Czytaj więcej"/> Drukuj
Mieszczaństwo - stan społeczny, składający się z obywateli miast, czyli osób wolnych, podlegających prawu miejskiemu, uformowany w średniowieczu. Po upadku państwa stanowego klasa społeczna, nazywana częściej burżuazją (z fr. bourgeoisie - mieszkańcy miast); rzadziej mieszczaństwem nazywa się ogół mieszkańców miast. Ze względu na ideologiczne pejoratywne nacechowanie pojęć "mieszczaństwo" i "burżuazja" współczesna socjologia używa częściej określenia klasa średnia.
Stan mieszczański uformował się w XIII wieku w związku z powstawaniem średniowiecznych miast, rządzących się odrębnym prawem. Mieszczanie uzyskiwali od feudalnych władców prawa samorządowe i inne przywileje. Mieszczaństwo składało się głównie z kupców i zrzeszonych w cechach rzemieślników. Mieszczaństwo zajmowało pośrednie położenie między "wyższym" stanem - rycerstwem i niżej położonym chłopstwem. Jednocześnie podlegało silnej społecznej i majątkowej stratyfikacji na bogaty patrycjat i uboższe pospólstwo. Z mieszczaństwa najczęściej wyłączano rządzących się odrębnymi prawami i nie podlegających władzy rad miejskich Żydów, a także duchownych. Również nie zaliczano do mieszczaństwa mieszkający w miastach, ale nie posiadający praw plebs. Stopniowo wśród mieszczaństwa kształtowała się bogata warstwa, zajmująca się bankowością i zamorskim handlem, zrzeszona w gildiach i kompaniach handlowych, z której powstaniem wiąże się początek kapitalizmu.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-08-08 01:56:24