Czytaj więcej"/> Drukuj
Jan Miodek (ur. 7 czerwca 1946 w Tarnowskich Górach) - wybitny językoznawca, popularyzator języka polskiego; profesor i dyrektor Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego; członek Komitetu Językoznawstwa Polskiej Akademii Nauk oraz Rady Języka Polskiego.

Życiorys

W latach młodości marzył o zawodzie dziennikarza. W 1963 rozpoczął studia na Uniwersytecie Wrocławskim. Po obronie pracy magisterskiej Nazwy miejscowe kulturalne typu Środa, Piątek, Wola, Osiek, zaproponowano mu staż asystencki w tamtejszej Katedrze Języka Polskiego.
W 1968 poślubił Teresę Taczanowską, którą poznał w czasie studiów. Kilka lat potem, urodził im się syn Marcin (obecnie doktorant Instytutu Filologii Germańskiej).
Od 1969 obecny na łamach wrocławskiego dziennika Słowo Polskie, gdzie prowadzi rubrykę Rzeczy o języku, zaś od 1987 – w Telewizji Polskiej program Ojczyzna polszczyzna. Publikuje również w najstarszym polskim miesięczniku Wiedza i Życie.
W 1983 otrzymał tytuł naukowy doktora habilitowanego, a także stanowisko docenta Uniwersytetu Wrocławskiego. Podstawę kolokwium stanowiły dwie książki – Rzecz o języku. Szkice o współczesnej polszczyźnie oraz Kultura języka w teorii i praktyce.
Od maja 1989 jest dyrektorem Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego; w 1991 Senat tej uczelni przyznał mu stanowisko profesora nadzwyczajnego, a już w 1995 tytuł profesorski odebrał z rąk Lecha Wałęsy.

Nagrody

Jest laureatem wielu nagród: Wojciecha Korfantego, Hugona Steinhausa, Towarzystwa Przyjaciół Śląska w Warszawie, Loży Liderów w Katowicach, Ministra Edukacji Narodowej (obecnie Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu), rektora Uniwersytetu Wrocławskiego, Złotej Kuli Wrocławskiej Izby Gospodarczej i wielu innych. Dwukrotnie został wybierany na najpopularniejszego mieszkańca Wrocławia, jest również honorowym obywatelem Tarnowskich Gór Kalet.

Najbardziej znane książki

Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-10-24 22:04:13