Czytaj więcej"/> Drukuj
Leon Kozłowski - polski archeolog i polityk, premier rządu II RP w latach 1934 - 1935.
Urodził się w 1892 roku w Rembieszycach. Przed 1914] r. należał m.in. do Związku Młodzieży Postępowej i Zwiazku Strzeleckiego. W czasie I wojny światowej służył w 1. pułku ułanów Legionów Polskich, a od roku 1917 należał do POW. Na wojnie polsko-bolszewickiej walczył jako ochotnik. W latach 1921-1931 i 1935-1939 był profesorem archeologii Uniwersytetu im. Jana Kazimierza we Lwowie. Od roku 1919 po przewrocie majowym Piłsudskiego organizował Związek Naprawy RP we Lwowie. Od 1928 był działaczem BBWR. W latach 1928-1935 był posłem na Sejm RP a następnie w latach 1935-39 senatorem. W rządzie pełnił funkcje: ministra reform rolnych (1930–32) oraz podsekretarza stanu w Ministerstwie Skarbu (1932-1933).
W okresie od 15 maja 1934 do 28 marca 1935 pełnił urząd premiera. Po śmierci marszałka Piłsudskiego był uważany za zwolennika Walerego Sławka i "lewicowego" wśród grupy "pułkowników". W okresie 1937-1938 należał do Obozu Zjednoczenia Narodowego.
Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany przez sowietów we Lwowie i osadzony w więzieniu. Po uwolnieniu trafił do armii gen. Władysława Andersa, po czym zdezerterował z armii polskiej i w rejonie Tuły przedarł się na niemiecką stronę frontu. Usiłował następnie prowadzić rokowania z Niemcami oraz współdziałał z niemiecką propagandą odnośnie sytuacji w ZSRR. Został internowany w Berlinie, gdzie zginął 11 maja 1944 podczas alianckiego bombardowania. Zaocznie skazany na karę śmierci za zdradę.
Jako archeolog był przedstawicielem tzw. szkoły neoautochtonicznej. Przed wojną publikował prace naukowe z pradziejów Polski, m.in. "Starsza epoka kamienna w Polsce", "Młodsza epoka kamienna w Polsce (neolit)", "Wczesna, starsza i środkowa epoka brązu w Polsce". Napisał wspomnienia z uwięzienia, armii Andersa i ucieczki do Niemców "Moje przeżycia".
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-09-19 10:38:14