Czytaj więcej"/> Drukuj
Koronacja (z łac.) jest uroczystym aktem przekazania monarsze atrybutów władzy. Nazwa uroczystości pochodzi od najpopularniejszego atrybutu, korony.
W krajach chrześcijańskich koronacja wiązała się z uroczystą mszą, na której wysoki dostojnik kościelny nakładał koronę na głowę monarchy, ewentualnie również namaszczając olejkami itp. Wiązało się to z wierzeniami, że wszelka władza pochodzi od Boga (por. również J 19:10-11 - rozmowa Jezusa z Piłatem: "Rzekł więc Piłat do Niego: «Nie chcesz mówić ze mną? Czy nie wiesz, że mam władzę uwolnić Ciebie i mam władzą Ciebie ukrzyżować?» Jezus odpowiedział: «Nie miałbyś żadnej władzy nade Mną, gdyby ci jej nie dano z góry. Dlatego większy grzech ma ten, który Mnie wydał tobie»."[1]). Jednocześnie potwierdzało to zwierzchność papieża nad monarchą (zob. papocezaryzm). Podczas swojej koronacji na Cesarza Francuzów, Napoleon Bonaparte, wziął koronę z rąk papieża i sam nałożył ją sobie na głowę, tym samym pokazując swoją niezależność wobec niego.
W poszczególnych krajach koronacja zwykle odbywała się w tym samym kościele, dla każdego z monarchów. Tradycyjnie, królowie francuscy koronowani byli w Reims, angielscy - w Opactwie Westminster itd. W Polsce, do 1320 r. koronacje odbywały się w Gnieźnie, a potem w Krakowie. Trzej królowie (Stanisław Leszczyński, Stanisław August Poniatowski i Mikołaj I) koronowani byli w Warszawie. Tradycyjnie koronacja trwała trzy dni, od soboty, przy czym główny akt następował w niedzielę.
Królom elekcyjnym dopiero koronacja dawała prawo sprawowania rządów.
W Kościele Katolickim istnieje obrzęd koronacji obrazu, co jest symbolicznym uhonorowaniem przedstawionej na nim postaci. Zazwyczaj dotyczy to Maryi.
[2] cyt. za Biblią Tysiąclecia
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-10-25 00:41:42