Czytaj więcej"/> Drukuj
Jan Havickszoon Steen (ur. ok. 1626 w Lejdzie – zm. w 1679 tamże) – holenderski malarz barokowy.
Malarstwa uczył się prawdopodobnie u Nicolaesa Knupfera w Utrechcie i u swojego teścia holenderskiego malarza Jana van Goyena. Imał się różnych zajęć, stale miał kłopoty finansowe, które rozwiązywał spłacając długi obrazami. W latach 1654-1657 prowadził dzierżawiony w Delft browar, następnie mieszkał w Warmond (do 1660) i w Haarlemie (1661-1670), a po 1670 w Lejdzie, gdzie prowadził oberżę i przewodniczył gildii św. Łukasza. Był dwukrotnie żonaty, z pierwszą żoną Margriet van Goyen miał ośmioro dzieci.
Jan Steen malował głównie sceny rodzajowe, alegorie i portrety, poruszał także tematy historyczne, religijne i mitologiczne. Największą popularność zdobył jako twórca pełnych humoru i satyry, przedstawień ilustrujących życie codzienne w XVII w. Jego obrazy cechuje swoisty nieporządek, powiedzenie domostwo Jana Steena jest w Holandii synonimem bałaganuJan Steen w holland.com . Pomimo lekkiej tematyki dzieła Steena cechuje nienaganny warsztat i kompozycja. Doskonale opanował technikę posługiwania się światłem i kolorem, przywiązywał drobiazgową uwagę do szczegółów, przede wszystkim w tekstyliach. Steen był płodnym artystą, namalował blisko 800 obrazów, z których około 350 przetrwało.

Bibliografia

Literatura dodatkowa

Jan Steen
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-01-20 05:16:29