Czytaj więcej"/> Drukuj
Ku Klux Klan - dwie różne terrorystyczne organizacje rasistowskie w Stanach Zjednoczonych. Pierwsza powstała w XIX wieku (po wojnie secesyjnej), druga w 1915 roku. Obie zostały zdelegalizowane z powodu dopuszczania się przemocy na tle rasowym i religijnym.

Pierwszy KKK

Ku Klux Klan powstał po wojnie Północy z Południem, w stanie Tennessee w roku 1865, jako tajny związek do zwalczania murzyńskich swobód. Pod dowództwem byłego generała Nathana Bedforda Forresta zgromadził duże fundusze i w niedługim czasie rozszerzył się na większość stanów południowych, asymilując wszystkie dawniej istniejące w stanach niewolniczych stowarzyszenia tajne, jak stowarzyszenie Samotnej Gwiazdy i Rycerzy Złotego Koła. Członkowie Ku Klux Klanu, w dużej części byli konfederaci, zobowiązywani byli przysięgą do tajemnicy, zbierali się często, zazwyczaj konno i mocno zamaskowani. Spotkania często kończyły się aktami terroru (samosąd, lincz, zastraszanie) w stosunku do Murzynów-wyzwoleńców, a czasem również białych, którzy ich zatrudniali. Formalnie został rozwiązany już w 1869 roku, ale nawet wydane przeciw niemu surowe uchwały kongresu nie zdołały powstrzymać jego działalności. W 1882 roku kongres uznał działalność klanu za niezgodną z konstytucją. Działająca nielegalnie organizacja z wolna uległa rozkładowi.

Drugi KKK

Ku Klux Klan narodził się po raz wtóry w 1915 roku w Atlancie (stan Georgia). Założył go wędrowny kramarz, kaznodzieja i fanatyk William Joseph Simmons. Hasłami były: "hegemonia białych", "prawdziwy patriotyzm", "czysty amerykanizm". Jego siłą napędową była nostalgia za "południowym" trybem życia, a wreszcie reakcja na rosnącą falę imigracji oraz nietolerancja religijna w stosunku do żydów, katolików i innych. Nowy klan przyjął ceremoniały i tytuły pierwszego: terytorium Stanów było Niewidzialnym Cesarstwem Ku klux Klanu, z Wielkim Czarownikiem na czele. Każdy stan był królestwem z Wielkim Tytanem na czele. Dalej szli Wielcy Olbrzymi, Wielcy Cyklopi.
Drugi Ku Klux Klan w latach dwudziestych osiągnął 4 mln członków, organizował marsze, jego członkowie przebierali się w białe charakterystyczne stroje i palili krzyże, dopuszczając się licznych aktów gwałtu, jak za dawnych czasów rozpraw z Murzynami. Aż do roku 1927 Ku Klux Klan był w życiu Stanów realną siłą, z którą musiał się liczyć nawet rząd Stanów Zjednoczonych. Jednakże gorszące niesnaski wewnętrzne, korupcja i przemoc spowodowały szybki upadek. "Świątynia" Ku Klux Klanu w Fort Worth została przez przeciwników klanu wysadzona w powietrze. Wielki Czarownik Clarke, który już od roku 1929 cierpiał na megalomanię (uważał się za wcielenie Juliusza Cezara i Dalaj Lamę), popadł w obłęd, który sprawił, że w roku 1932 został zamknięty w nowojorskim szpitalu dla obłąkanych.
W latach 30-tych liczba członków klanu spadła, a w 1944 roku został czasowo rozwiązany, w 1945 roku wznowiła działalność w stanie Georgia, serią linczów, morderstw i podpaleń. Zdelegalizowany w 1958 roku odrodził się nielegalnie w latach sześćdziesiątych, w reakcji na wdrażanie w życie Ustawy o Prawach Obywatelskich (Civil Rights Act). Klan nigdy jednak nie odzyskał swej siły, obecnie składa się z kilku faszyzujących odłamów i nie liczy prawdopodobnie więcej niż kilka tysięcy członków.
Na podstawie: encyklopedia Orgelbranda, Britannica, Ultima Thule, Encyklopedia PWN
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-03-29 13:07:53