Czytaj więcej"/> Drukuj
Korona Polska (łac. Corona Regni Poloniae) - termin (Corona Regni)powstały w XII wieku w Anglii, w XIII wieku obecny na Węgrzech i stąd w połowie XIV wieku przeniesiony do Polski. Termin Korona Królestwa Polskiego należy rozpatrywać jednocześnie w dwu ujęciach. Po pierwsze - geograficznym - to znaczy jako tereny państwa polskiego, co zostało przedstawione niżej. Po drugie w ujęciu prawno-ustrojowym. Otóż o ile w monarchii patrymonialnej państwo było uważane za własność panującego (łac. patrimonium), to w monarchii stanowej (a to pojęcie charakterystyczne właśnie dla niej) oddzielano króla od państwa, ujmowanego jako Corona Regni właśnie.
Z pojęcia Korony wyprowadzono fundamentalne zasady suwerenności państwa i króla wobec czynników zewnętrznych oraz niezbywalności i niepodzielności terytorium państwa.
Korona obejmowała swoim zasięgiem historyczne terytoria Polski. Termin ten oznaczał również prawa państwa polskiego do poszczególnych ziem, niezależnie od faktycznego stanu posiadania. Ponadto określeniem tym obejmowano wszystkie ziemie, będące pod władzą państwa polskiego.
Od unii lubelskiej Korona, obok Litwy była częścią składową Rzeczypospolitej Obojga Narodów i obejmowała Prusy Królewskie, Mazowsze, Wielkopolskę, Małopolskę, Podlasie, Ruś Czerwoną, Wołyń, Podole, Kijowszczyznę.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-08-07 14:32:56