Czytaj więcej"/> Drukuj
Koncentrazionslager Klooga, Arbeitslager Klooga - niemiecki obóz koncentracyjny istniejący w latach 1943-1944 na terytorium podbitej przez Rzeszę zachodniej Estonii, nad Zatoką Fińską. Formalnie, podobóz KL Vaivara.

Historia obozu

Obozy koncentracyjne na terneach najbardziej oddalonych od Rzeszy trwały krótko. Historia Klooga jest dwunastomiesięczna. Obóz został założony w sierpniu - wrześniu 1943 roku i już rok później, we wrześniu 1944 roku SS musiało ewakuować się pod naporem Armii Czerwonej. Był to jednak jeden z najważniejszych obozów z terytorium Estonii. Celem założenia obozu było wspomożenie wysiłków wojennych na forcie wschodnim, toteż więźniowie byli wykorzystani przy fabryce cementu i w cegielni. Mniejsze grupy pracowały przy innych komandach związanych z konstrukcjami frontowymi.
Obóz skłąadał się z obozu męskiego i obozu kobiecego. Obozu strzegli SS niemieccy i estońscy.
Wobec awansu Armii Czerwonej część więźniów ewakuowano w kierunku KL Stutthof. Ostatnie kilkaset osób rozstrzelano na miejscu.

Więźniowie i ofiary

Więźniowie byli w przytłaczającym procencie Żydami, głównie z gett z Wilna i Kowna. Prócz nich w obozie znaleźli się również jeńcy sowieccy. Na terenie obozu istniała organizacja podziemna, obejmująca ok. 75 więźniów. Praca więźniów była bardzo ciężka. W obozie zostało umieszczopne dwa do trzech tysięcy osób. Doczekało się wyzwolenia 85, którzy się ukryli i nie zostali zabici 19 września 1944 w ostatnich dniach przed wyzwoleniem.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-07-10 23:44:51