z wątkiem miłosnym, w którą wkomponowane są motywy baśniowe i motyw kryminalny. Część o Chrystusie to powieść psychologiczna. Niektórzy krytycy zaliczają powieść do gatunku science fiction.

Treść

...Więc kimże w końcu jesteś?
- Jam częścią tej siły,
która wiecznie zła pragnąc,
wieczne czyni dobro.
''J.W.  Goethe 
" Faust
"'' ''motto Mistrza i Małgorzaty''

Szatan, przedstawiający się jako profesor czarnej magii Woland, wraz ze swoją świtą przybywa do Moskwy. Jak co roku, na wiosnę, 14 nisana Książę Ciemności organizuje Bal Pełni Księżyca, za każdym razem w innym miejscu. Gospodynią balu zostaje zawsze mieszkanka miasta o imieniu Małgorzata. Świta Wolanda wybiera Małgorzatę Nikołajewną. Gospodyni ma prawo do wyrażenia życzenia, które Szatan spełnia. Tak Małgorzata zapewnia sobie wiekuiste szczęście, wydobywając ukochanego Mistrza ze szpitala psychiatrycznego...
Na drugim planie powieści Bułhakow zarysował codzienność mieszkańców Moskwy. Jest to krytyczne spojrzenie na ludzkie ambicje stworzenia "raju na ziemi".
"-No cóż - (...) - Ludzie są tylko ludźmi. Lubią pieniądze, ale tak było zawsze... Ludzkosć lubi pieniądze, z czegokolwiek byłyby zrobione, czy to ze skóry, czy z papieru, z brązu, czy złota (...) są lekkomyślni... i miłosierdzie zapuka niekiedy do ich serc..." - konstatuje Woland.
Obecne w utworze dzieje Chrystusa odbiegają od biblijnych. Czytelnik jest świadkiem przesłuchania, prowadzonego przez Piłata.

Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-09-21 05:56:45