Czytaj więcej"/> Drukuj
Jan Paweł Woronicz, herbu Herburt (ur.1757 - zm.1829) - poeta, biskup krakowski, arcybiskup warszawski, potem Prymas Królestwa Polskiego.
Urodził się na Wołyniu, początkowo uczył się u księży jezuitów, gdzie ujawnił swe zdolności poetyckie, pisząc pierwsze sielanki. Pracował w komisji do spraw religijnych podczas Sejmu Czteroletniego. Bliski przyjaciel rodu Czartoryskich, których poznał będąc proboszczem w Kazimierzu Dolnym. Od 1803 roku był proboszczem powsińskim, gdzie utrzymywał kontakt z bliską Warszawą, między innymi działając w Towarzystwie Przyjaciół Nauk. Po utworzeniu Księstwa Warszawskiego został mianowany członkiem Rady Stanu. W 1815 roku został biskupem krakowskim, a w 1827 - arcybiskupem warszawskim. Zmarł w grudniu 1829 roku, a pochowany został w Krakowie na Wawelu, a jego pogrzeb był wielką manifestacją patriotyczną. Jego najważniejsze utwory: Zjawienie Emilki, Świątynia Sybilli, Hymn do Boga.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-04-13 06:51:00