Czytaj więcej"/> Drukuj
Kongres wiedeński (1 października 1814 - 9 czerwca 1815), kongres przedstawicieli 16 większych państw europejskich, trwający od września 1814 r. do czerwca 1815 r. w Wiedniu, zwołany w celu dokonania zmian terytorialnych i ustrojowych po rewolucji francuskiej i wojnach napoleońskich.
Głos decydujący mieli przedstawiciele 5 mocarstw: Wielkiej Brytanii (Robert Stewart - wicehrabia Castlereagh), Austrii (Klemens Lothar von Metternich), Rosji (K.W. Nesselrode), Francji (Charles Maurice Talleyrand) i Prus (Karl August von Hardenberg).
Naczelną zasadą, która przyświecała decyzjom podjętym na kongresie była idea restauracji, w świetle której wszystkie zmiany terytorialne i polityczne, jakie zaszły w epoce Wielkiej Rewolucji Francuskiej i wojen napoleońskich zostały uznane za niebyłe. Ponadto kierowano się zasadami legitymizmu, czyli przywrócenia na tron strąconych w czasie rewolucji dynastii, a także zasadą równowagi. Ta ostatnia forsowana była przez Wielką Brytanię, która chciała w ten sposób uniknąć nadmiernego wzmocnienia jednego z mocarstw Europy kontynentalnej.
Postanowienia: Kongres wiedeński opowiedział się za tłumieniem ruchów republikańsko-demokratycznych i narodowych w Europie, był pierwszą historyczną próbą utworzenia ładu międzynarodowego w skali kontynentu (Święte Przymierze). Wszystkie uchwały kongresu znalazły się w akcie końcowym z 9 czerwca 1815 r. Postanowienia kongresu:
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-08-03 19:18:31