Czytaj więcej"/> Drukuj
{{Nazwa_koreańska| nazwa= Kim Ir Sen | transkrypcja_poprawiona= Gim Il-seong | transkrypcja_MCR= Kim Il-sŏng | transkrypcja_polska= | hangyl= 김일성 | hancha= 金日成 | IPA= | wymowa= | }} Kim Ir Sen (Kim Il-Song), właściwe nazwisko Kim Song Ju (15 kwietnia 1912 w Mangyongdae koło Phenianu - 8 lipca 1994 w Phenianie), przywódca Korei Północnej.
Od 1924 roku przebywał w Chinach, gdzie wstąpił do młodzieżowego ruchu marksistowskiego. Należał do partyzantki koreańskiej w latach 30. XX wieku, walczącej z okupacją japońską. Od 1931 należał do Komunistycznej Partii Korei, na której czele stanął w 1945 (od 1948 r. jest to Partia Pracy Korei). Zdobył wykształcenie wojskowe i polityczne w ZSRR, podczas II wojny światowej służył w Armii Czerwonej, dowodząc oddziałem Koreańczyków (w stopniu majora).
Po klęsce Japonii w 1945 powrócił do Korei i powołał na północy kraju tymczasowy rząd komunistyczny, proklamując następnie (1948) Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną. Stanął na jej czele jako premier. W 1953 otrzymał stopień marszałka.
Dążąc do siłowego zjednoczenia państw koreańskich, zaatakował w 1950 Koreę Południową; wywołana tymi wydarzeniami wojna koreańska, w którą zaangażowały się USA i Chiny, skutkowała izolacją Korei Północnej. Kim Ir Sen przyjął politykę rozwoju gospodarczego opartego na własnych zasobach i produkcji, bez udziału czynników zagranicznych (tzw. filozofia Dżucze); dążył także do wyprodukowania własnej broni atomowej. Stworzony przez niego kult jednostki, widoczny na każdym kroku, ukazał m.in. Andrzej Fidyk w znanym filmie dokumentalnym Defilada.
Kim Ir Sen był tytułowany "Wielkim Wodzem"; 1972 objął stanowisko prezydenta. Kult Kima pozostał obecny także po jego śmierci, co wyraża się m.in. nieobsadzeniem urzędu prezydenta i nadaniem pośmiertnym tytułu "wiecznego prezydenta" w 1998.
Przywódcą Korei Północnej został po jego śmierci syn, Kim Dzong Il.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-08-11 02:35:32