Czytaj więcej"/> Drukuj
Mari - miasto starożytne w północnej Mezopotamii nad Eufratem. Od III tysiąclecia p.n.e. ważny ośrodek polityczny i handlowy na szlaku północna Mezopotamia – północna Syria. Okresowo pod władzą Sumerów, Akadów, Asyryjczyków. Zdobyte ok. 1757 r. p.n.e. przez Hammurabiego, straciło znaczenie. Tytuł władcy to Szakkanakku.
Okres największego rozkwitu przeżywało Mari pod rządami Zimri-lima (XVIII w. p.n.e.). Jego zasięg terytorialny obejmował tereny na południu od granic ówczesnego (dość silnego wtedy) Babilonu aż do rejonów Karkemisz na północy. Asyria nie odgrywała wtedy znaczącej roli jako mocarstwo. Państwo Mari dysponowało dość silną armią jak na tamte czasy, m.in. z zastosowaniem konnych rydwanów, a także z dość rozwiniętymi machinami oblężniczymi.
Samo miasto przedstawiało się imponująco, a szczególnie pałac królewski o znacznej powierzchni (ok. 200x120 m) posiadający około 300 pomieszczeń. Mari zamieszkane było głównie przez ludność semicką z jej północno-wschodniego odłamu, czyli amorycką, która przyjęła kulturę akadyjską.
Pomimo łączącego Mari z Babilonem sojuszu Hammurabi, łamiąc traktat, zajął Mari ok. 1757 r. p.n.e., które przestało odgrywać od tej chwili znaczącą rolę w regionie.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-08-14 03:55:55