Czytaj więcej"/> Drukuj

Julian Tuwim (ur. 13 września 1894 w Łodzi, zm. 27 grudnia 1953 w Zakopanem), polski poeta pochodzenia żydowskiego, jeden z najpopularniejszych poetów dwudziestolecia międzywojennego.
Założyciel i lider grupy poetyckiej Skamander w roku 1919 wraz z Antonim Słonimskim i Jarosławem Iwaszkiewiczem. Poezja Tuwima była inspirowana twórczościa Leopolda Staffa. Członek założyciel Związku Artystów i Kompozytorów Scenicznych . W 1939 emigruje poprzez Rumunię do Francji, a po jej kapitulacji, poprzez Portugalię i Brazylię do USA. W roku 1946 wraca do kraju.
Autor tekstów kabaretowych (kabarety Qui Pro Quo, Banda, Nowa Banda, szopka noworoczna Pikadora), rewiowych i librecista. Współautor i redaktor pism literackich i satyrycznych ('Skamander', 'Wiadomości literackie'). Tłumacz literatury rosyjskiej, m.in. A. Puszkina (Jeździec miedziany), W. Majakowskiego (Obok w spodniach). Autor popularnych wierszy dla dzieci, m.in. Lokomotywa, Ptasie radio, Słoń trąbalski. Bibliofil i kolekcjoner kuriozów (Czary i czarty polskie, Pegaz dęba, Cicer cum caule).

Najważniejsze dzieła

Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-10-23 23:16:41