Czytaj więcej"/> Drukuj
Lądolód - lodowiec kontynentalny - pokrywa lodowa o dużej miąższości (do kilku kilometrów), zajmująca obszar powyżej 50 tysięcy km2. Tworzy lekko wypukłą tarczę zbudowaną ze śniegu i lodu, rozpływającą się na boki pod wpływem własnego ciężaru. Obecnie lądolód występuje tylko na Antarktydzie (13 mln km2) i Grenlandii (1,7 mln km2). Dla porównania lądolód plejstoceński przekroczył 30 mln km2 powierzchni, a suma powierzchni wszystkich współczesnych lodowców (poza Antarktydą i Grenlandią) wynosi niewiele więcej niż 0,5 mln km2 (w Kanadzie - 200 tys., w Himalajach - 33 tys., w USA - 75 tys. km2)
Lądolód może osiągać miąższość do 4000 m.
Poniższa animacja przedstawia początek formowania lądolodu, a także każdego lodowca. Poszczególne fazy można opisać następująco:
Lądolód -

1.działalność erozyjna
-rynny polodowcowe, są to zagłębienia uformowane przez wody podlodowcowe
-jezioro rynnowe, rynna polodowcowa wypełniona wodą
-pradolina, rozległe doliny uformowane przez wody polodowcowe płynące równolegle do czoła lądolodu
2.działalność akumulacyjna
-morena czołowa, powstaje w trakcie postoju lądolodu i tworzy równoległe do czoła lodowca pasy wzniesień
-morena denna, powstaje pod lodowcem, pozostawia po sobie falista równinę zbudowaną z glin, piasków i żwirów
-sandry, piaszczysto-żwirowe stożki napływyowe tworzące rozległe równiny
-jezioro morenowe, zagłębienia międzymorenowe wypełnione wodą
-piaszczysto-żwirowe pagórki o różnych kształtach związane z akumulacyjną działalnością wód podlodowcowych
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-11-30 05:03:02