Czytaj więcej"/> Drukuj
Józef Beck
Józef_Beck -
Funkcja: attaché wojskowy
Wicepremier
Wiceminister SZ
Minister SZ
Okres urzędowania:
attaché wojskowy
Wicepremier
Wiceminister SZ
Minister SZ

1922 - 1923
1930
1930 - 1932
od 2 list. 1932 do 30 wrześ. 1939
Poprzednik:
Minister SZ (II RP)

August Zaleski
Następca:
Minister SZ (II WŚ)

August Zaleski
Data urodzin: 4 października 1894
Miejsce urodzin: Warszawa, mazowieckie
Data śmierci: 5 czerwca 1944
Miejsce śmierci: Staňesti, Rumunia
Józef Beck (urodzony 4 października 1894 - zmarł 5 czerwca 1944) polski polityk, dyplomata, wojskowy (pułkownik dyplomowany), bliski współpracownik Józefa Piłsudskiego.
Studiował na Politechnice Lwowskiej i w Akademii Eksportowej w Wiedniu.
Józef Beck był członkiem POW, w latach 1914-1917 żołnierzem Legionów Polskich i adiutantem Józefa Piłsudskiego. 1922-1923 - attache wojskowy RP w Paryżu i Brukseli.
W 1926 stanął na czele oddziałów polskiej armii, które opowiedziały się za Józefem Piłsudskim i doprowadził do zamachu majowego.
W latach 1926-1930 był szefem gabinetu ministra spraw wojskowych, od 25 sierpnia do 4 grudnia 1930 był wicepremierem w rządzie Józefa Piłsudskiego, a następnie (do 1932) - wiceministrem spraw zagranicznych. 2 listopada 1932 objął stanowisko ministra spraw zagranicznych i samodzielnie kierował polską polityką zagraniczną aż do wybuchu II wojny światowej.
Starał się zachowywać równowagę w stosunkach między sąsiadami: ZSRR i Niemcami. Przyczynił się do podpisania 25 lipca 1932 w Moskwie układu o nieagresji ze Związkiem Radzieckim (przez Stanisława Patka i Nikołaja Krestinskiego), a 26 stycznia 1934 w Berlinie - z Niemcami (przez Józefa Lipskiego i Konstantina von Neuratha). Szukał możliwości zawarcia trwałych sojuszy wojskowych z Wielką Brytanią i Francją. W maju 1939 zdecydowanie przeciwstawił się żądaniom niemieckim w sprawie Gdańska i eksterytorialnej autostrady przez polskie Pomorze do Prus Wschodnich, w zamian za udział Polski w pakcie antykominternowskim.
Dał temu wyraz w słynnej mowie sejmowej z 5 maja 1939 (fragment):
Słyszę żądanie aneksji Gdańska do Rzeszy, z chwilą, kiedy na naszą propozycję, złożoną dn. 26 marca wspólnego gwarantowania istnienia i praw Wolnego Miasta nie otrzymuję odpowiedzi, a natomiast dowiaduje się następnie, że została ona uznana za odrzucenie rokowań - to muszę sobie postawić pytanie, o co właściwie chodzi? Czy o swobodę ludności niemieckiej Gdańska, która nie jest zagrożona, czy o sprawy prestiżowe, czy też o odepchnięcie Polski od Bałtyku, od którego Polska odepchnąć się nie da! (...)Pokój jest rzeczą cenną i pożądaną. Nasza generacja, skrwawiona w wojnach, na pewno na pokój zasługuje. Ale pokój, jak prawie wszystkie sprawy tego świata, ma swoją cenę wysoką, ale wymierną. My w Polsce nie znamy pojęcia pokoju za wszelką cenę. Jest jedna tylko rzecz w życiu ludzi, narodów i państw, która jest bezcenna. Tą rzeczą jest honor.

W 1939 zawarł sojusze obronne z Francją i Wielką Brytanią.
Po klęsce Polski w kampanii wrześniowej, w nocy z 17 na 18 września 1939 ewakuował się wraz z rządem do Rumunii, gdzie został internowany. W tym czasie napisał tom pamiętników "Ostatni raport". Zmarł w Staňesti 5 czerwca 1944.
W maju 1991 roku jego prochy zostały sprowadzone do Polski i złożone na cmentarzu na Powązkach.


Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-10-01 06:45:31