Czytaj więcej"/> Drukuj
Medycyna psychosomatyczna to dziedzina wyłoniona z psychiatrii w latach dwudziestych XX wieku. Jej podstawą teoretyczną była psychoanaliza, a głównie obserwacje kliniczne dotyczące roli konfliktów w etiologii schorzeń takich jak choroba wrzodowa, nadciśnienie tętnicze.

Założenia współczesnej medycyny psychosomatycznej

Model biomedyczny
kategorie opisu
Model holistyczno-ekologiczny
medycyna neopozytywistyczna geneza koncepcje systemowe, nurty humanistyczne
wyizolowany ze środowiska, ograniczony do wymiaru biologicznego człowiek powiązania między człowiekiem a środowiskiem
kategoria uniwersalna, przedmiot badań - choroba zdrowie dynamiczne – poddająca się zmianom zdolność do osiągania szczytu możliwości fizycznych, psychicznych i społecznych oraz pozytywnego reagowania na wyzwania środowiska
traktowanie przedmiotowe, kompetencja o orzekaniu choroby należy do lekarza człowiek a zdrowie traktowanie podmiotowe, egzystencja sensowna i twórcza, dążenie do zapewnienia możliwości rozwojowych
wykonywanie zaleceń zachowania zdrowotne świadomie podjęte działania w celu promowania, ochrony i zachowania zdrowia, skuteczne lub nie
jest wyznacznikiem zdrowia, odpowiedzialność za zdrowie ponosi lekarz system opieki samoopieka - system opieki jest jednym z wielu determinantów zdrowia, współodpowiedzialność za zdrowie ponosi podmiot
podejście nomotetyczne, tworzenie teorii ogólnych o mocy wyjaśniającej metodologia podejście idiograficzne, opis i zrozumienie funkcjonowania konkretnego człowieka

Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-01-28 16:50:51