Czytaj więcej"/> Drukuj
{{Język| kolor=0000ff| barwa=ffffff| nazwa oryginalna=Македонски| kraj, region1=Macedonia, Serbia i Czarnogóra, Grecja, Albania i inne| liczba=2 miliony| pozycja=(poza pierwszą 100.| rodzina=Języki indoeuropejskie
*Języki słowiańskie
**Języki południowosłowiańskie
***Język macedoński| rodzaj=cyrylica| kraj, region2=Macedonia| agencja=?| iso1=mk| iso2=mac/mkd| sil=MKJ| kod=mk| przymiotnik=Macedońska| język=Macedoński|przymiotnik2=macedońskiego }}
Język macedoński - należy do tzw. grupy macedońsko-bułgarskiej języków południowosłowiańskich. Wraz z językiem bułgarskim dzieli szereg cech, nie występujących poza tym na obszarze słowiańskim. Należą tutaj:
Ponieważ większość z tych cech jest charakterystyczna także dla innych języków bałkańskich, uważa się, iż zarówno język bułgarski, jak też (z pewnymi zastrzeżeniami) macedoński należą tzw. bałkańskiej ligi językowej.
Główne cechy różniące literacki język macedoński od bułgarskiego to m.in.
Poza tym ogromną rolę w różnicach między obydwoma językami literackimi odgrywają odmienne wpływy: na literacką bułgarszczyznę ogromny wpływ miał język rosyjski, z którego przejęto bardzo wiele słów i wyrażeń. Podobną rolę dla języka macedońskiego odegrał język serbskochorwacki .
Literacki język macedoński został ukształtowany na podłożu dialektów słowiańskich na obszarze dzisiejszego państwa Macedonia (tzw. Macedonia Wardarska). Postulaty stworzenia literackiego języka macedońskiego, różnego od literackiej bułgarszczyzny, pojawiły się już w drugiej połowie XIX w. i były w ściśle związane z odmiennymi dziejami ziem macedońskich, które po wyzwoleniu Bułgarii w 1878 r. pozostały poza granicami obszaru bułgarskiego.
Język macedoński został ogłoszony za niezależny od języków sąsiednich, bułgarskiego i serbskiego język został uznany w sierpniu 1944 roku przez AVNOJ (Antyfaszystowską Narodową Organizację Wyzwolenia Jugosławii). Posługuje się nim ok. 1,8 mln ludzi, głównie w Macedonii, gdzie ma status języka urzędowego. Języka tego używają go również emigranci macedońscy w Niemczech, Stanach Zjednoczonych oraz Australii. Sporny jest natomiast status słowiańskojęzycznej ludności w północnej Grecji (nazywanej tam: słowiańskojęzycznymi Grekami), ponieważ z reguły używają oni swoich własnych dialektów, które dość się różnią zarówno od literackiego języka bułgarskiego, jak też macedońskiego.
Według koncepcji, przyjmowanych w językoznawstwie macedońskim, współczesna literacka macedońszczyzna jest bezpośrednim spadkobiercą języka staro-cerkiewno-słowiańskiego, który w samej Macedonii nazywany jest zresztą językiem staromacedońskim. Krytycy jednak zwracają uwagę na fakt, iż o wiele bliższa językowi s-c-s jest literacka bułgarszczyzna, konserwująca np. wiele form wyrazowych z niego właśnie pochodzących (np. rzeczowniki zakończone na -ние), czy nawet frazeologizmów (np. bułg. камен претъковения z zachowaną formą przypadka, wobec mac. камен на сопнување 'kamień obrazy').
Ze względu na genetyczną bliskość oraz szereg cech wspólnych z językiem bułgarskim literacka macedońszczyzna jest przez niektórych językoznawców (zwłaszcza bułgarskich, ale nie tylko) uważana za jego odmianę (dialekt).
Do zapisu języka macedońskiego używa się zmodyfikowanej cyrylicy.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-10-30 11:10:17